Pular para o conteúdo
Publicidade

Relacionamentos: o que a Bíblia ensina sobre conviver

O que a Bíblia ensina sobre relacionamentos

A Bíblia ensina que ninguém foi criado para viver isolado e que a maturidade da fé se mede na convivência com o próximo. Todo relacionamento saudável — seja amizade, casamento ou vida comunitária — tem como base o amor prático, a renúncia do egoísmo e o respeito mútuo.

Jesus resumiu a ética das relações humanas na chamada Regra de Ouro:

No̱m-tu̱ no̱ o̱ u̱t-sa u̱ ne̱t-tu̱ no̱mu̱ no̱, no̱mu̱n e̱ iya, iya o̱ Mosa u̱ a-warru̱ rem-su̱ u-Ru̱ pu̱nte̱ m-tumb ne̱.(Matiyu 7:12)

Ya u̱so-u ró m-ze̱g u̱ ino-u ró ne̱, tu̱msu̱ bo̱ cwan wa-bo̱ru̱ ró u̱ka bo̱ o̱tte̱ cwan-tu̱ hi-du̱ war ró.> >>(Matiyu 19:19)

Amizade: lealdade e crescimento conjunto

Nas Escrituras, amizade não é conveniência passageira nem rede de contatos: é aliança. O livro de Provérbios destaca que o verdadeiro amigo se prova na crise, não na festa.

Em Eclesiastes, Salomão usa a imagem prática do viajante no deserto: quem anda sozinho corre o risco de cair sem ter quem o levante, mas a companhia traz segurança e resistência contra as adversidades da vida.

Casamento e família: aliança e cuidado mútuo

A Bíblia apresenta o casamento como uma instituição criada por Deus para suprir a solidão humana e gerar parceria profunda entre homem e mulher.

Se̱ Yawe u-Ru̱ zu̱, <<No̱ng u̱r-zwar u̱ ne̱t u̱ shu̱’u̱t wa u-gan da. Yage̱ u̱m no̱mu̱ wa, wa-u̱r-se̱ge̱ wu̱ o̱ ho̱n-ho̱n u̱ wu̱n ne̱.>>(U̱r-Taku̱n 2:18)

No Novo Testamento, Paulo eleva o casamento ao nível do relacionamento entre Cristo e a igreja. O marido é chamado a amar a esposa com espírito de entrega sacrificial, e a esposa é chamada ao respeito e à cooperação. Não se trata de autoritarismo, mas de serviço e honra mútua.

No̱ ne̱ta-tu̱ u̱r-gu̱, yasu̱n hi-u̱r no̱ u̱du̱ campa-u̱t no̱, u̱ka no̱ o̱tte̱ u̱t-no̱m u̱du̱ Wa-ko-uyan. No̱mo̱n iya remu̱ zu̱ campa ró wa o̱o̱ge̱ yu̱-shu̱ ró, u̱ka Kiristi o̱tte̱ hi-du̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱ be̱e̱t. Kiristi wa o̱o̱ge̱ wu̱ u̱kre̱ a-doru̱ wa ne̱ be̱e̱t i o̱o̱ge̱ sha-mu̱ war-u wa.(Afisa-ne̱ 5:22,23)

Ko̱wu̱he̱ campa wa se̱ wa cwanu̱g ne̱ta wa tu̱msu̱ wa got wa u̱ka Kiristi tonte̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱, tu̱msu̱ wa mu̱r u̱ remu̱ e̱. Wa no̱mo̱g iya remu̱ wa ruute̱ a-doru̱ wa u̱ kit. Wa no̱ng iya u̱du̱ jaas-du̱ baas-u̱t in u̱ka bu̱-mu̱ jaaste̱ m-jigin, da-u̱ in ho̱ge̱ rem-su̱ u-Ru̱.(Afisa-ne̱ 5:25,26)

Iya tu̱msu̱, ko̱wu̱he̱ campa wa se̱ wa gwak-u̱t ne̱ta wa u̱ka wa tonte̱ war-u wa. Wu̱ cwane̱ ne̱ta wa hi-u̱r wa de̱ wa cwane̱.(Afisa-ne̱ 5:28)

M-ha iyane̱, ko̱wan u̱-me̱ no̱ se̱ wa gwak-u̱t ne̱ta wa ka wa cwu̱nte̱ hi-u̱r wa, tu̱msu̱ ne̱ta se̱ wa yaag campa wa m-ze̱g.(Afisa-ne̱ 5:33)

O dever do cuidado se estende à responsabilidade com a própria casa:

Se̱di a-mu̱u̱ne̱ u̱zu̱ waku̱n kerge̱ gwat-du̱ ko̱-u̱r wa da ko̱ ne̱t-tu̱ bu-u wa da, wa yakke̱ yadu̱ jab-u̱ wa u̱-me̱ Kiristi tu̱msu̱ go̱-du̱ ne̱t-u̱ wa ze̱k wa-za do̱r m-yo̱.(1 Timoti 5:8)

Limites e integridade na convivência

Amar as pessoas não significa abrir mão de princípios nem viver para agradar aos outros. A Bíblia orienta discernimento nas alianças e coerência de caráter em todas as interações.

¿U̱m u̱t-sa u̱ da-o̱ u̱zu̱ ne̱t-tu̱ ho̱g zwar-u̱r ri, ko̱ u-Ru̱? ¿Ko̱ sha-mu̱ o̱ro u̱zu̱ ne̱t-to̱ u̱m u̱t-sa to̱ ho̱g re̱me̱r-m ri? A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱m o̱mo̱n u̱t-sa u̱ ne̱t-tu̱ ho̱g re̱me̱r-m ri, u̱m da shu̱’u̱te̱ to̱k-u̱ Kiristi da.(Garatiya-ne̱ 1:10)

A convivência diária funciona como o terreno onde as virtudes cristãs são cultivadas com paciência e perseverança:

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.