Sobre ter filhos
Filhos são uma dádiva do Senhor, uma herança que Deus confia aos pais. A Bíblia celebra a maternidade e a paternidade como vocações sagradas e fontes de bênção.
Filhos: herança do Senhor
A Escritura declara que os filhos são bênção de Deus. Cada criança é um presente precioso confiado aos pais para ser cuidado com amor.
Feuch, is iad clann oighreachd an Tighearna, toradh na bronn a dhuais.
Mar shaighdean ann an làimh gaisgich, mar sin tha mic na h-òige.
Is sona am fear aig a bheil a bhalg-saighead làn dhiubh; cha bhi nàire orra nuair a labhras iad rin naimhdean anns a’ gheata.
Bidh do bhean mar fhìonain tharbhaich làimh ri taobhan do thaighe, do chlann mar chroinn-ola mu thimcheall do bhùird.
Bheir e air a’ mhnaoi a tha gun sliochd còmhnaidh a ghabhail ann an taigh, na màthair ait cloinne.
Agus bheannaich Dia iad, agus thubhairt Dia riu, Sìolaichibh, agus fàsaibh lìonmhor, agus lìonaibh an talamh, agus ceannsaichibh e: agus biodh uachdaranachd agaibh os cionn èisg na mara, agus os cionn eunlaith nan speur, agus os cionn gach nì beò a ghluaiseas air an talamh.
Instruir nos caminhos de Deus
A Bíblia orienta os pais a instruir seus filhos nos caminhos do Senhor desde cedo, com dedicação, disciplina e exemplo.
Teagaisg leanabh a-thaobh na slighe air an còir dha imeachd; agus nuair a bhios e sean, cha trèig e i.
Uime sin taisgidh sibh suas iad seo mo bhriathran nur cridhe, agus nur n-anam, agus ceanglaidh sibh iad mar chomharradh air ur làimh; agus bidh iad mar aodannain eadar ur sùilean.
Agus teagaisgidh sibh iad dur cloinn, a’ labhairt orra nuair a shuidheas tu ad thaigh, agus nuair a dh’imicheas tu air an t-slighe, agus nuair a laigheas tu sìos, agus nuair a dh’èireas tu suas.
Athraichean, na brosnaichibh ur clann a-chum feirge, air eagal gun caill iad am misneach.
Cronaich do mhac, agus bheir e suaimhneas dhut: seadh, bheir e sòlas dod anam.
Cada vida é preciosa
Deus conhece e forma cada criança no ventre. Antes de nascer, Ele já nos separou e preparou um propósito para cada vida.
Mun do dhealbh mi thu anns a’ bhroinn, b’aithne dhomh thu; agus mun tàinig thu a-mach on bholg, chuir mi air leth thu: mar fhàidh do na cinnich thug mi thu.
Oir ghabh thu sealbh air m’àirnean; dh’fhalaich thu mi ann am broinn mo mhàthar.
Molaidh mi thu, oir is uamhasach, iongantach a dhealbhadh mi; is iongantach d’obraichean-sa, agus is ro-fhiosrach m’anam air sin.
Cha d’fhalaicheadh mo chorp uat nuair a rinneadh mi ann an diamhaireachd, a dhealbhadh mi gu h-iongantach ann an ionadan ìochdarach na talmhainn.
A beul naoidhean agus chìochran dh’òrdaich thu neart, airson do naimhdean, a-chum gun caisgeadh tu an nàmhaid agus an dìoghaltach.
Ach thubhairt Iosa, Fuilingibh do na leanaban, agus na bacaibh dhaibh teachd am ionnsaigh: oir is ann dan leithidean sin a tha rìoghachd nèimh.