Sofrimento
O sofrimento é uma realidade da vida neste mundo, mas a Bíblia revela que Deus está presente em toda dor, produzindo caráter, esperança e redenção através das tribulações.
O sofrimento de Cristo
Jesus sofreu por nós, carregando nossas dores e enfermidades. Ele é o modelo supremo de como enfrentar o sofrimento com fé e obediência.
തതസ്തേ തസ്യ വസനം മോചയിത്വാ കൃഷ്ണലോഹിതവർണവസനം പരിധാപയാമാസുഃ
കണ്ടകാനാം മുകുടം നിർമ്മായ തച്ഛിരസി ദദുഃ, തസ്യ ദക്ഷിണകരേ വേത്രമേകം ദത്ത്വാ തസ്യ സമ്മുഖേ ജാനൂനി പാതയിത്വാ, ഹേ യിഹൂദീയാനാം രാജൻ, തുഭ്യം നമ ഇത്യുക്ത്വാ തം തിരശ്ചക്രുഃ,
തദർഥമേവ യൂയമ് ആഹൂതാ യതഃ ഖ്രീഷ്ടോഽപി യുഷ്മന്നിമിത്തം ദുഃഖം ഭുക്ത്വാ യൂയം യത് തസ്യ പദചിഹ്നൈ ർവ്രജേത തദർഥം ദൃഷ്ടാന്തമേകം ദർശിതവാൻ|
യതോ ഹേതോരഹം ഖ്രീഷ്ടം തസ്യ പുനരുത്ഥിതേ ർഗുണം തസ്യ ദുഃഖാനാം ഭാഗിത്വഞ്ച ജ്ഞാത്വാ തസ്യ മൃത്യോരാകൃതിഞ്ച ഗൃഹീത്വാ
O propósito do sofrimento
Deus usa as tribulações para produzir perseverança, caráter e esperança. O sofrimento presente não se compara com a glória que será revelada.
തത് കേവലം നഹി കിന്തു ക്ലേശഭോഗേഽപ്യാനന്ദാമോ യതഃ ക്ലേശാाദ് ധൈര്യ്യം ജായത ഇതി വയം ജാനീമഃ,
ധൈര്യ്യാച്ച പരീക്ഷിതത്വം ജായതേ, പരീക്ഷിതത്വാത് പ്രത്യാശാ ജായതേ,
കിന്ത്വസ്മാസു യോ ഭാവീവിഭവഃ പ്രകാശിഷ്യതേ തസ്യ സമീപേ വർത്തമാനകാലീനം ദുഃഖമഹം തൃണായ മന്യേ|
ക്ഷണമാത്രസ്ഥായി യദേതത് ലഘിഷ്ഠം ദുഃഖം തദ് അതിബാഹുല്യേനാസ്മാകമ് അനന്തകാലസ്ഥായി ഗരിഷ്ഠസുഖം സാധയതി,
യതഃ ഖ്രീഷ്ടസ്യ ക്ലേശാ യദ്വദ് ബാഹുല്യേനാസ്മാസു വർത്തന്തേ തദ്വദ് വയം ഖ്രീഷ്ടേന ബഹുസാന്ത്വനാഢ്യാ അപി ഭവാമഃ|
യതോ യേന യുഷ്മാഭിഃ ഖ്രീഷ്ടേ കേവലവിശ്വാസഃ ക്രിയതേ തന്നഹി കിന്തു തസ്യ കൃതേ ക്ലേശോഽപി സഹ്യതേ താദൃശോ വരഃ ഖ്രീഷ്ടസ്യാനുരോധാദ് യുഷ്മാഭിഃ പ്രാപി,
അസ്മാകം വിനിമയേന ഖ്രീഷ്ടഃ ശരീരസമ്ബന്ധേ ദണ്ഡം ഭുക്തവാൻ അതോ ഹേതോഃ ശരീരസമ്ബന്ധേ യോ ദണ്ഡം ഭുക്തവാൻ സ പാപാത് മുക്ത
Consolação e companhia
Deus consola os aflitos para que possamos consolar outros. Nunca estamos sozinhos no sofrimento — Ele é o Pai das misericórdias.
കൃപാലുഃ പിതാ സർവ്വസാന്ത്വനാകാരീശ്വരശ്ച യോഽസ്മത്പ്രഭോര്യീശുഖ്രീഷ്ടസ്യ താത ഈശ്വരഃ സ ധന്യോ ഭവതു|
യതോ വയമ് ഈശ്വരാത് സാന്ത്വനാം പ്രാപ്യ തയാ സാന്ത്വനയാ യത് സർവ്വവിധക്ലിഷ്ടാൻ ലോകാൻ സാന്ത്വയിതും ശക്നുയാമ തദർഥം സോഽസ്മാകം സർവ്വക്ലേശസമയേഽസ്മാൻ സാന്ത്വയതി|
യുഷ്മാകമ് ഏകൈകോ ജനഃ പരസ്യ ഭാരം വഹത്വനേന പ്രകാരേണ ഖ്രീഷ്ടസ്യ വിധിം പാലയത|
ക്ഷണികദുഃഖഭോഗാത് പരമ് അസ്മഭ്യം ഖ്രീഷ്ടേന യീശുനാ സ്വകീയാനന്തഗൗരവദാനാർഥം യോഽസ്മാൻ ആഹൂതവാൻ സ സർവ്വാനുഗ്രാഹീശ്വരഃ സ്വയം യുഷ്മാൻ സിദ്ധാൻ സ്ഥിരാൻ സബലാൻ നിശ്ചലാംശ്ച കരോതു|
യദി ച ധർമ്മാർഥം ക്ലിശ്യധ്വം തർഹി ധന്യാ ഭവിഷ്യഥ| തേഷാമ് ആശങ്കയാ യൂയം ന ബിഭീത ന വിങ്ക്ത വാ|
Fé em meio à dor
Os grandes homens e mulheres de fé sofreram e perseveraram. O sofrimento nos aproxima de Deus e nos leva a entender seu coração.
യഃ സ്വക്രുശം ഗൃഹ്ലൻ മത്പശ്ചാന്നൈതി, സേाപി ന മദർഹഃ|
യഃ സ്വപ്രാണാനവതി, സ താൻ ഹാരയിഷ്യതേ, യസ്തു മത്കൃതേ സ്വപ്രാണാൻ ഹാരയതി, സ താനവതി|
പശ്ചാത് സ ധനവാനപി മമാര, തം ശ്മശാനേ സ്ഥാപയാമാസുശ്ച; കിന്തു പരലോകേ സ വേദനാകുലഃ സൻ ഊർദ്ധ്വാം നിരീക്ഷ്യ ബഹുദൂരാദ് ഇബ്രാഹീമം തത്ക്രോഡ ഇലിയാസരഞ്ച വിലോക്യ രുവന്നുവാച;
ഹേ പിതർ ഇബ്രാഹീമ് അനുഗൃഹ്യ അങ്ഗുല്യഗ്രഭാഗം ജലേ മജ്ജയിത്വാ മമ ജിഹ്വാം ശീതലാം കർത്തുമ് ഇലിയാസരം പ്രേരയ, യതോ വഹ്നിശിഖാതോഹം വ്യഥിതോസ്മി|
അസ്മാഭിഃ സഹ ഖ്രീഷ്ടസ്യ പ്രേമവിച്ഛേദം ജനയിതും കഃ ശക്നോതി? ക്ലേശോ വ്യസനം വാ താഡനാ വാ ദുർഭിക്ഷം വാ വസ്ത്രഹീനത്വം വാ പ്രാണസംശയോ വാ ഖങ്ഗോ വാ കിമേതാനി ശക്നുവന്തി?
അപരം യദ്യഹമ് അന്നദാനേന സർവ്വസ്വം ത്യജേയം ദാഹനായ സ്വശരീരം സമർപയേയഞ്ച കിന്തു യദി പ്രേമഹീനോ ഭവേയം തർഹി തത്സർവ്വം മദർഥം നിഷ്ഫലം ഭവതി|
തഥാപി ഖ്രീഷ്ടോ ദുഃഖം ഭുക്ത്വാ സർവ്വേഷാം പൂർവ്വം ശ്മശാനാദ് ഉത്ഥായ നിജദേശീയാനാം ഭിന്നദേശീയാനാഞ്ച സമീപേ ദീപ്തിം പ്രകാശയിഷ്യതി
ഭവിഷ്യദ്വാദിഗണോ മൂസാശ്ച ഭാവികാര്യ്യസ്യ യദിദം പ്രമാണമ് അദദുരേതദ് വിനാന്യാം കഥാം ന കഥയിത്വാ ഈശ്വരാദ് അനുഗ്രഹം ലബ്ധ്വാ മഹതാം ക്ഷുദ്രാണാഞ്ച സർവ്വേഷാം സമീപേ പ്രമാണം ദത്ത്വാദ്യ യാവത് തിഷ്ഠാമി|
അപരഞ്ച സർവ്വൈഃ സാർഥമ് ഏेക്യഭാവം യച്ച വിനാ പരമേശ്വരസ്യ ദർശനം കേനാപി ന ലപ്സ്യതേ തത് പവിത്രത്വം ചേഷ്ടധ്വം|