Santa ceia
A Santa Ceia é uma das ordenanças mais sagradas da igreja cristã. Instituída por Jesus na última noite antes da crucificação, ela celebra seu sacrifício e proclama sua morte até que Ele volte.
A instituição por Jesus
Na noite em que foi traído, Jesus tomou o pão e o cálice, deu graças e os compartilhou com os discípulos, dizendo: 'Fazei isto em memória de mim.'
Erhi babà badwîrhe balya, Yezu ayanka omugati, n’erhi abà amagugisha, agubega, aha abaganda bâge, aderha, erhi: «Yanki, mulye eci guli mubiri gwâni». Ashubiyanka akahe, avuga omunkwa, abahà, anaderha, erhi: «Munywekwo mweshi; bulya eci guli mukò gwâni gw’endagâno mpyâhya, ogwabulagwa banji barhumire, mpu bakûlirwe ebyâha.
Erhi babà badwîrhe balya, ayanka omugati, n’erhi abà amagugisha, anacigubega, abahà, anaderha, erhi: «Yanki, eci guli mubiri gwâni». Ashub’iyanka akahè, avuga omunkwa, abahà, banywakwo boshi. Ababwîra, erhi: «Eci guli mukò gwâni gw’amalaganyo mahyâhya, gubulazîrwe banji barhumire. Okuli, mmubwîre, ntakacishub’inywa kuli eyi mburho y’omuzâbîbu, kuhika olusiku nâyinywe mpyâhya omu Bwâmi bwa Nyamuzinda».
Anaciyanka omugati, avuga omunkwa, ogubega, abahà, erhi: «Eci ciri mubiri gwâni gwahânwa mwe murhumire. Mukâjira ntyo kubè kukankengera». Nako akabehe kwo n’okwo, erhi bayûs’irya, erhi: «Aka kabehe co ciragâne cihyâhya omu mukò gwâni gwabulagwa mwe murhumire».
O significado espiritual
A Ceia é participação no corpo e no sangue de Cristo. Jesus ensinou que quem come de sua carne e bebe de seu sangue tem a vida eterna.
"Nie mugati guzîne gwahonaga empingu; owalya kuli ogwo mugati alama ensiku zoshi; n’omugati nâhâna, gwo mubiri gwâni gwalêrhera igulu obuzîne"».
Yezu anacibabwîra, erhi: «Okuli, okuli, mmubwîre, akabà murhaliri omubiri gwa Mwene-Omuntu murhananywiri omukò gwâge, ntà buzîne bwâbà muli mwe. Olya omubiri gwâni ananywe omukò gwâni, agwêrhe obuzîne bw’ensiku n’amango, nâni namufûla olusiku luzinda. Bulya omubiri gwâni kali kalyo k’okuli n’omukò gwâni ciri cinyôbwa c’okuli. Olya omubiri gwâni ananywe omukò gwâni, abêra muli nie nâni muli ye. Nk’oku Larha wantumaga azîne, nâni nzîne muli Larha, ondya naye alama nie ntumire. Ogwo gwo mugati gwamanukaga empingu; gurhali gwo muguma n’ogu basho balyaga banagal’ifà. Olya ogu mugati alama ensiku zoshi».
n’erhi abà amâvuga omunkwa, agubega, erhi: «Eci guli mubiri gwâni gwahânwa mwe murhuma; ninyu mukâjira ntyo lyo munkengêra». Kwo na kwo, erhi bayûs’ilya, anaciyanka akabehe, erhi: «Aka kabehe eri ndagâno mpyâhya y’omukò gwâni; mukâjira ntyo ngasi kunywa lyo munkengêra». Nêci, ngasi kulya kw’ogu mugati na ngasi kunywa kw’aka kabehe, erhi mumanyîsize olufù lwa Nyakasane, kuhika olusiku anayishe. Co cinarhumire, ngasi yêshi olya kw’ogwo mugati erhi onywa kw’ako kabehe ka Nyakasane arhanakwânîni, ayish’ijisibwa lubanja erhi mubiri n’omukò gwa Nyakasane birhuma.
Kuziga ngasi muguma acîjè emurhima, agal’ilya kw’ogwo mugati ananywe kw’akwo kabehe.
Nêci, ngasi kulya kw’ogu mugati na ngasi kunywa kw’aka kabehe, erhi mumanyîsize olufù lwa Nyakasane, kuhika olusiku anayishe.
A prática da Igreja
Desde os primeiros cristãos, a Ceia do Senhor é parte fundamental da vida comunitária da Igreja, celebrada com reverência e exame de consciência.
Obushiru bwâbo bwàli bunji omu kushimba enyigîrizo z’Entumwa, n’omu cinyabuguma, n’omu kubega omugati, n’omu kuharâmya.
Olusiku lurhanzi lw’omugobe, erhi rhuli haguma omu ndêko nti rhubege omugati, Paolo arhondêra ayigîriza. Ali alonzize mpu agende hano buca, galinda gabà mîre abirhi anacidwîrhe ayigîriza.
Erhi abà akola ali oku cîbo haguma nabo, anaciyanka omugati, avuga omunkwa, agugisha, n’erhi abà amagubega, abagabira.
Co cinarhumire, ngasi yêshi olya kw’ogwo mugati erhi onywa kw’ako kabehe ka Nyakasane arhanakwânîni, ayish’ijisibwa lubanja erhi mubiri n’omukò gwa Nyakasane birhuma.
Kuziga ngasi muguma acîjè emurhima, agal’ilya kw’ogwo mugati ananywe kw’akwo kabehe. Bulya owalya n’okunywa arhanakengiri oku guli Mubiri gwa Nyakasane, erhi kulya alîre n’okunywa olufù lwâge.