Relacionamentos: o que a Bíblia ensina sobre conviver
O que a Bíblia ensina sobre relacionamentos
A Bíblia ensina que ninguém foi criado para viver isolado e que a maturidade da fé se mede na convivência com o próximo. Todo relacionamento saudável — seja amizade, casamento ou vida comunitária — tem como base o amor prático, a renúncia do egoísmo e o respeito mútuo.
Jesus resumiu a ética das relações humanas na chamada Regra de Ouro:
«كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا. وهَاذَا يْلَخَّصْ التَّعْلِيمْ الِّي فِي الشَّرِيعَة وكْتُبْ الأَنْبِيَاءْ.(مَتَّى 7:12)
إِكْرِمْ بُوكْ وأُمِّكْ، وحِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ».(مَتَّى 19:19)
ونُطْلْبُوا إِنُّو الرَّبْ يْزِيدْ مْحَبِّتْكُمْ لِبْعَضْكُمْ ولِلنَّاسْ الكُلْ حَتَّى لِينْ تْفِيضْ، كِيمَا مْحَبِّتْنَا لِيكُمْ،(تْسَالُونِيكِي الأُولَى 3:12)
Amizade: lealdade e crescimento conjunto
Nas Escrituras, amizade não é conveniência passageira nem rede de contatos: é aliança. O livro de Provérbios destaca que o verdadeiro amigo se prova na crise, não na festa.
Em Eclesiastes, Salomão usa a imagem prática do viajante no deserto: quem anda sozinho corre o risco de cair sem ter quem o levante, mas a companhia traz segurança e resistência contra as adversidades da vida.
Casamento e família: aliança e cuidado mútuo
A Bíblia apresenta o casamento como uma instituição criada por Deus para suprir a solidão humana e gerar parceria profunda entre homem e mulher.
آمَا، بَاشْ مَا يْطِيحُوشْ فِي الزْنَى، خَلِّي كُلْ رَاجِلْ تْكُونْ عَنْدُو مَرْتُو وكُلْ مْرَا يْكُونْ عَنْدْهَا رَاجِلْهَا،(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 7:2)
No Novo Testamento, Paulo eleva o casamento ao nível do relacionamento entre Cristo e a igreja. O marido é chamado a amar a esposa com espírito de entrega sacrificial, e a esposa é chamada ao respeito e à cooperação. Não se trata de autoritarismo, mas de serviço e honra mútua.
والنْسَاء لِرْجَالْهُمْ كِيمَا لِلرَّبْ. عْلَى خَاطِرْ الرَّاجِلْ هُوَّ رَاسْ المْرَا كِيمَا المَسِيحْ هُوَّ رَاسْ الكْنِيسَة، الِّي هِيَّ بَدْنُو وهُوَّ مُنَجِّيهَا.(أَفَسُسْ 5:22,23)
وإِنْتُومَا يَا رْجَالْ، حِبُّوا نْسَاكُمْ كِيمَا حَبْ المَسِيحْ الكْنِيسَة وضَحَّى بْرُوحُو عْلَى خَاطِرْهَا، بَاشْ يْقَدِّسْهَا ويْطَهِّرْهَا بِالمَاء عْلَى طْرِيقْ كِلْمْتُو،(أَفَسُسْ 5:25,26)
وهَكَّا الرْجَالْ زَادَا يِلْزِمْهُمْ يْحِبُّوا نْسَاهُمْ كِيمَا يْحِبُّوا بْدَنَّاتْهُمْ. الِّي يْحِبْ مَرْتُو يْحِبْ رُوحُو.(أَفَسُسْ 5:28)
آمَا إِنْتُومَا يِلْزِمْ كُلْ وَاحِدْ فِيكُمْ يْحِبْ مَرْتُو كِيمَا يْحِبْ رُوحُو والمْرَا يِلْزِمْهَا تْقَدِّرْ رَاجِلْهَا.(أَفَسُسْ 5:33)
يَا نْسَاء، إِخْضْعُوا لِرْجَالْكُمْ كِيفْ مَا يْلِيقْ بِالرَّبْ.
يَا رْجَالْ، حِبُّوا نْسَاكُمْ ومَا تْكُونُوشْ قَاسِينْ عْلِيهُمْ.(كُولُوسِي 3:18,19)
O dever do cuidado se estende à responsabilidade com a própria casa:
ولِّي مَا يِتْلْهَاشْ بِالنَّاسْ الِّي يُقْرْبُولُو، وبِالأَخَصْ عَايِلْتُو، رَاهُو نْكَرْ الإِيمَانْ وهُوَّ أَتْعِسْ مِلِّي مُشْ مُؤْمِنْ.(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 5:8)
Limites e integridade na convivência
Amar as pessoas não significa abrir mão de princípios nem viver para agradar aos outros. A Bíblia orienta discernimento nas alianças e coerência de caráter em todas as interações.
مَا تْكُونُوشْ مَرْبُوطِينْ بْعَهْدْ مْعَ الِّي مُشْ مُؤْمْنِينْ. يَاخِي شْنُوَّة الِّي يُرْبُطْ بِينْ الصَّلَاحْ والشَّرْ؟ وشْنُوَّة الِّي يِجْمَعْ النُّورْ بِالظْلَامْ؟(كُورِنْثُوسْ الثَّانْيَة 6:14)
يَاخِي نْرَضِّي النَّاسْ وَلَّا نْرَضِّي اللَّهْ؟ وَلَّا نْحِبْ النَّاسْ يْكُونُوا فِي صَفِّي؟ إِذَا كَانْ مَزِّلْتْ نْحِبْ نْرَضِّي النَّاسْ، رَانِي مَانِيشْ خَادِمْ لِلْمَسِيحْ.(غَلَاطْيَة 1:10)
A convivência diária funciona como o terreno onde as virtudes cristãs são cultivadas com paciência e perseverança:
هَاذَاكَا عْلَاشْ أَعْمْلُوا مَجْهُودْكُمْ
بَاشْ تْزِيدُوا لْإِيمَانْكُمْ صَلَاحْ، ولْصَلَاحْكُمْ مَعْرْفَة،
ولِلْمَعْرْفَة تَحَكُّمْ فِي النَّفْسْ،
ولِلتَّحَكُّمْ فِي النَّفْسْ صَبْرْ،
ولِلصَّبْرْ التَّقْوَى،
ولِلتَّقْوَى مْعَزِّةْ الإِخْوَة،
ولِمْعَزِّةْ الإِخْوَة المْحَبَّة.(بُطْرُسْ الثَّانْيَة 1:5-7)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.