Romanos 8 explicado: O Espírito e a Nossa Vida

O que Romanos 8 ensina sobre o Espírito e a salvação

Romanos 8 responde como o cristão vive livre da culpa e do domínio do pecado: pela presença do Espírito Santo que habita nele. O capítulo parte da afirmação de que já não há condenação para quem está em Cristo e termina provando que nenhuma dor ou poder terreno pode nos separar do amor de Deus.

Depois de relatar a frustração da luta humana contra o pecado no capítulo 7, o apóstolo Paulo mostra a virada: a vida conduzida pelo Espírito realiza aquilo que o esforço pessoal jamais alcançaria.

Livres do pecado e da morte: versículos 1 a 11

1 एकरसेति, अब जऊन मन मसीह यीसू के अंय, ओमन बर दंड के हुकूम नइं होवय। 2 काबरकि, जिनगी देवइया पबितर आतमा के कानून ह मसीह यीसू के दुवारा मोला, पाप अऊ मिरतू के कानून ले सुतंतर कर दे हवय। 3 काबरकि जऊन बुता ला मूसा के कानून ह हमर पापी सुभाव के कारन कमजोर होके नइं कर सकिस; ओ बुता ला परमेसर ह अपन खुद के बेटा ला पठोके करिस, जऊन ह पापी मनखे के रूप म संसार म आईस अऊ अपनआप ला हमर खातिर पाप बलि के रूप म चघाईस। अऊ ये किसम ले परमेसर ह पापी मनखे म पाप ला सजा दीस, 4 ताकि मूसा के कानून के धरमीपन के मांग ह हमन म पूरा होवय, जऊन मन पापी सुभाव के मुताबिक नइं, पर पबितर आतमा के मुताबिक जिनगी बिताथन।

5 जऊन मन सारीरिक ईछा के मुताबिक जिनगी बिताथें, ओमन सरीर के बात म अपन चित लगाथें, पर जऊन मन पबितर आतमा के मुताबिक चलथें, ओमन पबितर आतमा के बात म चित लगाथें। 6 सरीर के ऊपर चित लगई ह मिरतू अय, पर पबितर आतमा के ऊपर चित लगई ह हमन ला जिनगी अऊ सांति देथे, 7 काबरकि जऊन ह सरीर के बात म चित लगाथे, ओह परमेसर ले बईरता रखथे। ओह परमेसर के कानून ला नइं मानय; वास्तव म ओह अइसने कर ही नइं सकय। 8 जऊन मन अपन सरीर के बात ला मानथें, ओमन परमेसर ला खुस नइं कर सकंय।

9 पर यदि परमेसर के आतमा ह तुमन म बसथे, त तुमन पबितर आतमा के चलाय चलथव, अपन सरीर के चलाय नइं। अऊ यदि काकरो करा मसीह के आतमा नइं ए, त ओह मसीह के नो हय। 10 पर यदि मसीह तुम्हर जिनगी म हवय, त तुम्हर सरीर ह पाप के कारन मर गे हवय, पर तुम्हर आतमा ह धरमीपन के कारन जीयत हवय। 11 परमेसर जऊन ह यीसू ला मरे म ले जियाईस, यदि ओकर आतमा तुमन म रहिथे, त ओ जऊन ह मसीह ला मरे म ले जियाईस, ओह तुम्हर नासमान सरीर ला घलो अपन आतमा के दुवारा जिनगी दीही अऊ ये आतमा ह तुमन म बसे हवय।(रोमीमन 8:1-11)

A libertação começa na cruz. O que a lei de Moisés não podia resolver por causa da fraqueza humana, Deus resolveu ao enviar Seu próprio Filho em semelhança de carne pecaminosa para pagar a sentença do pecado.

Paulo contrasta dois modos de viver:

A mente inclinada à carne: segue os impulsos egoístas, vive em inimizade contra Deus e produz morte.
A mente guiada pelo Espírito: busca o que agrada a Deus e experimenta vida e paz.

Quem tem o Espírito de Deus habitando em si já não vive sob o controle do pecado. Mais do que isso: o mesmo poder divino que ressuscitou a Jesus dentre os mortos também trará ressurreição ao corpo mortal dos crentes.

Filhos de Deus e herdeiros com Cristo: versículos 12 a 17

12 एकरसेति, हे भाईमन हो! हमर बर ये जरूरी अय कि हमन अपन सरीर के सुभाव के मुताबिक जिनगी झन बितावन। 13 काबरकि यदि तुमन सरीर के सुभाव के मुताबिक जिनगी बिताथव, त मरहू, पर यदि पबितर आतमा के दुवारा तुमन सरीर के काममन ला मारथव, त तुमन जीयत रहिहू।

14 काबरकि जऊन मन परमेसर के आतमा के अगुवई म चलथें, ओमन परमेसर के संतान अंय। 15 तुमन ला गुलामी के आतमा नइं मिले हवय कि तुमन फेर डर म पड़व; पर तुमन ला पबितर आतमा मिले हवय, जऊन ह तुमन ला परमेसर के संतान बनाथे। अऊ ओकरे दुवारा हमन परमेसर ला ये कहिके पुकारथन, "हे अब्बा, हे ददा!" 16 पबितर आतमा ह खुद हमर आतमा के संग गवाही देथे कि हमन परमेसर के संतान अन। 17 अऊ यदि हमन परमेसर के संतान अन, त हमन परमेसर के वारिस अऊ मसीह के संगी वारिस अन; यदि हमन ओकर दुख म भागी होथन, त ओकर महिमा म घलो भागी होबो।(रोमीमन 8:12-17)

O cristão não deve nada à natureza humana caída. A nova lealdade é ao Espírito, que capacita o indivíduo a mortificar as práticas do corpo pecaminoso.

Essa transformação define uma nova identidade:

Sem espírito de medo ou escravidão: o crente não se relaciona com Deus pelo pavor de punição, mas por adoção legítima, com liberdade para chamá-Lo de Pai.
A convicção íntima: o próprio Espírito Santo confirma ao nosso espírito que pertencemos à família de Deus.
Herdeiros da glória: como filhos, tornamo-nos coerdeiros com Cristo. Isso inclui enfrentar aflições ao lado d’Ele agora para partilhar de Sua glória no futuro.

O gemido da criação e o socorro na oração: versículos 18 a 27

18 मेंह ये समझथंव कि जऊन महिमा हमर ऊपर परगट होही, ओकर तुलना म, हमर अभी के दुख ह कुछू नो हय। 19 ये सिरिस्टी ह बड़े आसा भरे नजर ले परमेसर के संतानमन के परगट होय के बाट जोहथे। 20 काबरकि ये सिरिस्टी ला बेकार कर दिये गीस, अऊ येह एकर खुद के ईछा ले नइं, पर परमेसर के ईछा ले ये आसा म करे गीस 21 कि सिरिस्टी ह खुद बिनास के अपन गुलामी ले छुटकारा पावय अऊ परमेसर के संतानमन के महिमा के सुतंतरता के भागीदार होवय।

22 हमन जानथन कि जम्मो सिरिस्टी ह अभी तक ले छेवारी होय के पीरा सहीं कलहरत हवय। 23 अऊ सिरिप सिरिस्टी ही नइं, पर हमन करा पबितर आतमा के पहिली फर हवय अऊ हमन खुदे भीतरे-भीतर कलहरत हवन, अऊ ये बात के बाट जोहथन कि परमेसर ह हमन ला अपन बेटा के रूप म गोद लीही, याने कि हमन ला हमर सरीर ले छुटकारा दीही। 24 काबरकि ये आसा म हमर उद्धार होय हवय, पर जऊन चीज के हमन आसा करथन, यदि ओह हमन ला दिख जावय, त ओ आसा के अन्त हो जाथे। कोनो मनखे कोनो अइसने चीज के आसा नइं करय, जऊन ह पहिली ले ओकर करा हवय। 25 पर यदि हमन ओ चीज के आसा करथन, जऊन ह हमर करा नइं ए, त हमन धीर धरके ओकर बर बाट जोहथन।

26 ओही किसम ले, पबितर आतमा ह हमर दुरबलता म हमर मदद करथे। हमन नइं जानन कि हमन ला कइसने पराथना करना चाही, पर पबितर आतमा ह खुद अइसने कल्हर-कल्हरके बिनती करथे, जेकर बयान नइं करे जा सकय। 27 अऊ जऊन ह मनखेमन के हिरदय ला जांचथे, ओह जानथे कि पबितर आतमा के का मनसा हवय, काबरकि पबितर आतमा ह परमेसर के मनसा के मुताबिक पबितर मनखेमन बर बिनती करथे।(रोमीमन 8:18-27)

Paulo não promete uma vida sem dor. Pelo contrário: ensina que as aflições do tempo presente são reais, mas incomparavelmente menores do que a glória por vir. A própria natureza, sujeita à degradação desde a queda, aguarda ansiosa o dia da redenção final.

Enquanto esperamos a redenção plena do nosso corpo, duas certezas nos sustentam:

A esperança: ela nos mantém firmes e pacientes mesmo diante de realidades que ainda não vemos completas.
A intercessão do Espírito: na hora da fraqueza extrema, quando o sofrimento nos deixa sem palavras ou direção para orar, o Espírito intercede diante do Pai com gemidos inexprimíveis, em perfeita sintonia com a vontade de Deus.

A segurança da vitória e o amor inseparável: versículos 28 a 39

28 हमन जानथन कि जऊन मन परमेसर ले मया करथें अऊ ओकर ईछा के मुताबिक बलाय गे हवंय, ओमन बर परमेसर ह जम्मो बात म भलई पईदा करथे। 29 काबरकि जऊन मन ला परमेसर ह पहिली ले जानत हवय, ओमन ला ओह चुने घलो हवय कि ओमन ओकर बेटा के सरूप म होवंय अऊ ओकर बेटा ह बहुंते भाईमन म पहिलांत ठहिरय। 30 अऊ जऊन मन ला ओह पहिली ले चुन लीस, ओमन ला ओह बलाईस घलो; अऊ जऊन मन ला ओह बलाईस, ओमन ला धरमी घलो ठहिराईस; अऊ जऊन मन ला ओह धरमी ठहिराईस, ओमन के महिमा घलो करिस।

31 तब एकर बारे म हमन का कहन? यदि परमेसर ह हमर संग हवय, त हमर बिरोधी कोन हो सकथे? 32 जऊन ह अपन खुद के बेटा ला घलो नइं रख छोंड़िस, पर हमन जम्मो के खातिर ओला दे दीस; त ओह हमन ला अपन बेटा संग अऊ जम्मो चीज काबर नइं दीही? 33 ओमन ऊपर कोन दोस लगाही, जऊन मन ला परमेसर ह चुने हवय? येह परमेसर अय, जऊन ह ओमन ला धरमी ठहिराथे। 34 ओह कोन ए, जऊन ह सजा देथे? येह मसीह यीसू अय, जऊन ह मर गीस अऊ एकर बाद मरे म ले जी उठिस अऊ ओह परमेसर के जेवनी हांथ कोति हवय, अऊ हमर बर बिनती घलो करत हवय। 35 तब कोन ह हमन ला मसीह के मया ले अलग कर सकथे? का संकट या बिपत्ति या सतावा या अकाल या गरीबी या जोखिम या तलवार के भय? 36 जइसने कि परमेसर के बचन म लिखे हवय:

"तोर बर, हमन दिन भर मिरतू के जोखिम म रहिथन;

हमन ओ भेड़ सहीं समझे जाथन, जऊन मन के बध होवइया हवय।"

37 ये जम्मो चीज म, हमन मसीह यीसू के जरिये बिजयी होथन, जऊन ह हमर ले मया करिस। 38 काबरकि मोला पूरा भरोसा हवय कि न तो मिरतू, न जिनगी, न स्वरगदूतमन, न परेत आतमामन, न तो बर्तमान न भविस्य, न कोनो सक्ति, 39 न तो ऊंचई न गहरई अऊ न जम्मो सिरिस्टी म कोनो आने चीज हमन ला परमेसर के मया ले अलग कर सकथे, जऊन ह हमर परभू मसीह यीसू म हवय।(रोमीमन 8:28-39)

Nenhuma circunstância da vida escapa ao controle de Deus. Ele coordena todas as coisas — inclusive perdas, lutos e provações — para o bem final daqueles que O amam e foram chamados segundo o Seu plano.

Paulo encadeia a certeza da salvação em cinco etapas inabaláveis: Deus conheceu antes, predestinou, chamou, justificou e glorificou. Diante desse plano, o apóstolo lança perguntas diretas:

Se Deus é por nós, quem será contra nós?
Quem trará acusação contra os escolhidos de Deus?
O que nos separará do amor de Cristo?

A resposta encerra o capítulo em triunfo: tribulação, angústia, fome, perigo ou violência não conseguem quebrar o vínculo com Deus. Em meio a todas essas lutas, somos mais que vencedores por meio dAquele que nos amou.

Como viver os ensinos de Romanos 8 no dia a dia

Pare de carregar condenação: se você está em Cristo, a culpa foi retirada diante de Deus. Não viva sob o peso de acusações que a cruz já anulou.
Descanse quando faltarem palavras: nos dias em que a dor ou o cansaço impedirem uma oração estruturada, confie que o Espírito Santo expressa as necessidades do seu coração a Deus.
Encare as crises com perspectiva: as lutas do presente não anulam o plano divino nem indicam abandono; Deus trabalha até mesmo pelas dores para o seu amadurecimento.
Lembre-se da sua filiação: a confiança cristã não repousa na ausência de problemas, mas na garantia de que nada no céu ou na terra separa você do amor de Cristo.

Perguntas frequentes

O que significa não haver nenhuma condenação para os que estão em Cristo?

Significa que a sentença judicial devida ao pecado foi assumida e quitada por Jesus. Quem crê foi perdoado e justificado perante Deus, livre da condenação eterna e do pavor do julgamento.

De que maneira o Espírito Santo ajuda nas nossas orações segundo Romanos 8?

Quando a dor, a dúvida ou a fraqueza impedem a pessoa de formular pedidos claros, o Espírito Santo atua como intercessor, apresentando a Deus as necessidades da alma em perfeita harmonia com a vontade do Pai.

O que significa a expressão "todas as coisas cooperam para o bem"?

Não significa que tudo o que acontece seja agradável ou bom em si mesmo, mas que Deus tem poder para direcionar até mesmo o sofrimento e as adversidades para o crescimento espiritual e a redenção final daqueles que O amam.