Vida

7 آنگاه یهوه خدا آدم* را از خاک زمین بسرشت و در بینی او نَفَسِ حیات دمید و آدم موجودی زنده شد.

13 زیرا باطن مرا تو آفریدی؛

تو مرا در رَحِم مادرم در هم تنیدی.

14 تو را سپاس می‌گویم، زیرا عجیب و مَهیب ساخته شده‌ام؛

اعمال تو شگفت‌انگیزند،

جان من این را نیک می‌داند.

15 استخوانبندی‌ام از تو پنهان نبود،

چون در نهان ساخته می‌شدم.

آنگاه که در ژرفای زمین تنیده می‌شدم،

16 دیدگانت کالبد شکل ناگرفتۀ مرا می‌دید.

همۀ روزهایی که برایم رقم زده شد

در کتاب تو ثبت گردید،

پیش از آنکه هیچ‌یک هنوز پدید آمده باشد.

9 زیرا نزد تو چشمۀ حیات است،

و در نور توست که نور را می‌بینیم.

33 من تا زنده هستم خداوند را خواهم سرایید!

تا وجود دارم برای خدایم سرود ستایش خواهم خواند!

6 عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم؛ هیچ‌کس جز به واسطۀ من، نزد پدر نمی‌آید.

10 دزد نمی‌آید جز برای دزدیدن و کشتن و نابود کردن؛ من آمده‌ام تا ایشان حیات داشته باشند و از آن به فراوانی بهره‌مند شوند.

25 عیسی گفت: «قیامت و حیات مَنَم. آن که به من ایمان آوَرَد، حتی اگر بمیرد، زنده خواهد شد. 26 و هر که زنده است و به من ایمان دارد، به‌یقین تا به ابد نخواهد مرد؛ آیا این را باور می‌کنی؟»

35 عیسی به آنها گفت: «نان حیات من هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد هرگز تشنه نگردد.

38 هر که به من ایمان آوَرَد، همان‌گونه که کتاب می‌گوید، از بطن او نهرهای آب زنده روان خواهد شد.»*

20 با مسیح بر صلیب شده‌ام، و دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند؛ و این زندگی که اکنون در جسم می‌کنم، با ایمان به پسر خداست که مرا محبت کرد و جان خود را به‌خاطر من داد.

20 با مسیح بر صلیب شده‌ام، و دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند؛ و این زندگی که اکنون در جسم می‌کنم، با ایمان به پسر خداست که مرا محبت کرد و جان خود را به‌خاطر من داد.

12 پس ما را بیاموز تا روزهای خود را بشماریم،

تا دلی خردمند حاصل کنیم.

10 پسرم! گوش فرا ده و آنچه می‌گویم بپذیر

که سالهای عمرت بسیار خواهد شد.

23 دل خویش را با مراقبتِ تمام پاس بدار،

زیرا سرچشمۀ امور حیاتی است.

23 دل خویش را با مراقبتِ تمام پاس بدار،

زیرا سرچشمۀ امور حیاتی است.

8 خریدارِ عقل، جان خود را دوست می‌دارد؛

پاسدارِ فهم، به گنج دست می‌یابد.

3 آن که مراقب زبان خویش است، مراقب جان خویش است،

اما آن که نسنجیده سخن می‌گوید، خود را هلاک می‌سازد.

17 آن که به تأدیب گوش می‌سپارد، در راهِ حیات است،

اما آن که توبیخ را ترک می‌گوید، گمراهی به بار می‌آورد.

27 ترس خداوند، چشمۀ حیات است

تا آدمی خویشتن را از دام‌های مرگ دور بدارد.

21 هر آن که در پی پارسایی و محبت باشد،

به حیات و پارسایی و عزّت دست می‌یابد.

15 پس، بسیار مراقب باشید که چگونه رفتار می‌کنید، رفتاری نه چون نادانان بلکه چون دانایان. 16 فرصتها را غنیمت شمارید، زیرا روزهای بدی است.

4 خداوندا، راههای خویش را بر من بنما،

و طریقهای خود را به من بیاموز!

6 همانا نیکویی و محبت،* تمام روزهای زندگی‌ام در پی من خواهد بود،

و سالیان دراز در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود.

26 تن و دل من ممکن است زائل شود،

اما خداست صخرۀ دلم و نصیبم، تا ابد.

7 خداوند تو را از هر بدی حفظ خواهد کرد؛

او حافظ جان تو خواهد بود!

8 خداوند آمد و شد تو را پاس خواهد داشت،

از اکنون و تا به ابد!

3 براستی که صخره و دژ من تویی،

پس به‌خاطر نام خود مرا هدایت و رهبری کن.

4 یک چیز از خداوند خواسته‌ام،

و در پی آن خواهم بود:

که همۀ روزهای زندگی‌ام

در خانۀ خداوند ساکن باشم،

تا بر زیبایی خداوند چشم بدوزم

و در معبدش، پاسخم را بجویم.

7 در حضور خداوند آرام باش،

و صبورانه انتظار او را بکش!

به سبب آنان که در راههای خویش کامرانند،

و نقشه‌های پلید خود را به اجرا درمی‌آورند،

خویشتن را مکدر مساز!

93 احکام تو را هرگز از یاد نمی‌برم،

زیرا به واسطۀ آنها مرا زندگی بخشیدی!

زندگی بدون نگرانی

25 «پس به شما می‌گویم، نگران زندگی خود نباشید که چه بخورید یا چه بنوشید، و نه نگران بدن خود که چه بپوشید. آیا زندگی از خوراک و بدن از پوشاک مهمتر نیست؟ 26 پرندگان آسمان را بنگرید که نه می‌کارند و نه می‌دِرَوَند و نه در انبار ذخیره می‌کنند و پدر آسمانی شما به آنها روزی می‌دهد. آیا شما بس باارزشتر از آنها نیستید؟ 27 کیست از شما که بتواند با نگرانی، ساعتی به عمر خود بیفزاید؟*

36 انسان را چه سود که تمامی دنیا را ببَرد امّا جان خود را ببازد؟

34 آنگاه جماعت را با شاگردان خود فرا خواند و به آنان گفت: «اگر کسی بخواهد مرا پیروی کند، باید خود را انکار کرده، صلیب خویش برگیرد و از پی من بیاید. 35 زیرا هر که بخواهد جان خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد؛ امّا هر که به‌خاطر من و به‌خاطر انجیل* جان خود را از دست بدهد، آن را نجات خواهد داد. 36 انسان را چه سود که تمامی دنیا را ببَرد امّا جان خود را ببازد؟ 37 انسان برای بازیافتن جان خود چه می‌تواند بدهد؟ 38 زیرا هر که در میان این نسلِ زناکار و گناهکار از من و سخنانم عار داشته باشد، پسر انسان نیز آنگاه که در جلال پدر خود همراه با فرشتگان مقدّس آید، از او عار خواهد داشت.»

15 پس به مردم گفت: «به‌هوش باشید و از هر گونه حرص و آز بپرهیزید، زیرا زندگی انسان به فزونی دارایی‌اش نیست.»

3 و این است حیات جاویدان، که تو را، تنها خدای حقیقی، و عیسی مسیح را که فرستاده‌ای، بشناسند.

23 زیرا مزد گناه مرگ است، امّا عطای خدا حیات جاویدان در* خداوند ما مسیحْ عیساست.

2 و دیگر همشکل این عصر* مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید. آنگاه قادر به تشخیص ارادۀ خدا خواهید بود؛ ارادۀ نیکو، پسندیده و کامل او.

7 زیرا با ایمان زندگی می‌کنیم، نه با دیدار.

هشدار در مورد بازگشت به گناه

14 سخت بکوشید که با همۀ مردم در صلح و صفا به سر برید و مقدّس باشید، زیرا بدون قدّوسیت هیچ‌کس خداوند را نخواهد دید.

11 آرزومند این باشید که زندگی آرامی داشته باشید و سر به کار خویش مشغول بدارید و با دستهای خود کار کنید، همان‌گونه که شما را حکم کردیم. 12 بدین‌سان، زندگی روزمرۀ شما احترام مردمِ بیرون* را بر خواهد انگیخت، و محتاج کسی* نیز نخواهید بود.

23 هر کاری را از جان و دل چنان انجام دهید که گویی برای خداوند کار می‌کنید، نه برای انسان، 24 زیرا می‌دانید پاداشتان میراثی است که از خداوند خواهید یافت، چرا که در حقیقت خداوندْ مسیح را خدمت می‌کنید.

12 خوشا به حال آن که در آزمایشها پایداری نشان می‌دهد، زیرا چون از بوتۀ آزمایش سربلند بیرون آید، آن تاج حیات را خواهد یافت که خدا به دوستداران خویش وعده فرموده است.

دو گونه حکمت

13 کیست حکیم و خردمند در میان شما؟ بگذارید آن را با شیوۀ زندگی پسندیدۀ خود نشان دهد، با اعمالی توأم با حِلم که از حکمت سرچشمه می‌گیرد.

10 زیرا،

«هر که دوستدار حیات است

و خواهان دیدن روزهای نیکو،

باید زبان از بدی باز دارد

و لبان از فریب فرو بندد.

11 باید از بدی روی بگرداند و نیکویی پیشه کند؛

آرام بجوید و در پی صلح باشد.

6 هر چه جان دارد خداوند را بستاید!

هللویاه!

زمانی برای هر چیز

1 برای هر چیز زمانی است و هر امری را زیر آسمان، وقتی:

16 زیرا امروز به شما فرمان می‌دهم که یهوه خدای خود را دوست بدارید و در راههای او گام بردارید و فرمانها و فرایض و قوانین او را نگاه دارید، تا زنده بمانید و بر شمارتان افزوده گشته، یهوه خدایتان شما را در سرزمینی که برای تصرفش بدان داخل می‌شوید، برکت دهد.

12 «پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.

10 روزهای عمر ما هفتاد سال است

و اگر قوی باشیم، هشتاد سال.

اما مایۀ فخری در آنها جز محنت و اندوه نیست؛

زیرا به‌سرعت می‌گذرند و پرواز می‌کنیم.

4 «خداوندا، پایان زندگی‌ام را به من بنما

و شمار روزهایم را؛

بگذار بدانم که زندگی‌ام چه زودگذر است.

5 اینک روزهایم را وجبی بیش نساخته‌ای،

و سالهای زندگی‌ام در نظرت هیچ است.

به‌یقین آدمی دمی بیش نیست؛ سِلاه

6 بی‌گمان انسان چون شبحی متحرک است؛

که مضطرب می‌شود، اما بیهوده؛

و انباشته می‌کند، بی‌آنکه بداند چه کسی از آن بهره خواهد گرفت.

12 کیست آن که آرزومند حیات باشد

و دوستدار روزهای بسیار، تا نیکویی ببیند؟

13 زبان از بدی نگاه دار

و لبان از فریب فرو بند؛

14 از بدی روی بگردان و نیکویی پیشه کن،

آرام بجوی و در پی صلح باش.

31 موی سفید تاج جلال است

که در طریق پارسایی به دست می‌آید.

19 آب، چهرۀ انسان را منعکس می‌کند،

دل انسان، خودِ او را!