Quem é o Salvador segundo a Bíblia e sua obra

Quem é o Salvador segundo a Bíblia

Na Bíblia, o Salvador é Jesus Cristo, que resgata a humanidade da condenação do pecado e restaura o relacionamento com Deus. Essa salvação não decorre de esforço moral ou mérito humano, mas da iniciativa do próprio Deus revelada nas Escrituras.

No Antigo Testamento, o Senhor afirma que não há outro libertador espiritual para o seu povo:

4 Але Я - Гасподзь Бог твой ад зямлі Егіпецкай, - і ты не павінен ведаць іншага бога апрача Мяне, і няма Збаўцы апрача Мяне.(Асіі 13:4)

O cumprimento dessa promessa acontece na encarnação. Ao anunciar o nascimento de Jesus aos pastores nos campos de Belém, o anjo confirma que o libertador esperado havia chegado:

11 бо сёньня нарадзіўся вам у горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсьць Хрыстос Гасподзь;(Лукаша 2:11)

Para realizar esse resgate, Cristo não se apegou aos privilégios de sua divindade, mas assumiu a fragilidade humana e obedeceu até a morte:

6 Ён, быўшы ў Божай прыродзе, не палічыў за рабунак Сваю роўнасьць з Богам,

7 а прынізіў Сябе Самога, узяўшы вобраз раба, зрабіўшыся падобным на людзей і з выгляду стаўшыся, як чалавек;

8 упакорыў Сябе і быў паслухмяны аж да сьмерці, і сьмерці крыжовай.(Піліпянаў 2:6-8)

Como a morte de Cristo realiza o resgate

A salvação bíblica responde a uma necessidade universal: a humanidade está afastada de Deus pelo pecado e incapaz de pagar a própria dívida espiritual:

23 бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,

24 атрымліваючы апраўданьне дарам, паводле мілаты Ягонай, адкупленьнем у Ісусе Хрысьце,(Рымлянаў 3:23,24)

A libertação desse estado de escravidão exigiu um resgate que prata e ouro não podiam custear:

18 ведаючы, што ня прахлым срэбрам ці золатам выкуплены вы з марнага жыцьця, перададзенага вам ад бацькоў,

19 а каштоўнай Крывёю Хрыста, як беспахібнага і чыстага Ягняці,(1 Пятра 1:18,19)

7 у Якім мы маем адкупленьне Крывёю Ягонай, дараваньне грахоў, паводле багацьця мілаты Ягонай,(Эфэсянаў 1:7)

Na cruz, a morte de Jesus atuou como propiciação — o sacrifício que reconcilia o pecador com Deus, transformando antigos inimigos em herdeiros da reconciliação:

2 Ён ёсьць ахвяра мілажалю за грахі нашыя, і ня толькі за нашыя, але і ўсяго сьвету.(1 Яна 2:2)

10 У тым любоў, што ня мы палюбілі Бога, а Ён палюбіў нас і паслаў Сына Свайго, каб умілажаліцца з грахоў нашых.(1 Яна 4:10)

10 Бо калі мы, будучы ворагамі, прымірыліся з Богам сьмерцю Сына Ягонага, дык тым болей, прымірыўшыся, уратуемся жыцьцём Ягоным;(Рымлянаў 5:10)

Essa redenção atinge a vida concreta de quem crê, fundamentando a fé no amor prático demonstrado na cruz:

20 і ўжо ня я жыву, а жыве ўва мне Хрыстос. А што цяпер жыву ў целе, дык жыву вераю ў Сына Божага, Які палюбіў мяне і аддаў Сябе за мяне.(Галятаў 2:20)

A ressurreição e a salvação eterna

O plano da salvação não terminou no sepulcro. A vitória de Cristo sobre a morte é o selo de que o sacrifício foi aceito pelo Pai:

5 Анёл жа, прамаўляючы да жанчын, сказаў: ня бойцеся вы; бо ведаю, што вы шукаеце Ісуса ўкрыжаванага;

6 няма Яго тут; Ён уваскрэс, як сказаў; падыдзеце, пабачце месца, дзе ляжаў Гасподзь;(Мацьвея 28:5,6)

22 Але, атрымаўшы дапамогу ад Бога, я да сёньня стаю, сьведчачы малому і вялікаму, нічога ня кажучы, акрамя таго, пра што прарокі і Майсей казалі, што гэта будзе,

23 гэта значыцца, што Хрыстос меў адпакутаваць і, паўстаўшы першы зь мёртвых, абвясьціць сьвятло народу Юдэйскаму і язычнікам.(Дзеі 26:22,23)

Essa certeza da intervenção definitiva de Deus já havia sido antecipada por Jó em meio à sua aflição:

25 Але я ведаю, Заступнік мой жывы і стане пасьля мяне над зямлёю. І пасьля таго як мая скура будзе разбурана,(Ёва 19:25)

Ressurreto e exaltado, Jesus é o mediador definitivo entre Deus e os seres humanos, atuando continuamente em favor daqueles que se achegam a Ele:

9 і, удасканаліўшыся, спрычыніўся да вечнага збавеньня ўсіх паслухмяных Яму,(Габрэяў 5:9)

25 таму і можа заўсёды ратаваць тых, якія прыходзяць празь Яго да Бога, Які заўсёды жывы, каб хадайнічаць за іх.(Габрэяў 7:25)

15 І таму Ён ёсьць Заступнік Новага Запавета, каб у выніку сьмерці Ягонай, якая была дзеля адкупленьня ад злачынстваў, зробленых у першым запавеце, пакліканыя да вечнай спадчыны атрымалі абяцаньне.(Габрэяў 9:15)

2 гледзячы на Пачынальніка і Спраўцу веры, Ісуса, Які, дзеля радасьці, што была перад Ім, прыняў крыж, пагардзіўшы ганьбаю, і сеў праваруч трона Божага.(Габрэяў 12:2)