1 Os bàrr, a bhràithrean, cha b’àill leam sibhse a bhith aineolach gu robh ar n-athraichean uile fon neul, agus gun deachaidh iad uile tron mhuir;

2 Agus gun do bhaisteadh iad uile do Mhaois anns an neul, agus anns a’ mhuir;

3 Agus gun d’ith iad uile an t-aon bhiadh spioradail;

4 Agus gun d’òl iad uile an aon deoch spioradail (oir dh’òl iad den charraig spioradail sin a lean iad: agus b’i a’ charraig sin Crìosd):

5 Ach le mòran dhiubh cha robh Dia toilichte: oir sgriosadh anns an fhàsach iad.

6 A-nis bha na nithean sin nan samplairean dhuinne, a-chum nach miannaicheamaid droch nithean, eadhon mar a mhiannaich iadsan.

7 Agus na bithibh-se nur luchd-iodhal-adhraidh, mar a bha cuid dhiubhsan; a rèir mar a tha e sgrìobhte, Shuidh am poball sìos a dh’ithe agus a dh’òl, agus dh’èirich iad a chluiche.

8 Agus na dèanamaid strìopachas, mar a rinn cuid dhiubhsan, agus a thuit dhiubh ann an aon là trì-mìle-fichead.

9 Agus na dearbhamaid Crìosd, mar a dhearbh cuid dhiubhsan, agus a sgriosadh iad le nathraichean nimhe.

10 Agus na dèanabh-se gearan, mar a rinn cuid dhiubhsan gearan, agus a sgriosadh iad leis an sgriosadair.

11 A-nis thachair na nithean seo uile dhaibhsan mar eiseimpleirean: agus sgrìobhadh iad a-chum teagaisg dhuinne, air a bheil deireadh an t-saoghail air teachd.

12 Uime sin an tì a shaoileas a bhith na sheasamh, thugadh e aire nach tuit e.

13 Cha do thachair deuchainn air bith ribh, ach nì a tha coitcheann do dhaoine: ach tha Dia dìleas, nach leig dhuibh a bhith air ur feuchainn thar ur comais; ach a nì maille ris an deuchainn slighe gu dol as mar an ceudna, a-chum gum bi sibh comasach air a giùlan.

14 Air an adhbhar sin, a mhuinntir mo ghràidh, teichibh o iodhal-adhradh.

15 Tha mi a’ labhairt mar ri daoine tuigseach: thugaibh-se breith air an nì a tha mi ag ràdh.

16 Cupan a’ bheannachaidh a tha sinne a’ beannachadh, nach e comann fuil Chrìosd e: an t-aran a tha sinn a’ briseadh, nach e comann corp Chrìosd e?

17 Oir ged tha sinne nar mòran, is aon aran agus aon chorp sinn: oir tha againn uile compàirt den aon aran.

18 Thugaibh fa-near Israel a rèir na feòla: nach eil acasan a tha ag ithe nan ìobairt co-roinn ris an altair?

19 Ciod a their mi uime sin? Gu bheil brìgh air bith anns an iodhal, no gu bheil brìgh air bith anns an nì a dh’ìobradh do iodhalan?

20 Ach tha mi ag ràdh, na nithean a tha na Cinnich ag ìobradh, gur ann do dheamhain a tha iad gan ìobradh, agus nach ann do Dhia: agus cha b’àill leam comann a bhith agaibhse ri deamhain.

21 Chan eil e an comas dhuibh cupan an Tighearna òl, agus cupan dheamhan. Chan eil e an comas dhuibh co-roinn a bhith agaibh de bhòrd an Tighearna, agus de bhòrd dheamhan.

22 Am brosnaich sinn an Tighearna gu eud? An treasa sinn na esan?

23 Tha na h-uile nithean ceadaichte dhòmhsa, ach chan eil na h-uile nithean iomchaidh: tha na h-uile nithean ceadaichte dhòmhsa, ach cha toir na h-uile nithean fòghlam.

24 Na iarradh neach air bith an nì sin a bhuineas dha fhèin; ach iarradh gach aon an nì sin a thig ri math neach eile.

25 Ithibh gach nì a reicear ann am margadh na feòla, gun cheist air bith fheòraich air sgàth cogais.

26 Oir is leis an Tighearna an talamh, agus a làn.

27 Ma bheir aon neach dhiubhsan nach eil nan creidmhich cuireadh dhuibh, agus gur toil leibh dol maille ris, ithibh gach nì a chuirear romhaibh, gun nì sam bith fheòraich air sgàth cogais.

28 Ach ma their duine sam bith ribh, Dh’ìobradh an nì seo do iodhalan, na ithibh, air a sgàth-san a nochd dhuibh e, agus air sgàth cogais. Oir is leis an Tighearna an talamh, agus a làn.

29 Air sgàth cogais, tha mi ag ràdh, chan i do chogais fhèin, ach cogais an neach ud eile: oir carson a bheirear breith air mo shaorsa-sa le cogais duine eile?

30 Oir, ma tha compàirt bìdh agamsa tre ghràs, carson a labhrar olc umam a-thaobh an nì sin airson a bheil mi a’ toirt buidheachais?

31 Uime sin co-dhiù dh’itheas no dh’òlas sibh, no ge bè nì a nì sibh, dèanaibh na h-uile nithean a-chum glòir Dhè.

32 Na tugaibh adhbhar oilbheim do na h-Iùdhaich, no do na Greugaich, no do eaglais Dhè:

33 A rèir mar a tha mise a’ dèanamh toil nan uile dhaoine anns na h-uile nithean, gun a bhith ag iarraidh mo bhuannachd fhèin, ach buannachd mhòran, a-chum gun tèarnar iad.