Reino dos céus: o que é e quem faz parte dele
O que significa o Reino dos céus
O Reino dos céus é o governo soberano de Deus inaugurado na história por meio de Jesus Cristo, já atuante na vida de quem se submete a Ele e consumado na eternidade. A expressão aparece quase exclusivamente no Evangelho de Mateus, que usou o termo "céus" por reverência judaica para evitar o uso direto do nome de Deus — trata-se da mesma realidade que Marcos e Lucas chamam de "Reino de Deus".
João Batista e o próprio Jesus iniciaram seus ministérios proclamando a chegada desse governo, convocando as pessoas ao arrependimento e ensinando os discípulos a orar por essa manifestação na terra.
Kubisɛ uru Jɔn ubeŋinɛ ane mạm irita kɛ kpokpɛ dɔchɛ iyạŋ foi ose ikana ɔbaya, ԑnɛ ɔsani chiem Ubasɛ kuyemi.
waruŋ okpo ayina, >> kperun ndam aterɛrun Ubasɛ, kinạg yɛyɛ nɛ ane ikpɛrɛ>>(Matio 3:1,2)
Sani ɛnɛ atogɔ arawɛ , Jizɔz irisani chiem Ubasɛ kuyemi, <<boŋɔruŋ ɛkɔn, kubi Ubasɛ uwɛ uremɛ ɔbɔd uye ane kpai ikitumiǃ>>(Matio 4:17)
Kayemɛ iyɛ <kubi kɛbɔd ubasɛ ikitumiǃ>(Matio 10:7)
Kɛkɛ da ebuni aŋana baruŋ durim aaː
Asewori kɛ rewe,
dɛbad ɔkɔmɔ dokom yoyo.
Sạŋ kɛbɔd yoyo uwukan,
sạŋ uremɛ da awu ebuni urema, aa kɛ rɔchɛ da ire kɛ rewe.(Matio 6:9,10)
O valor incomparável e o crescimento do Reino
O governo de Deus não avança por meio de coerção ou estruturas militares humanas. Nas parábolas do grão de mostarda e do fermento, Jesus mostrou que o Reino começa pequeno, quase imperceptível, mas tem poder para permear e transformar toda a realidade.
Por ser o bem supremo da existência humana, quem compreende a natureza desse Reino reconhece que vale a pena abrir mão de qualquer outra prioridade para fazer parte dele.
Jizɔz uhemɛbɛŋ kosei urạgarạgː <<Don ubasɛ uyạŋ ɛnɛ iya. one ɔnɔŋɛnɛ okpo jɛn ɛyɛ ɔrɛgɛ urugɔ ukon kɛram yɛyɛ. Amɛ ɔrɛgɛnɛ urugɔ kokpo jɛnkpai, umirinɛ, ɔbad urugɔ okpo ubaran. irirɛme kese ɛbara, kɔnɔn aribod dɛkakari kɛ ɔbɔbɔ yɛyɛ. >>(Matio 13:31,32)
Jizɔz uyemɛbɛŋ kosei urạgarạgː<<Don ubasɛ uyạŋɛnɛ iya. one wani uwunɔ ɔnɔŋɔ nɛ bɔm uwɛ usạd kitawɔ ɔkara ɔyam ɔyɔŋ nɛ bɔbɛ atogi asạri kitawɔ ɔkara dɛkpa uwunɔ tata ɔyam. >>(Matio 13:33)
<<Don ubasɛ uyạŋɛnɛ iya. one ɔtanɛ ɔkɔ hɛŋɛmạŋ nfɔnɔ bom kɛram. ubemɛ mạŋ kɛ ɔyaŋ, ɛkɔn ɔrɔmạŋ ɔkɔ rɛwɔ okpobi kɔkpai kɛtɔ, ukpe ndam ɔkɔ rɛu kɛram ɛyɛ.
Don ubasɛ uyạŋɛnɛ iya. one ibibuni kɔtan inimɛ akpogɔ, ɔrɔnɛnɛ uwunɔ yunim, ɔkɔ rɛwɔ okpo bɛbɛ kpai kɛtɔ, ɔkɔ rɛu kɔtanɛyɛ.(Matio 13:44-46)
O joio, o trigo e a separação no fim dos tempos
No tempo presente, o Reino convive com a maldade no mundo. Nas parábolas do joio e da rede lançada ao mar, Jesus explicou que a separação final entre os que pertencem a Deus e os que praticam a injustiça não cabe aos seres humanos no presente, mas ao julgamento divino na consumação dos séculos.
Jizɔz uyemɛ bɛŋ kosei urạk arạk;<<Don ubasɛ uyạŋ ɛnɛ da. one ikonɔ nfɔnɔ okpo kɛram yɛyɛ. kirạni uwunɔ uwɛ anekpai arau, one iyinɛ ɔnɔŋ kɔn irikon kɛ ram ɛyɛ ɔya. Kubisɛ okpo bɛ isaninɛ kumid, kon ɛbɛ umid dirạk. Bɔŋɛtɔ one wɛ ɔkɔ kɛram awukan ari bɔu ɔsɛ ɔtɔbɛbɛ, <<Ata dukonɔnɛ nfɔnɔ okpo kɛram, ndɛ okpo uba iwu?> ɔsɛ ɛtɔ ɔbɔnɔ ane ayinɛ asạrinɛ. bɔŋ ɛtɔ abɔumạŋ dɔkɔ nau kɔn ayinɛ bɛ dɔlawɔ. Kanau duŋ ure ananawi duŋ ebri sumɔ kɔn nɛ nfɔnɔ okpo anau duŋ. Sɛŋ dun kɔn ɛbɛ nɛ okpo bɛ amid ibeŋi kubisɛ uwɛ utumi kubi kɔtɔgɔ, ane bɛ uwɛ akatɔk aki nau kɔn ɛbɛ abɔu akumi bɛŋ, atɔk okpo bɛ abɔu kɛ dɔhan nyam. >>>(Matio 13:24-30)
Kubisɛ Jizɔz iroŋɔ dɛyɔgɔ ɔriɛ kɛtɔkɔn, bɔŋɛtɔ bɛbɛ uwukan iritekmạŋ iyɛ, <<yemɛ bara bobɛ kosei bom kukon kɛram da inani, >>
Jizɔz ɔbɔnɔ, <<One wɛ ukonɔnɛ nfɔnɔ okpo ure nɛ wɔŋ one; Kɛram urenɛ ngun; nfɔnɔ okpo kɛram urenɛ ane bɛ uwɛ arabɛŋ don ubasɛ; kon ayinɛ ɔba nɛ uyɛ ane ayinɛ; One wɛ ukonɔnɛ kon iyine urenɛ setan. kubi okpo kɔtɔk urenɛ kubi ubasɛ uwuɛ, ane bɛ atɔgi okpo bɛ arenɛ bɔŋɛtɔ ubasɛ. Da abɔi nɛ kon ayinɛ akumi kekon, nyɔi amɛ uwɛ akaranɛ ane ayinɛ kekon kubisɛ ubasɛ uwɛ uwukanː Wɔŋ one iki sinɛ bɔŋɛtɔ bɛbɛ iri bɔu ane bɛ asạri ane asạd okpo ayinɛ nɛ ubɛ asạri okpo ayinɛ, aki kara bɛŋ kɛ ɛtɔ ekon, uwɛ ato ajibɛŋ daraŋ. bɔŋ ubasɛ aki ta da ewe kɛ don ɔsɛ bɛbɛ. komɔ urebobɛ ekɔ ditoŋǃ(Matio 13:36-43)
Don ubasɛ uyạŋɛnɛ iya. ane bɛ woyɔ kibri akaranɛ irik kibri bɛbɛ kɛɔkpa kɛtama ayama kibri dɛyama. Ayamanɛ kibri ɛbɛkpai, aduk ariyaŋ kɛ chiok ategi kibri ɛbɛːubunim aŋana kɛ dɛkpa ubɛ ɔka unim aroŋɔ. uremɛ nyɔnɔ kubisɛ ubasɛ uwukanː iki kara ane ayinɛ kɛ ɛtɔ ekon, uwɛ ato ajibɛŋ daraŋ.(Matio 13:47-50)
Quem participa do Reino
Jesus inverteu as expectativas sociais de quem teria direito às bênçãos de Deus. Em vez dos autossuficientes, dos poderosos ou dos mestres da lei que confiavam na própria religiosidade, os herdeiros do Reino são os humildes, os quebrantados e aqueles que dependem de Deus com a simplicidade de uma criança.
O apego às riquezas e o orgulho espiritual surgem como os maiores obstáculos para reconhecer essa soberania.
<< ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ nɛ onewɛ uyed iyɛ amɛ ibunɔ bom uwɛ uwu kɛ Ubasɛ;
Ubasɛ ikisạdbɛŋ ayạŋa kɛbiaga kɛbɔdrɔ nɛ amɛǃ
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ nɛ anebɛ akomɔ ubian okpo ayinɛ abɛ asạri;
Ubasɛ iki ŋanibɛŋ ɛkɔnǃ
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ nɛ anebɛ atɔnɔ ɛkpa ubɛbɛ;
akinugi nɛ Ubasɛ kɛ dɔchɛ isin uwɛ Ubasɛ ubodkɛǃ
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ nɛ anebɛ akɔ dɛkɔnduri uwɛ asạd bobɛ Ubasɛ ibunibɛŋ asạd;
Ubasɛ ikiyebɛŋ bom nawunɔ abubunɔ kɛ ngunnɔyaǃ
<<ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ anebɛ akɔ ubian aye bembɔŋ ubɛbɛ
; Ubasɛ ikitobɛŋ ubian dirạkǃ
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ nɛ anebɛ akɔ nfɔnɔ dirami kɛ dɛkɔnduri;
ane ubɛ akirɔn Ubasɛ jaiiǃ
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ uye anebɛ aŋani kɔkpama kakpom;
Ubasɛ iki yedbɛŋ bɔŋbɛbɛǃ
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ uye anebɛ ane asạri okpo ayinɛ uwukan kɛ nfɔnɔ dɛmara anuŋi aye Ubasɛ;
Abɛ akikɔmɔ kɛ biaga kɛbɔdrɔ nɛ Ubasɛ.
ꓛkɔndɔm uyạŋanɛ uyạŋ uye anebɛ ayạŋ datamajɛn, nɛ anebɛ asạri okpo ayinɛ, ayɔm chiem ayinɛ nɛ nfu anɛnɛmạŋ kɛ uwɛ arenɛ anebɛ ateri Ubasɛ ndam.
Dɔm ɛkɔn naŋa kiniminim, ire kɔlɛnɛ yoyo uyạŋkɛ kɛ dewe dɛbadrayi. Ire nyɔi amɛ asạri anebɛ Ubasɛ iritogɔ uyemi chiemyɛyɛ okpo ayinɛ dirạk.(Matio 5:3-12)
Bɔŋɛtɔ Jizɔz ariwu aribɔu Jizɔz, <<banɛ are onewɛ ɔbara urugɔ kɛ don dɛbara ubasɛ?>> Jizɔz uyed wɔwɔŋɔ iriba bɛŋ krure, Jizɔz utek bɛŋ <<akɛmɛnɛ don dɛbara ubasɛ kɔta urebobɛ ɛkɛmɛ ayạŋɛ da wɔwɔŋɔ. >> Onewɛ ɔbara urugɔ kɛ don dɛbara ubasɛ urenɛ onewɛ ɔtɔnɔmạŋ uyạŋɛ da wɔwɔŋɔ.(Matio 18:1-4)
Jizɔz utek <<doŋɔbɛŋ awukan bɛŋ kasega, kpomo kɛbɔd kɛ lon ubasɛ ɔkɔbɛŋɛnɛ. >>(Matio 19:14)
Isai Jizɔz utek bɔŋɛtɔ yɛyɛ, <<sạŋ nyema baruŋː iki kpori uye anebɛ akɔ bom kɛtɔ kɛbɔd kɔriɛ kɛ lon ubasɛ. Nyema baruŋ kɛ, iki kpori onewɛ ɔkɔ akpogɔ kaŋkaŋ kɛtɔ kɛbɔd ubasɛ kɔriɛ urugɔ ɛhɔm kɛ aga jɛn koriɛ. >> Bɔŋɛtɔ Jizɔz akomɔnɛ bobɛ ɔsɛtɔ bɛnɛ inyɔmɔ ɛkpa ubebɛŋ isai <<abɔu banɛ are one uwe ɔnaŋimạŋ?>> Jizɔz ukonɔ bɛŋ utek <<urere kɛ one sạŋ ɔbari, asi urere kubasɛ bobɛ uwɛ usega kure. >>(Matio 19:23-26)
Nbuninɛ ayenɛ iyɛ anɛ akiwukand kɛ kpabɔk nɛ kurubɔk ari biaga nɛ ɛbraham, aAizik nɛ Jɛkɔb agi okpogi kɛ kɛbɔd ubasɛ.(Matio 8:11)
Nbuninɛ nsạd wɛ ayenɛ iyɛ Jɔn yɛ ubeŋi nɛ ane mạm ibara urugɔ ane bɛ anugikpai. nbuninɛ ayenɛ iyɛ one wɛ ɔrɛgɛ urugɔ kɛ don ubasɛ ibara urugɔ Jɔn. Sani kubi Jɔn iyeminɛ chiem ubasɛ tata isai kpomɔ kɛbɔd ubasɛ ukpori nɛ ukpori, ane akporo akɔminɛ don ubasɛ.(Matio 11:11,12)
A prática da justiça e a vontade do Pai
Pertencer ao Reino exige mais do que discurso religioso ou profissão de fé meramente verbal. Jesus advertiu com clareza que o critério de entrada não é clamar "Senhor, Senhor", mas viver em obediência concreta à vontade de Deus, praticando uma justiça interior que supera o formalismo religioso.
<<Ane kpai ure aweninɛ Ͻbɔd, Ͻbɔd uwɛ ariɛ kakpomɔ kɛbɔdrɔ yam kɛ rewe, urenɛ anebɛnɛ asạrinɛ bobɛ asɛm ibunibɛŋ asạd bɛŋchen.(Matio 7:21)
Urenɛ yɔnɔ, one nawunɔyɛ ugbiyenɛ ntotobɔuremɛ ɔrɛgɛ amaŋ, ukpekɛ usạd bembɔŋ abgiyɛ dirạk, one uwɛ uyạŋanɛ da wɔŋ etɔ kɛ kɛbiaga kɛbɔd Ubasɛ. Urenɛ yɔnɔ dirạk, one nawunɔyɛ ɔchɛgɛnɛ kɛ dɛman kɔyaŋ, ukpekɛ uchiemi bembɔŋ da uwɛ achɛŋ ated deman kɔyaŋ, utɔ one uwe, ikiremɛ ɔbɔd kɛ kɛbiaga kɛbɔd Ubasɛ. sạŋ ŋemɛwɛ anɛ awu ɛkɛmɛ uwunɔ kuremɛ kɛ dɛyɔgɔbɛ abunɔ ayạŋa kɛbiaga kɛbɔd nɛ ubasɛ, urebom awu ɛyaŋ ekpa yoyo asạd bobɛ Ubasɛ ibuniwɛ asạd, anugi nfɔnɔ dɛmara arugɔ anebɛ achieminɛ ntotobɔnɛ bɛ Farasi.(Matio 5:19,20)
Um Reino eterno e inabalável
Enquanto impérios e poderes humanos caem com o tempo, as Escrituras apontam para o Reino de Deus como uma realidade indestrutível, profetizada no Antigo Testamento e garantida a todos os que perseveram na fé em Cristo.
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.