Reconhecer: o que significa admitir a autoridade de Cristo
O que significa reconhecer a Jesus como Senhor
Na Bíblia, reconhecer a Cristo vai além de uma concordância intelectual: trata-se de admitir a autoridade dele sobre toda a vida e declarar essa verdade sem reservas. O apóstolo Paulo explica que a fé interior e a declaração pública são inseparáveis no processo da salvação:
जै तू माणसां के स्याम्ही यीशु नै प्रभु मान ले, अर अपणे मन तै बिश्वास करै के परमेसवर नै उस ताहीं मरे होया म्ह तै जिन्दा करया, तो परमेसवर तन्नै बचावैगा।(रोमियों 10:9)
क्यूँके हम अपणे मन तै बिश्वास करां सां, तो हम परमेसवर के जरिये धर्मी बणाए जावै सै, अर हम मुँह तै अंगीकार करां सां, के हम मसीह पै बिश्वास करां सां, तो इस करकै हम बच जावांगे।(रोमियों 10:10)
Essa confissão pessoal antecipa o que a Escritura descreve como o desfecho da própria história. Chegará o momento em que toda a criação admitirá, de forma incontestável, o domínio soberano de Deus e de Cristo:
क्यूँके पवित्र ग्रन्थ म्ह लिख्या सै, "प्रभु कहवै सै,
मेरे जीवन की कसम, के हरेक घुटना मेरै स्याम्ही टिकैगा, अर
हरेक कोए अपणी जुबान तै मन्नै परमेसवर मान लेवैगा।"(रोमियों 14:11)
अर परमेसवर पिता की महिमा के खात्तर हरेक इन्सान मान ले के यीशु मसीह ए प्रभु सै।(फिलिप्पियों 2:11)
A confissão da fé e a perseverança
Declarar publicamente que Jesus é o Filho de Deus marca a comunhão do cristão com o Pai. Essa postura exige firmeza contínua, com a promessa de que Cristo mesmo honra diante do Pai quem persevera fiel:
जो कोए या मान ले सै के यीशु परमेसवर का बेट्टा सै, परमेसवर उस माणस म्ह वास करै सै, अर वो परमेसवर म्ह।(1 यूहन्ना 4:15)
वे लोग जो बुराई की ताकत पै जीत पावै सै, उस ताहीं इस्से ढाळ धोळे लत्ते पिहराए जावैंगे, अर मै उसका नाम जीवन की किताब म्ह तै किसे तरियां तै भी न्ही काट्टूगाँ, पर उसका नाम अपणे पिता अर उसके सुर्गदूत्तां कै स्याम्ही मान ल्यूँगा के ये मेरे लोग सै।(प्रकाशितवाक्य 3:5)
Timóteo foi lembrado por Paulo sobre a boa confissão feita na presença de muitas testemunhas. Guardar essa declaração até o fim é a resposta prática de quem confia na fidelidade divina:
एक आच्छे सिपाही की तरियां जो हार न्ही मानता, परमेसवर पै बिश्वास करणा अर उसका कहणा मानणा ना छोड़ै अर उस अनन्त जीवन नै पा ले, जिसकै खात्तर तू बुलाया गया सै, अर भोत सारे माणसां के स्याम्ही तन्नै मान लिया सै, के तू मसीह पै बिश्वास करै सै।(1 तीमुथियुस 6:12)
अर इब हम बिना किसे शक के अपणी उस आस म्ह मजबूत रहवां, जिस ताहीं हमनै मान्या सै, क्यूँके जिसनै वादा करया सै, वो बिश्वास जोग्गा सै।(इब्रानियों 10:23)
Reconhecer o próprio pecado diante de Deus
O reconhecimento bíblico também se volta para dentro: admitir faltas e culpas diante do Senhor é o caminho indispensável para o perdão. No Salmo 32, Davi relata o alívio que experimentou ao deixar de esconder suas transgressões:
जिब मन्नै अपणा पाप तेरे ताहीं बताया
अर अपणा अधर्म न्ही छिपाया,
अर कह्या, "मै यहोवा कै स्याम्ही अपणे अपराध मान ल्यूँगा;"
फेर तन्नै मेरे अधर्म अर पाप माफ कर दिये। (सेला)(भजन संहिता 32:5)
Ao reconhecer suas falhas e se voltar para o Senhor, o crente encontra a verdadeira segurança, sabendo quem Deus é e descansando na sua fidelidade e glória:
मेरे मन नै कह्या, "यहोवा मेरा हिस्सा सै, इस कारण मै उस म्ह आस राक्खूँगा।"(विलापगीत 3:24)
वो प्रतापी राजा कौण सै?
सेनाओं का यहोवा, वोए प्रतापी राजा सै। (सेला)(भजन संहिता 24:10)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.