Reconhecer: o que significa admitir a autoridade de Cristo
O que significa reconhecer a Jesus como Senhor
Na Bíblia, reconhecer a Cristo vai além de uma concordância intelectual: trata-se de admitir a autoridade dele sobre toda a vida e declarar essa verdade sem reservas. O apóstolo Paulo explica que a fé interior e a declaração pública são inseparáveis no processo da salvação:
Защото, ако изповядаш с устата си, че Иисус е Господ, и повярваш в сърцето си, че Бог Го е възкресил от мъртвите, ще се спасиш.(Римляни 10:9)
Защото със сърце се вярва за оправдание и с уста се прави изповед за спасение.(Римляни 10:10)
Essa confissão pessoal antecipa o que a Escritura descreve como o desfecho da própria história. Chegará o momento em que toda a criação admitirá, de forma incontestável, o domínio soberano de Deus e de Cristo:
Защото е писано: „Жив съм Аз, казва Господ, пред Мен ще се преклони всяко коляно, и всеки език ще изповяда Бога."(Римляни 14:11)
и всеки език да изповяда, че Иисус Христос е Господ, за слава на Бог Отец.(Филипяни 2:11)
A confissão da fé e a perseverança
Declarar publicamente que Jesus é o Filho de Deus marca a comunhão do cristão com o Pai. Essa postura exige firmeza contínua, com a promessa de que Cristo mesmo honra diante do Pai quem persevera fiel:
Който изповяда, че Иисус е Божият Син, Бог обитава в него, и той – в Бога.(1 Йоаново 4:15)
Който победи, ще се облече така в бели дрехи и Аз никога няма да излича името му от книгата на живота, а ще изповядам името му пред Моя Отец и пред Неговите ангели.(Откровение 3:5)
Timóteo foi lembrado por Paulo sobre a boa confissão feita na presença de muitas testemunhas. Guardar essa declaração até o fim é a resposta prática de quem confia na fidelidade divina:
Борє се в добрата борба на вярата, сграбчє вечния живот, на който си бил призван, като си направил добрата изповед пред мнозина свидетели.(1 Тимотей 6:12)
нека държим неотстъпно изповядването на надеждата, защото е верен Този, който е дал обещанието;(Евреи 10:23)
Reconhecer o próprio pecado diante de Deus
O reconhecimento bíblico também se volta para dentro: admitir faltas e culpas diante do Senhor é o caminho indispensável para o perdão. No Salmo 32, Davi relata o alívio que experimentou ao deixar de esconder suas transgressões:
Изявих Ти греха си и вината си не скрих. Казах: Ще изповядам престъпленията си на ГОСПОДА. И Ти прости вината на греха ми. (Села.)(Псалми 32:5)
Ao reconhecer suas falhas e se voltar para o Senhor, o crente encontra a verdadeira segurança, sabendo quem Deus é e descansando na sua fidelidade e glória:
Моят дял е ГОСПОД, казва душата ми, затова ще се надявам на Него.(Плач Еремиев 3:24)
Кой е Този Цар на славата? ГОСПОД на Войнствата – Той е Царят на славата. (Села.)(Псалми 24:10)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.