Reconhecer: o que significa admitir a autoridade de Cristo
O que significa reconhecer a Jesus como Senhor
Na Bíblia, reconhecer a Cristo vai além de uma concordância intelectual: trata-se de admitir a autoridade dele sobre toda a vida e declarar essa verdade sem reservas. O apóstolo Paulo explica que a fé interior e a declaração pública são inseparáveis no processo da salvação:
Bw’oyatula n’akamwa ko nti, Yesu ye Mukama, n’okkiriza n’omutima gwo nga Katonda yamuzuukiza mu bafu, olokoka.(Abaruumi 10:9)
Kubanga omuntu akkiriza na mutima gwe n’aweebwa obutuukirivu, era ayatula na kamwa ke n’alokoka.(Abaruumi 10:10)
Essa confissão pessoal antecipa o que a Escritura descreve como o desfecho da própria história. Chegará o momento em que toda a criação admitirá, de forma incontestável, o domínio soberano de Deus e de Cristo:
Kubanga kyawandiikibwa nti,
" ‘Nga bwe ndi omulamu,’ bw’ayogera Mukama,
‘buli vviivi lirinfukaamirira
era na buli lulimi lulyatula Katonda.’ "(Abaruumi 14:11)
era buli lulimi lwatulenga nga Yesu Kristo ye Mukama,
Katonda Kitaffe aweebwe ekitiibwa.(Abafiripi 2:11)
A confissão da fé e a perseverança
Declarar publicamente que Jesus é o Filho de Deus marca a comunhão do cristão com o Pai. Essa postura exige firmeza contínua, com a promessa de que Cristo mesmo honra diante do Pai quem persevera fiel:
Kale buli ayatula nti Yesu Mwana wa Katonda, nga Katonda ali mu ye era nga naye ali mu Katonda.(1 Yokaana 4:15)
Na buli awangula alyambazibwa engoye enjeru nga bali, era sirisangula linnya lye mu kitabo ky’obulamu, naye ndyatula erinnya lye mu maaso ga Kitange ne bamalayika be nti oyo muntu wange.(Okubikkulirwa 3:5)
Timóteo foi lembrado por Paulo sobre a boa confissão feita na presença de muitas testemunhas. Guardar essa declaração até o fim é a resposta prática de quem confia na fidelidade divina:
Lwananga okulwana okulungi okw’okukkiriza, nywezanga obulamu obutaggwaawo bwe wayitirwa, n’oyatula okwatula okulungi mu maaso g’abajulirwa abangi.(1 Timoseewo 6:12)
Kale tunyweze essuubi lye twatula nga tetusagaasagana, kubanga eyasuubiza mwesigwa,(Abaebbulaniya 10:23)
Reconhecer o próprio pecado diante de Deus
O reconhecimento bíblico também se volta para dentro: admitir faltas e culpas diante do Senhor é o caminho indispensável para o perdão. No Salmo 32, Davi relata o alívio que experimentou ao deixar de esconder suas transgressões:
Awo ne nkwatulira ekibi kyange,
ne sibikkirira kwonoona kwange.
Ne njogera nti,
"Leka neenenyeze Mukama ebibi byange."
Bw’otyo n’onsonyiwa,
n’onziggyako omusango gw’ebibi byange.(Zabbuli 32:5)
Ao reconhecer suas falhas e se voltar para o Senhor, o crente encontra a verdadeira segurança, sabendo quem Deus é e descansando na sua fidelidade e glória:
Njogera mu mutima gwange nti, "Mukama gwe mugabo gwange,
kyenaava mbeera n’essuubi mu ye."(Okukungubaga 3:24)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.