Transformação
A transformação é o fruto natural de uma vida entregue a Deus. Ele não nos deixa como nos encontra — renova nossa mente, purifica nosso caráter e nos conforma à imagem de Cristo.
O chamado ao arrependimento
A transformação começa com o arrependimento genuíno. Deus convida cada pessoa a voltar-se para Ele de todo o coração e receber vida nova.
അനന്തരം യീശുഃ സുസംവാദം പ്രചാരയൻ ഏതാം കഥാം കഥയിതുമ് ആരേഭേ, മനാംസി പരാവർത്തയത, സ്വർഗീയരാജത്വം സവിധമഭവത്|
തതഃ പിതരഃ പ്രത്യവദദ് യൂയം സർവ്വേ സ്വം സ്വം മനഃ പരിവർത്തയധ്വം തഥാ പാപമോചനാർഥം യീശുഖ്രീഷ്ടസ്യ നാമ്നാ മജ്ജിതാശ്ച ഭവത, തസ്മാദ് ദാനരൂപം പരിത്രമ് ആത്മാനം ലപ്സ്യഥ|
അതഃ സ്വേഷാം പാപമോചനാർഥം ഖേദം കൃത്വാ മനാംസി പരിവർത്തയധ്വം, തസ്മാദ് ഈശ്വരാത് സാന്ത്വനാപ്രാപ്തേഃ സമയ ഉപസ്ഥാസ്യതി;
Renovação da mente
Paulo nos exorta a não nos conformar com o mundo, mas a sermos transformados pela renovação do entendimento. A mudança vem de dentro para fora.
അപരം യൂയം സാംസാരികാ ഇവ മാചരത, കിന്തു സ്വം സ്വം സ്വഭാവം പരാവർത്യ നൂതനാചാരിണോ ഭവത, തത ഈശ്വരസ്യ നിദേശഃ കീദൃഗ് ഉത്തമോ ഗ്രഹണീയഃ സമ്പൂർണശ്ചേതി യുഷ്മാഭിരനുഭാവിഷ്യതേ|
വയഞ്ച സർവ്വേഽനാച്ഛാദിതേനാസ്യേന പ്രഭോസ്തേജസഃ പ്രതിബിമ്ബം ഗൃഹ്ലന്ത ആത്മസ്വരൂപേണ പ്രഭുനാ രൂപാന്തരീകൃതാ വർദ്ധമാനതേജോയുക്താം താമേവ പ്രതിമൂർത്തിം പ്രാപ്നുമഃ|
അതോ വേശ്യാഗമനമ് അശുചിക്രിയാ രാഗഃ കുത്സിതാഭിലാഷോ ദേവപൂജാതുല്യോ ലോഭശ്ചൈതാനി ർപാिഥവപുരുഷസ്യാങ്ഗാനി യുഷ്മാഭി ർനിഹന്യന്താം|
Os frutos da transformação
Uma vida transformada produz o fruto do Espírito: amor, alegria, paz, paciência, benignidade, bondade, fidelidade, mansidão e domínio próprio.
കിഞ്ച പ്രേമാനന്ദഃ ശാന്തിശ്ചിരസഹിഷ്ണുതാ ഹിതൈഷിതാ ഭദ്രത്വം വിശ്വാസ്യതാ തിതിക്ഷാ
പരിമിതഭോജിത്വമിത്യാദീന്യാത്മനഃ ഫലാനി സന്തി തേഷാം വിരുദ്ധാ കാപി വ്യവസ്ഥാ നഹി|
ഹേ ഭ്രാതരഃ, അസ്മാകം പ്രഭുയീശുഖ്രീഷ്ടസ്യ നാമ്നാ യുഷ്മാൻ വിനയേഽഹം സർവ്വൈ ര്യുഷ്മാഭിരേകരൂപാണി വാക്യാനി കഥ്യന്താം യുഷ്മന്മധ്യേ ഭിന്നസങ്ഘാതാ ന ഭവന്തു മനോവിചാരയോരൈക്യേന യുഷ്മാകം സിദ്ധത്വം ഭവതു|
ഈശ്വരസ്യ പ്രേമ്നി ഖ്രീഷ്ടസ്യ സഹിഷ്ണുതായാഞ്ച പ്രഭുഃ സ്വയം യുഷ്മാകമ് അന്തഃകരണാനി വിനയതു|
അസ്മാസു നിരുപായേഷു സത്സു ഖ്രീഷ്ട ഉപയുക്തേ സമയേ പാപിനാം നിമിത്തം സ്വീയാൻ പ്രണാൻ അത്യജത്|
കിന്തു മയാ ദത്തം പാനീയം യഃ പിവതി സ പുനഃ കദാപി തൃഷാർത്തോ ന ഭവിഷ്യതി| മയാ ദത്തമ് ഇദം തോയം തസ്യാന്തഃ പ്രസ്രവണരൂപം ഭൂത്വാ അനന്തായുര്യാവത് സ്രോഷ്യതി|