Vida

7 Τότε ο Κύριος ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα της γης και φύσηξε μέσα στα ρουθούνια του πνοή ζωής. Έτσι έγινε ο άνθρωπος ζωντανό ον.

13 Εσύ έφτιαξες όλη την ύπαρξή μου,

με ύφανες μες στην κοιλιά της μάνας μου.

14 Σ’ ευχαριστώ που μ’ έκανες

πλάσμα σου τόσο θαυμαστό

–όλα όσα κάνεις είν’ εξαίσια

κι εγώ αυτό πολύ καλά το ξέρω.

15 Το σώμα μου δε σου ήτανε αθέατο,

όταν σχηματιζόμουνα κρυφά

κι αναπτυσσόμουνα στης γης τη μήτρα.

16 Με είδες κιόλας τελειωμένον,

όταν ακόμα ήμουν μάζα άμορφη·

και στο βιβλίο σου όλες ήταν γραμμένες

οι μέρες που για μένα πρόβλεπες,

ακόμα πριν καμιά απ’ αυτές υπάρξει.

9 Χορταίνουν απ’ τον πλούτο του σπιτιού σου

κι απ’ το ποτάμι τούς ποτίζεις της ευδαιμονίας σου.

33 Όσο θα ζω στον Κύριο θα ψάλλω·

όσο θα υπάρχω το Θεό θα υμνολογώ.

6 Ο Ιησούς του απάντησε: «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή· κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα παρά μόνο αν περάσει από μένα.

10 Ο κλέφτης δεν έρχεται, παρά μόνο για να κλέψει, να σφάξει και να εξολοθρέψει· εγώ όμως ήρθα για να έχουν τα πρόβατά μου ζωή, και μάλιστα ζωή περίσσια.

25 Τότε ο Ιησούς της είπε: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· 26 εκείνος που πιστεύει σ’ εμένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει· και καθένας που ζει κι εμπιστεύεται σ’ εμένα δε θα πεθάνει ποτέ. Το πιστεύεις αυτό;»

35 Τους είπε ο Ιησούς: «Εγώ είμαι αυτό το ψωμί, ο άρτος της ζωής. Όποιος έρχεται σ’ εμένα δε θα πεινάσει, κι όποιος πιστεύει σ’ εμένα δε θα διψάσει ποτέ.

38 Μέσα από κείνον που πιστεύει σ’ εμένα, καθώς λέει η Γραφή, ποτάμια ζωντανό νερό θα τρέξουν».

20 Έχω πεθάνει στο σταυρό μαζί με το Χριστό. Τώρα πια δε ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπό μου ο Χριστός. Κι η τωρινή σωματική μου ζωή είναι ζωή βασισμένη στην πίστη μου στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και πέθανε εκούσια για χάρη μου.

20 Έχω πεθάνει στο σταυρό μαζί με το Χριστό. Τώρα πια δε ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπό μου ο Χριστός. Κι η τωρινή σωματική μου ζωή είναι ζωή βασισμένη στην πίστη μου στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και πέθανε εκούσια για χάρη μου.

12 Δίδαξέ μας, λοιπόν, ότι οι μέρες μας είναι μετρημένες·

έτσι βαθιά μας θ’ αποκτήσουμε επίγνωση.

10 Άκου, γιε μου, με προσοχή και δέξου τα λόγια μου και θα πληθύνουνε τα χρόνια της ζωής σου.

23 Πρόσεχε ακόμα πιο πολύ τις μύχιες σκέψεις της καρδιάς σου, γιατί απ’ αυτήν καθορίζεται η ζωή.

23 Πρόσεχε ακόμα πιο πολύ τις μύχιες σκέψεις της καρδιάς σου, γιατί απ’ αυτήν καθορίζεται η ζωή.

8 Σοφία όποιος αποκτάει, καλό δικό του κάνει· όποιος τηρεί αυτά που ’μαθε, την ευτυχία θα βρει.

3 Όποιος στα λόγια του φυλάγεται, φυλάει τη ζωή του· όποιος μιλάει αλόγιστα, πηγαίνει στο χαμό.

17 Αυτός που δέχεται να τον διορθώνουν είναι στο δρόμο της ζωής, ενώ αυτός που την επίπληξη ξεχνάει αποπλανιέται.

27 Ο σεβασμός στον Κύριο είναι πηγή ζωής· απομακρύνει απ’ τις παγίδες του θανάτου.

21 Όποιος τη δικαιοσύνη ακολουθεί και την αγάπη, θα βρει ζωή, δικαιοσύνη και τιμή.

Προτροπές για σύνεση και εγρήγορση

15 Προσέχετε, λοιπόν, καλά, πώς ζείτε· μη ζείτε ως ασύνετοι αλλά ως συνετοί. 16 Να χρησιμοποιείτε σωστά το χρόνο σας, γιατί ζούμε σε πονηρούς καιρούς.

4 Κύριε, δείξε μου τους δρόμους σου

και μάθε μου τα μονοπάτια τα δικά σου.

6 Ναι, η καλοσύνη κι η αγάπη

θα ’ναι μαζί μου όλες τις μέρες της ζωής μου·

και στου Κυρίου θα κατοικώ τον οίκο

για πάντα.

26 Η σάρκα μου εξαντλήθηκε, το ίδιο κι η καρδιά μου

μα της καρδιάς μου βράχος

και μερίδα μου, ο Θεός

για τους αιώνες θα ’ναι.

7 Από κάθε λογής κακό

θα σε φυλάει ο Κύριος·

θα προφυλάει τη ζωή σου.

8 Ο Κύριος θα σε προστατεύει

σαν φεύγεις και σαν έρχεσαι·

από τα τώρα και παντοτινά.*

3 Δείξε μου τη φροντίδα σου,

τώρα ελευθέρωσέ με·

γίνε πανίσχυρος προστάτης μου,

το καταφύγιό μου,

για να με σώσεις.

4 Ένα απ’ τον Κύριο ζήτησα,

και πάλι αυτό ζητάω:

Στον οίκο του να κατοικώ

όλες τις μέρες που θα ζω·

τη χάρη του Κυρίου να θωρώ

και στο ναό του να συχνάζω.

7 Στον Κύριο σιωπηλά εγκαταλείψου

και έλπισε σ’ αυτόν.

Μην αγανακτείς για κείνον που στη ζωή του ευτυχεί·

για έναν άνθρωπο που κάνει ανομίες.

93 Ποτέ μου δε θα λησμονήσω

τις εντολές σου,

γιατί μ’ αυτές μου δίνεις τη ζωή.

Το άγχος για τη ζωή

25 «Γι’ αυτό, λοιπόν, σας λέω: Μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι θα φάτε και τι θα πιείτε ούτε για το σώμα σας, τι θα ντυθείτε. Η ζωή δεν είναι σπουδαιότερη από την τροφή; Και το σώμα δεν είναι σπουδαιότερο από το ντύσιμο; 26 Κοιτάξτε τα πουλιά που δε σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε συνάζουν αγαθά σε αποθήκες, κι όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει· εσείς δεν αξίζετε πολύ περισσότερο απ’ αυτά; 27 Κι έπειτα, ποιος από σας μπορεί με το άγχος του να προσθέσει έναν πήχυ στο ανάστημά του;*

36 Τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά χάσει τη ζωή του;

Ο σταυρός του αληθινού μαθητή

34 Ο Ιησούς κάλεσε τότε τον κόσμο μαζί με τους μαθητές και τους είπε: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του κι ας με ακολουθεί. 35 Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει· όποιος όμως χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και εξαιτίας του ευαγγελίου, αυτός θα τη σώσει. 36 Τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά χάσει τη ζωή του; 37 Τι μπορεί να δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για τη ζωή του; 38 Όποιος, ζώντας μέσα σ’ αυτή τη γενιά την άπιστη κι αμαρτωλή, ντραπεί για μένα και για τη διδασκαλία μου, θα ντραπεί γι’ αυτόν και ο Υιός του Ανθρώπου, όταν έρθει με όλη τη λαμπρότητα του Πατέρα του, μαζί με τους αγίους αγγέλους».

15 Και στο πλήθος είπε: «Να προσέχετε και να φυλάγεστε από κάθε είδους πλεονεξία, γιατί τα πλούτη, όσο περίσσια κι αν είναι, δε δίνουν στον άνθρωπο την αληθινή ζωή».

3 Και να ποια είναι η αιώνια ζωή: Ν’ αναγνωρίζουν οι άνθρωποι εσένα ως τον μόνο αληθινό Θεό, καθώς κι εκείνον που έστειλες, τον Ιησού Χριστό.

23 Γιατί ο μισθός που δίνει η αμαρτία είναι ο θάνατος, ενώ το δώρο που χαρίζει ο Θεός είναι η αιώνια ζωή, την οποία έφερε ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας.

2 Μην προσαρμόζεστε στη νοοτροπία αυτού του κόσμου, αλλά να μεταμορφώνεστε συνεχώς προς το καλό, αποκτώντας το νέο φρόνημα του πιστού. Έτσι θα μπορείτε να διακρίνετε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, το καλό και αρεστό στο Θεό και τέλειο.

7 Ζούμε τώρα με την πίστη, όχι με ορατές αποδείξεις.

Προτροπές και υποδείξεις

14 Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους· επιδιώκετε και την αγιότητα, χωρίς την οποία κανείς δε θ’ αντικρύσει τον Κύριο.

11 Να το θεωρείτε τιμητικό να ζείτε χωρίς αναταραχές, να ασχολείστε μόνο με τις δικές σας υποθέσεις και να εργάζεστε για να βγάζετε το ψωμί σας με τα ίδια σας τα χέρια, όπως σας παραγγείλαμε. 12 Έτσι θα έχετε το σεβασμό των μη χριστιανών και δε θα εξαρτάσθε οικονομικά από κανέναν.

23 Όποια εργασία κάνετε να την κάνετε με την καρδιά σας, σαν να δουλεύετε για τον Κύριο κι όχι για τους ανθρώπους. 24 Ξέρετε καλά ότι θα πάρετε από τον Κύριο ως ανταμοιβή σας την κληρονομία της βασιλείας του. Γιατί στην πραγματικότητα ο Κύριος τον οποίον υπηρετείτε είναι ο Χριστός.

Η αιτία των δοκιμασιών

12 Μακάριος ο άνθρωπος που δέχεται με υπομονή τις δοκιμασίες! Γιατί, αν τις υποστεί με επιτυχία, θα κερδίσει το βραβείο της αιώνιας ζωής, που υποσχέθηκε ο Θεός σ’ όσους τον αγαπούν.

Ουράνια και γήινη σοφία

13 Όποιος από σας ισχυρίζεται πως είναι σοφός και συνετός, ας δείξει τα έργα της καλής του διαγωγής με τον ήρεμο τρόπο της αληθινής σοφίας.

10 Όπως λέει η Γραφή:

Αυτός που θέλει να χαρεί τη ζωή του

κι επιθυμεί να δει καλές μέρες

ας πάψει η γλώσσα του να λέει το κακό

κι από τα χείλη του ας μη βγαίνει δόλος.

11 Ας αποφεύγει το κακό κι ας κάνει το καλό·

ας επιδιώκει την ειρήνη κι ας τη ζητάει επίμονα.

6 Καθετί που ανασαίνει ας αινεί τον Κύριο!

Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!

Ο Θεός έχει προαποφασίσει για όλα

1 Για όλα πάνω στη γη υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος και ο συγκεκριμένος καιρός:

16 Δώστε προσοχή σ’ αυτό που σας διατάζω σήμερα. Δηλαδή ν’ αγαπάτε τον Κύριο, το Θεό σας, και να βαδίζετε στο δρόμο του τηρώντας τις εντολές του, τους νόμους του και τα προστάγματά του. Τότε θα ζήσετε και θα γίνετε πολυάριθμοι. Ο Κύριος θα σας ευλογήσει στη χώρα που μπαίνετε για να την πάρετε ιδιοκτησία σας.

12 (Ε) »Να τιμάς τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, για να ζήσεις πολλά χρόνια στη χώρα που εγώ ο Κύριος, ο Θεός σου, θα σου δώσω.

10 Όλη η ζωή μας είναι δεν είναι εβδομήντα χρόνια,

ογδόντα, αν υπάρχει ακόμη ακμή,

και τα καλύτερα απ’ αυτά κόπος και πόνος·

γιατί φεύγουν γοργά κι εμείς μισεύουμε.

4 Γέμισε αγωνία η καρδιά μου·

καθώς συλλογιζόμουν

φούντωνε η αγωνία μου·

ωσότου λύθηκε η γλώσσα μου και είπα:

5 «Φανέρωσέ μου, Κύριε, το τέλος μου,

και πόσες θα ’ναι οι μέρες της ζωής μου·

ώστε να ξέρω πόσο είμαι φθαρτός».

6 Τι λίγο που έκανες να διαρκεί η ζωή μου!

Μπροστά σου η ύπαρξή μου ένα τίποτα·

κι αέρα φύσημα η στερεότητα του ανθρώπου.

(Διάψαλμα)

12 Ελάτε νέοι, ακούστε με· κι εγώ θα σας διδάξω

του Κυρίου το σέβας.

13 Αν θέλετε να τη χαρείτε τη ζωή,

χρόνια να ζήσετε πολλά κι ευτυχισμένα·

14 τη γλώσσα σας φυλάξτε απ’ το κακό

κι από κουβέντες δολερές

τα χείλη σας.

31 Η λευκασμένη κεφαλή είναι τιμητικό στεφάνι· γιατί η μακροζωία είν’ των δικαίων ανταμοιβή.

19 Όπως μες στο νερό το πρόσωπο του ανθρώπου αντανακλάται, έτσι και στον καθρέφτη της καρδιάς του αντανακλάται ο ίδιος του ο εαυτός.