Pular para o conteúdo
Publicidade

Triunfantes em Cristo: o que o dia ruim revela

Redação Bíblia Online Publicado em

  • Publicado em .
  • Reescrito do devocional de 23 de setembro de 2025.

Mada’a nange-ne ngoi ta sibere ie 'ari murasa ma la ra Ma Jou’ongu Madutu, sababu ngomi mi marimoi ra Kristus, Unanga 'o gasa ngomi ma tero sa’olo 'Ai sordado ga’a mi 'utungu taminga lawana 'Iblisi. Unanga 'o pake ngomi di’a singadolo Habari Roanga toma dungia sitabi donga mangale Kristus. Habari Roanga gena-ge ma tero sa’olo manyanyi ma bounu lai sa’i. Dadi wakutu ngomi mi singadolo Habari Roanga mangale Kristus, ngomi ma tero sa’olo manyanyi ma bounu lai sa’i ra Ma Jou’ongu Madutu. Toma ngowa-ngowa’a ga’a Ma Jou’ongu Madutu ya’u sisalamata, ngomi ma tero sa’olo bounu ga’a 'i sigasa 'ahu sababu ngomi mi singadolo habari mangale 'ahu kasingado-ngadolo i’a. Mada’a toma ngowa’a ga’a 'aḏi sanga salamata ua, ngomi ma tero sa’olo bounu ga’a 'i sigasa sengene sababu ngomi mi singadolo habari mangale sengene kasingado-ngadolo i’a. Matengo i’a mai ua 'a pake 'ai de-de’e masiretene nga’unu siḏagi munara gena-ge! Ngowa’a repe ya singadolo Ma Jou’ongu Madutu 'ai demo sababu ananga mau manga 'ahu pai-pai’i. Mada’a ngomi Ma Jou’ongu Madutu 'ai so-soma’a re mi marimoi ra Kristus, ngomi mi singadolo habari ra Ma Jou’ongu Madutu reminga 'akala re sinyingara bo-boloto re Ma Jou’ongu Madutu 'o dadi ngomi minga sakisi.

O placar do dia

Homem de camisa azul olha pela janela de um ônibus cheio, com a mochila no colo.

Fim de tarde, o ônibus parado no trânsito, e você faz a conta do dia sem querer: a reunião que não deu em nada, a resposta atravessada que escapou em casa de manhã, o boleto que venceu e ficou lá. No placar do dia, você perdeu.

E aí vem a frase que a gente conhece de cor: «somos mais que vencedores» (Romanos 8:37, NVI). Mais que vencedores — com esse placar? É aqui que a palavra começa a soar como cartaz de parede: bonita, mas de outra casa.

Este artigo faz parte de Devocionais

Vitória e triunfo não são a mesma coisa

Paulo escreve 2 Coríntios num mês ruim. Nos capítulos anteriores ele fala de uma aflição que quase o matou, de uma viagem que precisou cancelar, de uma carta escrita entre lágrimas. E no meio disso solta: Deus «sempre nos conduz triunfantemente em Cristo» (2 Coríntios 2:14, NVI).

A palavra não é à toa. Quem lia em Corinto conhecia o triunfo romano: o general voltava da guerra, a cidade saía às ruas, queimava-se incenso pelo caminho, e o desfile passava com os despojos e os prisioneiros. Ninguém discutia no desfile se o general tinha ganho: a guerra já tinha acabado.

Vitória é ganhar a briga. Triunfo é o desfile depois da guerra ganha. Essa é a diferença que o texto puxa: Paulo não diz que a gente vence cada dia. Diz que Deus nos conduz num cortejo cuja batalha já foi decidida — e quem decidiu foi Cristo, não você. Em outra carta ele diz a mesma coisa: a vitória é algo que Deus «nos dá por meio de nosso Senhor Jesus Cristo» (1 Coríntios 15:57, NVI). Dada, não conquistada. Por isso o dia perdido não a anula.

Alguns leem que Paulo se vê nesse desfile como um dos prisioneiros que Cristo conquistou; outros, como soldado que participa da vitória do seu general. Nas duas leituras, o triunfo é dele. A gente só vai junto.

O perfume de quem vai no desfile

O que Paulo diz que a gente espalha nesse cortejo não é força. É perfume — «a fragrância do seu conhecimento» (2 Coríntios 2:14, NVI), o cheiro de Cristo. Era o incenso que subia pelo caminho — para alguns, cheiro de vida; para outros, de morte.

Isso muda o que é ser triunfante na segunda-feira. Não é sair da reunião ganhando. É sair dela cheirando a Cristo — com paciência, com honestidade, com a sinceridade que Paulo defende logo no versículo seguinte. Quem perde o dia ainda pode deixar esse cheiro no ar.

O que fazer com o dia de hoje

O boleto continua vencido. A reunião não vai ser refeita. Mas o placar do dia nunca foi o placar da guerra. Jesus disse isso de outro jeito, na última noite: «neste mundo vocês terão aflições; contudo, tenham ânimo! Eu venci o mundo» (João 16:33, NVI). Aflição e vitória na mesma frase.

Então hoje, quando o dia der errado, você não precisa fingir que ganhou. Precisa só lembrar quem ganhou. Ali no ônibus, antes de descer, agradeça. «Graças a Deus» é como Paulo começa a frase — um obrigado curto pelo que já está decidido. E vá para casa como quem desce de um desfile, não de um campo de batalha.

Perder o dia não é perder a guerra.

Deus Poderoso, tu nos fizeste triunfantes por meio de Cristo Jesus. Quando o placar do dia disser que a gente perdeu, dá-nos discernimento para lembrar de quem venceu — e para viver amanhã como quem já está no teu cortejo. Amém.

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.