Romanos 8 explicado: O Espírito e a Nossa Vida
Redação Bíblia Online Publicado em
- Publicado em .
- Atualizado em .
O que Romanos 8 ensina sobre o Espírito e a salvação
Romanos 8 responde como o cristão vive livre da culpa e do domínio do pecado: pela presença do Espírito Santo que habita nele. O capítulo parte da afirmação de que já não há condenação para quem está em Cristo e termina provando que nenhuma dor ou poder terreno pode nos separar do amor de Deus.
Depois de relatar a frustração da luta humana contra o pecado no capítulo 7, o apóstolo Paulo mostra a virada: a vida conduzida pelo Espírito realiza aquilo que o esforço pessoal jamais alcançaria.
Este artigo faz parte de Estudos Bíblicos Estudo de Livros
Livres do pecado e da morte: versículos 1 a 11
Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha.
Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.
Co bowiem było niemożliwe dla prawa, w czym było ono słabe z powodu ciała, Bóg, posławszy swego Syna w podobieństwie grzesznego ciała i z powodu grzechu, potępił grzech w ciele;
Aby sprawiedliwość prawa wypełniła się w nas, którzy postępujemy nie według ciała, ale według Ducha.
Ci bowiem, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne, ale ci, którzy żyją według Ducha, myślą o tym, co duchowe.
Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój;
Dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może.
Ci więc, którzy są w ciele, nie mogą podobać się Bogu.
Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.
Ale jeśli Chrystus jest w was, to ciało jest martwe z powodu grzechu, a duch jest żywy z powodu sprawiedliwości.
A jeśli Duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, mieszka w was, ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka.(Rzymian 8:1-11)
A libertação começa na cruz. O que a lei de Moisés não podia resolver por causa da fraqueza humana, Deus resolveu ao enviar Seu próprio Filho em semelhança de carne pecaminosa para pagar a sentença do pecado.
Paulo contrasta dois modos de viver:
A mente inclinada à carne: segue os impulsos egoístas, vive em inimizade contra Deus e produz morte.
A mente guiada pelo Espírito: busca o que agrada a Deus e experimenta vida e paz.
Quem tem o Espírito de Deus habitando em si já não vive sob o controle do pecado. Mais do que isso: o mesmo poder divino que ressuscitou a Jesus dentre os mortos também trará ressurreição ao corpo mortal dos crentes.
Filhos de Deus e herdeiros com Cristo: versículos 12 a 17
Tak więc, bracia, jesteśmy dłużnikami, ale nie ciała, abyśmy mieli żyć według ciała.
Jeśli bowiem żyjecie według ciała, umrzecie, ale jeśli Duchem uśmiercacie uczynki ciała, będziecie żyć.
Wszyscy bowiem ci, którzy są prowadzeni przez Ducha Bożego, są synami Bożymi.
Gdyż nie otrzymaliście ducha niewoli, aby znowu się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez którego wołamy: Abba, Ojcze!
Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.(Rzymian 8:12-17)
O cristão não deve nada à natureza humana caída. A nova lealdade é ao Espírito, que capacita o indivíduo a mortificar as práticas do corpo pecaminoso.
Essa transformação define uma nova identidade:
Sem espírito de medo ou escravidão: o crente não se relaciona com Deus pelo pavor de punição, mas por adoção legítima, com liberdade para chamá-Lo de Pai.
A convicção íntima: o próprio Espírito Santo confirma ao nosso espírito que pertencemos à família de Deus.
Herdeiros da glória: como filhos, tornamo-nos coerdeiros com Cristo. Isso inclui enfrentar aflições ao lado d’Ele agora para partilhar de Sua glória no futuro.
O gemido da criação e o socorro na oração: versículos 18 a 27
Uważam bowiem, że cierpienia teraźniejszego czasu nie są godne porównywania z tą przyszłą chwałą, która ma się w nas objawić.
Stworzenie bowiem z gorliwym wypatrywaniem oczekuje objawienia synów Bożych.
Gdyż stworzenie jest poddane marności, nie dobrowolnie, ale z powodu tego, który je poddał, w nadziei;
Że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli zniszczenia do chwalebnej wolności dzieci Bożych.
Wiemy bowiem, że całe stworzenie razem jęczy i razem cierpi w bólach rodzenia aż dotąd.
A nie tylko ono, ale i my, którzy mamy pierwsze plony Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując usynowienia, odkupienia naszego ciała.
Nadzieją bowiem jesteśmy zbawieni. A nadzieja, którą się widzi, nie jest nadzieją, bo jakże ktoś może spodziewać się tego, co widzi?
Ale jeśli spodziewamy się tego, czego nie widzimy, to oczekujemy tego z cierpliwością.
Podobnie i Duch dopomaga naszej słabości. Nie wiemy bowiem, o co powinniśmy się modlić, jak trzeba, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach.
A ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, ponieważ według woli Boga wstawia się za świętymi.(Rzymian 8:18-27)
Paulo não promete uma vida sem dor. Pelo contrário: ensina que as aflições do tempo presente são reais, mas incomparavelmente menores do que a glória por vir. A própria natureza, sujeita à degradação desde a queda, aguarda ansiosa o dia da redenção final.
Enquanto esperamos a redenção plena do nosso corpo, duas certezas nos sustentam:
A esperança: ela nos mantém firmes e pacientes mesmo diante de realidades que ainda não vemos completas.
A intercessão do Espírito: na hora da fraqueza extrema, quando o sofrimento nos deixa sem palavras ou direção para orar, o Espírito intercede diante do Pai com gemidos inexprimíveis, em perfeita sintonia com a vontade de Deus.
A segurança da vitória e o amor inseparável: versículos 28 a 39
A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga.
Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.
Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.
Cóż więc na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam?
On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał go za nas wszystkich, jakże nie miałby z nim darować nam wszystkiego?
Któż będzie oskarżał wybranych Bożych? Bóg jest tym, który usprawiedliwia.
Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami.
Któż nas odłączy od miłości Chrystusa? Czy utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz?
Jak jest napisane: Z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.
Ale w tym wszystkim całkowicie zwyciężamy przez tego, który nas umiłował.
Jestem bowiem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani zwierzchności, ani moce, ani teraźniejsze, ani przyszłe rzeczy;
Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie będzie mogło nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.(Rzymian 8:28-39)
Nenhuma circunstância da vida escapa ao controle de Deus. Ele coordena todas as coisas — inclusive perdas, lutos e provações — para o bem final daqueles que O amam e foram chamados segundo o Seu plano.
Paulo encadeia a certeza da salvação em cinco etapas inabaláveis: Deus conheceu antes, predestinou, chamou, justificou e glorificou. Diante desse plano, o apóstolo lança perguntas diretas:
Se Deus é por nós, quem será contra nós?
Quem trará acusação contra os escolhidos de Deus?
O que nos separará do amor de Cristo?
A resposta encerra o capítulo em triunfo: tribulação, angústia, fome, perigo ou violência não conseguem quebrar o vínculo com Deus. Em meio a todas essas lutas, somos mais que vencedores por meio dAquele que nos amou.
Como viver os ensinos de Romanos 8 no dia a dia
Pare de carregar condenação: se você está em Cristo, a culpa foi retirada diante de Deus. Não viva sob o peso de acusações que a cruz já anulou.
Descanse quando faltarem palavras: nos dias em que a dor ou o cansaço impedirem uma oração estruturada, confie que o Espírito Santo expressa as necessidades do seu coração a Deus.
Encare as crises com perspectiva: as lutas do presente não anulam o plano divino nem indicam abandono; Deus trabalha até mesmo pelas dores para o seu amadurecimento.
Lembre-se da sua filiação: a confiança cristã não repousa na ausência de problemas, mas na garantia de que nada no céu ou na terra separa você do amor de Cristo.
Perguntas frequentes
O que significa não haver nenhuma condenação para os que estão em Cristo?
Significa que a sentença judicial devida ao pecado foi assumida e quitada por Jesus. Quem crê foi perdoado e justificado perante Deus, livre da condenação eterna e do pavor do julgamento.
De que maneira o Espírito Santo ajuda nas nossas orações segundo Romanos 8?
Quando a dor, a dúvida ou a fraqueza impedem a pessoa de formular pedidos claros, o Espírito Santo atua como intercessor, apresentando a Deus as necessidades da alma em perfeita harmonia com a vontade do Pai.
O que significa a expressão "todas as coisas cooperam para o bem"?
Não significa que tudo o que acontece seja agradável ou bom em si mesmo, mas que Deus tem poder para direcionar até mesmo o sofrimento e as adversidades para o crescimento espiritual e a redenção final daqueles que O amam.
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.