Santidade
A santidade é o chamado supremo de Deus para o seu povo. 'Sede santos, porque eu sou santo' — essa ordem ressoa por toda a Escritura, convidando-nos a uma vida separada para Deus.
O chamado à santidade
Deus nos escolheu antes da fundação do mundo para sermos santos. A santificação é sua vontade expressa e nosso destino em Cristo.
യൂയമപ്യാജ്ഞാഗ്രാഹിസന്താനാ ഇവ സർവ്വസ്മിൻ ആചാരേ താദൃക് പവിത്രാ ഭവത|
യതോ ലിഖിതമ് ആസ്തേ, യൂയം പവിത്രാസ്തിഷ്ഠത യസ്മാദഹം പവിത്രഃ|
യൂയമപ്യാജ്ഞാഗ്രാഹിസന്താനാ ഇവ സർവ്വസ്മിൻ ആചാരേ താദൃക് പവിത്രാ ഭവത|
യതോ ലിഖിതമ് ആസ്തേ, യൂയം പവിത്രാസ്തിഷ്ഠത യസ്മാദഹം പവിത്രഃ|
വയം യത് തസ്യ സമക്ഷം പ്രേമ്നാ പവിത്രാ നിഷ്കലങ്കാശ്ച ഭവാമസ്തദർഥം സ ജഗതഃ സൃഷ്ടേ പൂർവ്വം തേനാസ്മാൻ അഭിരോചിതവാൻ, നിജാഭിലഷിതാനുരോധാച്ച
ഈശ്വരസ്യായമ് അഭിലാഷോ യദ് യുഷ്മാകം പവിത്രതാ ഭവേത്, യൂയം വ്യഭിചാരാദ് ദൂരേ തിഷ്ഠത|
യുഷ്മാകമ് ഏകൈകോ ജനഃ സ്വകീയം പ്രാണാധാരം പവിത്രം മാന്യഞ്ച രക്ഷതു,
യേ ച ഭിന്നജാതീയാ ലോകാ ഈശ്വരം ന ജാനന്തി ത ഇവ തത് കാമാഭിലാഷസ്യാധീനം ന കരോതു|
ഏതസ്മിൻ വിഷയേ കോഽപ്യത്യാചാരീ ഭൂത്വാ സ്വഭ്രാതരം ന വഞ്ചയതു യതോഽസ്മാഭിഃ പൂർവ്വം യഥോക്തം പ്രമാണീകൃതഞ്ച തഥൈവ പ്രഭുരേതാദൃശാനാം കർമ്മണാം സമുചിതം ഫലം ദാസ്യതി|
യസ്മാദ് ഈശ്വരോഽസ്മാൻ അശുചിതായൈ നാഹൂതവാൻ കിന്തു പവിത്രത്വായൈവാഹൂതവാൻ|
സോഽസ്മാൻ പരിത്രാണപാത്രാണി കൃതവാൻ പവിത്രേണാഹ്വാനേനാഹൂതവാംശ്ച; അസ്മത്കർമ്മഹേതുനേതി നഹി സ്വീയനിരൂപാണസ്യ പ്രസാദസ്യ ച കൃതേ തത് കൃതവാൻ| സ പ്രസാദഃ സൃഷ്ടേഃ പൂർവ്വകാലേ ഖ്രീഷ്ടേന യീശുനാസ്മഭ്യമ് അദായി,
O Deus santo
O Senhor é santo em toda a sua natureza. O universo testemunha sua santidade, e os anjos proclamam: Santo, Santo, Santo.
A prática da santidade
A santidade se expressa em pensamentos puros, ações corretas e separação do pecado. É um processo contínuo de purificação e dedicação a Deus.
അപരഞ്ച സർവ്വൈഃ സാർഥമ് ഏेക്യഭാവം യച്ച വിനാ പരമേശ്വരസ്യ ദർശനം കേനാപി ന ലപ്സ്യതേ തത് പവിത്രത്വം ചേഷ്ടധ്വം|
അപരഞ്ച സർവ്വൈഃ സാർഥമ് ഏेക്യഭാവം യച്ച വിനാ പരമേശ്വരസ്യ ദർശനം കേനാപി ന ലപ്സ്യതേ തത് പവിത്രത്വം ചേഷ്ടധ്വം|
അതഏവ ഹേ പ്രിയതമാഃ, ഏതാദൃശീഃ പ്രതിജ്ഞാഃ പ്രാപ്തൈരസ്മാഭിഃ ശരീരാത്മനോഃ സർവ്വമാലിന്യമ് അപമൃജ്യേശ്വരസ്യ ഭക്ത്യാ പവിത്രാചാരഃ സാധ്യതാം|
അതഏവ ഹേ പ്രിയതമാഃ, ഏതാദൃശീഃ പ്രതിജ്ഞാഃ പ്രാപ്തൈരസ്മാഭിഃ ശരീരാത്മനോഃ സർവ്വമാലിന്യമ് അപമൃജ്യേശ്വരസ്യ ഭക്ത്യാ പവിത്രാചാരഃ സാധ്യതാം|
കിന്തു സാമ്പ്രതം യൂയം പാപസേവാതോ മുക്താഃ സന്ത ഈശ്വരസ്യ ഭൃത്യാഽഭവത തസ്മാദ് യുഷ്മാകം പവിത്രത്വരൂപം ലഭ്യമ് അനന്തജീവനരൂപഞ്ച ഫലമ് ആസ്തേ|
യുഷ്മാകം ശാരീരിക്യാ ദുർബ്ബലതായാ ഹേതോ ർമാനവവദ് അഹമ് ഏതദ് ബ്രവീമി; പുനഃ പുനരധർമ്മകരണാർഥം യദ്വത് പൂർവ്വം പാപാമേധ്യയോ ർഭൃത്യത്വേ നിജാങ്ഗാനി സമാർപയത തദ്വദ് ഇദാനീം സാധുകർമ്മകരണാർഥം ധർമ്മസ്യ ഭൃത്യത്വേ നിജാങ്ഗാനി സമർപയത|
ഹേ ഭ്രാതര ഈശ്വരസ്യ കൃപയാഹം യുഷ്മാൻ വിനയേ യൂയം സ്വം സ്വം ശരീരം സജീവം പവിത്രം ഗ്രാഹ്യം ബലിമ് ഈശ്വരമുദ്ദിശ്യ സമുത്സൃജത, ഏഷാ സേവാ യുഷ്മാകം യോഗ്യാ|
ഹേ ഭ്രാതരോ യുഷ്മാൻ വിനയേഽഹം യുഷ്മാഭി ര്യാ ശിക്ഷാ ലബ്ധാ താമ് അതിക്രമ്യ യേ വിച്ഛേദാൻ വിഘ്നാംശ്ച കുർവ്വന്തി താൻ നിശ്ചിനുത തേഷാം സങ്ഗം വർജയത ച|
കിന്തു വേശ്യാഗമനം സർവ്വവിധാശൗചക്രിയാ ലോഭശ്ചൈതേഷാമ് ഉച്ചാരണമപി യുഷ്മാകം മധ്യേ ന ഭവതു, ഏതദേവ പവിത്രലോകാനാമ് ഉചിതം|
കിന്തു വേശ്യാഗമനം സർവ്വവിധാശൗചക്രിയാ ലോഭശ്ചൈതേഷാമ് ഉച്ചാരണമപി യുഷ്മാകം മധ്യേ ന ഭവതു, ഏതദേവ പവിത്രലോകാനാമ് ഉചിതം|
തസ്മാത് പൂർവ്വകാലികാചാരകാരീ യഃ പുരാതനപുരുഷോ മായാഭിലാഷൈ ർനശ്യതി തം ത്യക്ത്വാ യുഷ്മാഭി ർമാനസികഭാവോ നൂതനീകർത്തവ്യഃ,
യോ നവപുരുഷ ഈശ്വരാനുരൂപേണ പുണ്യേന സത്യതാസഹിതേന
ധാർമ്മികത്വേന ച സൃഷ്ടഃ സ ഏവ പരിധാതവ്യശ്ച|
പൂർവ്വം ദൂരസ്ഥാ ദുഷ്ക്രിയാരതമനസ്കത്വാത് തസ്യ രിപവശ്ചാസ്ത യേ യൂയം താൻ യുഷ്മാൻ അപി സ ഇദാനീം തസ്യ മാംസലശരീരേ മരണേന സ്വേന സഹ സന്ധാപിതവാൻ|
യതഃ സ സ്വസമ്മുഖേ പവിത്രാൻ നിഷ്കലങ്കാൻ അനിന്ദനീയാംശ്ച യുഷ്മാൻ സ്ഥാപയിതുമ് ഇച്ഛതി|
കിന്ത്വേതദർഥം യുഷ്മാഭി ർബദ്ധമൂലൈഃ സുസ്ഥിരൈശ്ച ഭവിതവ്യമ്, ആകാശമണ്ഡലസ്യാധഃസ്ഥിതാനാം സർവ്വലോകാനാം മധ്യേ ച ഘുഷ്യമാണോ യഃ സുസംവാദോ യുഷ്മാഭിരശ്രാവി തജ്ജാതായാം പ്രത്യാശായാം യുഷ്മാഭിരചലൈ ർഭവിതവ്യം|
A Palavra que santifica
Jesus disse: 'Santifica-os na verdade; a tua palavra é a verdade.' A Bíblia é o instrumento de Deus para nos purificar e transformar.
തവ സത്യകഥയാ താൻ പവിത്രീകുരു തവ വാക്യമേവ സത്യം|
Templo do Espírito Santo
Nosso corpo é templo de Deus. Devemos honrá-lo com santidade, guardando mente e coração e buscando a semelhança com Cristo.
യൂയമ് ഈശ്വരസ്യ മന്ദിരം യുഷ്മന്മധ്യേ ചേശ്വരസ്യാത്മാ നിവസതീതി കിം ന ജാനീഥ?
തം പ്രതീശ്വരസ്യേച്ഛയാഹൂതോ യീശുഖ്രീഷ്ടസ്യ പ്രേരിതഃ പൗലഃ സോസ്ഥിനിനാമാ ഭ്രാതാ ച പത്രം ലിഖതി|
ഖ്രീഷ്ടസ്യ യീശോ ര്യാദൃശഃ സ്വഭാവോ യുഷ്മാകമ് അപി താദൃശോ ഭവതു|
ഖ്രീഷ്ടാദ് യദി കിമപി സാന്ത്വനം കശ്ചിത് പ്രേമജാതോ ഹർഷഃ കിഞ്ചിദ് ആത്മനഃ സമഭാഗിത്വം കാചിദ് അനുകമ്പാ കൃപാ വാ ജായതേ തർഹി യൂയം മമാഹ്ലാദം പൂരയന്ത
ഏകഭാവാ ഏകപ്രേമാണ ഏകമനസ ഏകചേഷ്ടാശ്ച ഭവത|
വിരോധാദ് ദർപാദ് വാ കിമപി മാ കുരുത കിന്തു നമ്രതയാ സ്വേഭ്യോഽപരാൻ വിശിഷ്ടാൻ മന്യധ്വം|
കേവലമ് ആത്മഹിതായ ന ചേഷ്ടമാനാഃ പരഹിതായാപി ചേഷ്ടധ്വം|
ഖ്രീഷ്ടസ്യ യീശോ ര്യാദൃശഃ സ്വഭാവോ യുഷ്മാകമ് അപി താദൃശോ ഭവതു|
സ ഈശ്വരരൂപീ സൻ സ്വകീയാമ് ഈശ്വരതുല്യതാം ശ്ലാഘാസ്പദം നാമന്യത,
കിന്തു സ്വം ശൂന്യം കൃത്വാ ദാസരൂപീ ബഭൂവ നരാകൃതിം ലേഭേ ച|
ഇത്ഥം നരമൂർത്തിമ് ആശ്രിത്യ നമ്രതാം സ്വീകൃത്യ മൃത്യോരർഥതഃ ക്രുശീയമൃത്യോരേവ ഭോഗായാജ്ഞാഗ്രാഹീ ബഭൂവ|
തത്കാരണാദ് ഈശ്വരോഽപി തം സർവ്വോന്നതം ചകാര യച്ച നാമ സർവ്വേഷാം നാമ്നാം ശ്രേഷ്ഠം തദേവ തസ്മൈ ദദൗ,
തതസ്തസ്മൈ യീശുനാമ്നേ സ്വർഗമർത്യപാതാലസ്ഥിതൈഃ സർവ്വൈ ർജാനുപാതഃ കർത്തവ്യഃ,
താതസ്ഥേശ്വരസ്യ മഹിമ്നേ ച യീശുഖ്രീഷ്ടഃ പ്രഭുരിതി ജിഹ്വാഭിഃ സ്വീകർത്തവ്യം|
അതോ ഹേ പ്രിയതമാഃ, യുഷ്മാഭി ര്യദ്വത് സർവ്വദാ ക്രിയതേ തദ്വത് കേവലേ മമോപസ്ഥിതികാലേ തന്നഹി കിന്ത്വിദാനീമ് അനുപസ്ഥിതേഽപി മയി ബഹുതരയത്നേനാജ്ഞാം ഗൃഹീത്വാ ഭയകമ്പാഭ്യാം സ്വസ്വപരിത്രാണം സാധ്യതാം|
യത ഈശ്വര ഏവ സ്വകീയാനുരോധാദ് യുഷ്മന്മധ്യേ മനസ്കാമനാം കർമ്മസിദ്ധിഞ്ച വിദധാതി|
യൂയം കലഹവിവാദർവിജതമ് ആചാരം കുർവ്വന്തോഽനിന്ദനീയാ അകുടിലാ
ഈശ്വരസ്യ നിഷ്കലങ്കാശ്ച സന്താനാഇവ വക്രഭാവാനാം കുടിലാചാരിണാഞ്ച ലോകാനാം മധ്യേ തിഷ്ഠത,
യതസ്തേഷാം മധ്യേ യൂയം ജീവനവാക്യം ധാരയന്തോ ജഗതോ ദീപകാ ഇവ ദീപ്യധ്വേ| യുഷ്മാഭിസ്തഥാ കൃതേ മമ യത്നഃ പരിശ്രമോ വാ ന നിഷ്ഫലോ ജാത ഇത്യഹം ഖ്രീഷ്ടസ്യ ദിനേ ശ്ലാഘാം കർത്തും ശക്ഷ്യാമി|
യുഷ്മാകം വിശ്വാസാർഥകായ ബലിദാനായ സേവനായ ച യദ്യപ്യഹം നിവേദിതവ്യോ ഭവേയം തഥാപി തേനാനന്ദാമി സർവ്വേഷാം യുഷ്മാകമ് ആനന്ദസ്യാംശീ ഭവാമി ച|
തദ്വദ് യൂയമപ്യാനന്ദത മദീയാനന്ദസ്യാംശിനോ ഭവത ച|
യുഷ്മാകമ് അവസ്ഥാമ് അവഗത്യാഹമപി യത് സാന്ത്വനാം പ്രാപ്നുയാം തദർഥം തീമഥിയം ത്വരയാ യുഷ്മത്സമീപം പ്രേഷയിഷ്യാമീതി പ്രഭൗ പ്രത്യാശാം കുർവ്വേ|
യഃ സത്യരൂപേണ യുഷ്മാകം ഹിതം ചിന്തയതി താദൃശ ഏകഭാവസ്തസ്മാദന്യഃ കോഽപി മമ സന്നിധൗ നാസ്തി|
യതോഽപരേ സർവ്വേ യീശോഃ ഖ്രീഷ്ടസ്യ വിഷയാൻ ന ചിന്തയന്ത ആത്മവിഷയാൻ ചിന്തയന്തി|
കിന്തു തസ്യ പരീക്ഷിതത്വം യുഷ്മാഭി ർജ്ഞായതേ യതഃ പുത്രോ യാദൃക് പിതുഃ സഹകാരീ ഭവതി തഥൈവ സുസംവാദസ്യ പരിചര്യ്യായാം സ മമ സഹകാരീ ജാതഃ|
അതഏവ മമ ഭാവിദശാം ജ്ഞാത്വാ തത്ക്ഷണാത് തമേവ പ്രേഷയിതും പ്രത്യാശാം കുർവ്വേ
സ്വയമ് അഹമപി തൂർണം യുഷ്മത്സമീപം ഗമിഷ്യാമീത്യാശാം പ്രഭുനാ കുർവ്വേ|
അപരം യ ഇപാഫ്രദീതോ മമ ഭ്രാതാ കർമ്മയുദ്ധാഭ്യാം മമ സഹായശ്ച യുഷ്മാകം ദൂതോ മദീയോപകാരായ പ്രതിനിധിശ്ചാസ്തി യുഷ്മത്സമീപേ തസ്യ പ്രേഷണമ് ആവശ്യകമ് അമന്യേ|
യതഃ സ യുഷ്മാൻ സർവ്വാൻ അകാങ്ക്ഷത യുഷ്മാഭിസ്തസ്യ രോഗസ്യ വാർത്താശ്രാവീതി ബുദ്ധ്വാ പര്യ്യശോചച്ച|
സ പീഡയാ മൃതകൽപോഽഭവദിതി സത്യം കിന്ത്വീശ്വരസ്തം ദയിതവാൻ മമ ച ദുഃഖാത് പരം പുനർദുഃഖം യന്ന ഭവേത് തദർഥം കേവലം തം ന ദയിത്വാ മാമപി ദയിതവാൻ|
അതഏവ യൂയം തം വിലോക്യ യത് പുനരാനന്ദേത മമാപി ദുഃഖസ്യ ഹ്രാസോ യദ് ഭവേത് തദർഥമ് അഹം ത്വരയാ തമ് അപ്രേഷയം|
അതോ യൂയം പ്രഭോഃ കൃതേ സമ്പൂർണേനാനന്ദേന തം ഗൃഹ്ലീത താദൃശാൻ ലോകാംശ്ചാദരണീയാൻ മന്യധ്വം|
യതോ മമ സേവനേ യുഷ്മാകം ത്രുടിം പൂരയിതും സ പ്രാണാൻ പണീകൃത്യ ഖ്രീഷ്ടസ്യ കാര്യ്യാർഥം മൃതപ്രായേഽഭവത്|
തസ്മാത് യുഷ്മാകം സ്വർഗസ്ഥഃ പിതാ യഥാ പൂർണോ ഭവതി, യൂയമപി താദൃശാ ഭവത|
അപരഞ്ച പ്രദീപം പ്രജ്വാല്യ കോപി പാത്രേണ നാച്ഛാദയതി തഥാ ഖട്വാധോപി ന സ്ഥാപയതി, കിന്തു ദീപാധാരോപര്യ്യേവ സ്ഥാപയതി, തസ്മാത് പ്രവേശകാ ദീപ്തിം പശ്യന്തി|