Relacionamentos: o que a Bíblia ensina sobre conviver
O que a Bíblia ensina sobre relacionamentos
A Bíblia ensina que ninguém foi criado para viver isolado e que a maturidade da fé se mede na convivência com o próximo. Todo relacionamento saudável — seja amizade, casamento ou vida comunitária — tem como base o amor prático, a renúncia do egoísmo e o respeito mútuo.
Jesus resumiu a ética das relações humanas na chamada Regra de Ouro:
Adalese, sar so mangena avera te ćeren tumenđe, ađahar ćeren tumen olenđe, adalese soi adava okova so sikaj o Zakoni e Mojsijasoro hem o Proroci."(Matej 7:12)
‘Poštujin te dade hem te daja’ hem ‘Volin te pašutne sar korkore tut.’ "(Matej 19:19)
Nek o Gospod ćerel te barjol hem te prepherđol tumaro mangipe jekh zako aver hem zako sa o manuša, sar so hem amen isi but mangipe zako tumenđe.(1. Solunjanenđe 3:12)
Amizade: lealdade e crescimento conjunto
Nas Escrituras, amizade não é conveniência passageira nem rede de contatos: é aliança. O livro de Provérbios destaca que o verdadeiro amigo se prova na crise, não na festa.
Em Eclesiastes, Salomão usa a imagem prática do viajante no deserto: quem anda sozinho corre o risco de cair sem ter quem o levante, mas a companhia traz segurança e resistência contra as adversidades da vida.
Casamento e família: aliança e cuidado mútuo
A Bíblia apresenta o casamento como uma instituição criada por Deus para suprir a solidão humana e gerar parceria profunda entre homem e mulher.
Tegani o GOSPOD o Devel phenđa: "Nane šukar zako manuš te ovel korkoro. Ka ćerav lese pomoćnica koja ka priličini lese."(1. Lil e Mojsijasoro 2:18)
Ali, zbog sa edobor blud, svakone murše nek ovel odnos pla romnjaja hem svakona đuvlja nek ovel odnos ple romeja.(1. Korinćanenđe 7:2)
No Novo Testamento, Paulo eleva o casamento ao nível do relacionamento entre Cristo e a igreja. O marido é chamado a amar a esposa com espírito de entrega sacrificial, e a esposa é chamada ao respeito e à cooperação. Não se trata de autoritarismo, mas de serviço e honra mútua.
O romnja te pokorinen pe pumare romenđe sar e Gospodese. Adalese soi o rom šero e romnjaće sar soi o Hrist šero e Khanđirjaće, ple telose, kasoroi Spasitelji.(Efežanenđe 5:22,23)
Romalen, volinen tumare romnjen sar so hem o Hrist volinđa i Khanđiri, hem dinđa plo dživdipe zako olaće, te posvetini la, čistindoj ola ađahar so thovđa la ano pani lafeja,(Efežanenđe 5:25,26)
Ađahar hem o roma dužnai te volinen pumare romnjen sar pumaro telo. Ko volini pla romnja, korkoro pes volini.(Efežanenđe 5:28)
Ađahar svako tumendar te volini pla romnja sar korkore pes, a i romni te poštujini ple rome.(Efežanenđe 5:33)
Romnjalen, pokorinen tumen tumare romenđe, sar so dolikujini okolenđe kolai ano Gospod.
Romalen, volinen tumare romnjen hem ma oven gruba premalo lende.(Kološanenđe 3:18,19)
O dever do cuidado se estende à responsabilidade com a própria casa:
A te neko na dikhela pla familija, najangle ple čherutnen, adava odrekninđa pe oti vera hem po bišukari e nevernikostar.(1. Timotej 5:8)
Limites e integridade na convivência
Amar as pessoas não significa abrir mão de princípios nem viver para agradar aos outros. A Bíblia orienta discernimento nas alianças e coerência de caráter em todas as interações.
Ma vucinen isto jaram e nevernikonencar. Adalese so, i pravednost hem o bezakonje na džana zajedno. O svetlost hem i tomina nane len ništa zajedničko.(2. Korinćanenđe 6:14)
A me akana na mangava te odobrinen man o manuša, nego o Devel. Na mangava te ugodinav e manušenđe, nego e Devlese. Te ugodinav ine e manušenđe, naka ovav ine e Hristesoro sluga.(Galatenđe 1:10)
A convivência diária funciona como o terreno onde as virtudes cristãs são cultivadas com paciência e perseverança:
I adalese den sa tumendar tumara veraće te doden šukaripe, ko šukaripe džandipe, ko džandipe samokontrola, ki samokontrola strpljivost, ki strpljivost pobožnost, ki pobožnost mangipe premalo phralja, a ko mangipe premalo phralja mangipe premalo sarijende.(2. Petar 1:5-7)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.