1 Coríntios 5

1 Tha e air aithris gu coitcheann gu bheil neòghlaine nur measg, agus a leithid sin de neòghlaine, nach eil uiread is air ainmeachadh am measg nan Cinneach, gum biodh aig neach bean a athar.

2 Agus tha sibh air ur sèideadh suas, agus cha do rinn sibh bròn mar a bu chòir, a-chum gun tugte air falbh uaibh am fear a rinn an gnìomh seo.

3 Oir gu deimhinn air dhòmhsa a bhith uaibh anns a’ cholainn, ach an làthair agaibh ann an spiorad, thug mi breith cheana, mar gum bithinn an làthair, air an neach a rinn seo mar seo;

4 Ann an ainm ar Tighearna Iosa Crìosd, air dhuibhse agus dom spiorad-sa a bhith cruinn an ceann a chèile, maille ri cumhachd ar Tighearna Iosa Crìosd;

5 A shamhail seo de dhuine a thoirt thairis do Shàtan a-chum sgrios na feòla, a-chum gum bi an spiorad air a shaoradh ann an là an Tighearna Iosa.

6 Chan eil ur n-uaill math: nach eil fhios agaibh gun gortaich beagan de thaois ghoirt am meall uile?

7 Glanaibh a-mach uime sin an t-seann taois ghoirt, a-chum gum bi sibh nur meall nuadh, mar a tha sibh neo-ghortaichte. Oir tha eadhon Crìosd ar n-uan-càisge air ìobradh air ar son.

8 Uime sin cumamaid an fhèill, chan ann le seann taois ghoirt, no le taois ghoirt a’ mhìoruin agus an uilc; ach le aran neo-ghortaichte an treibhdhireis agus na fìrinn.

9 Sgrìobh mi dur n-ionnsaigh ann an litir, gun choluadar a bhith agaibh ri luchd-neòghlaine:

10 Gidheadh chan ann gu h-uile ri luchd-neòghlaine an t-saoghail seo, no ri luchd-sannt, no luchd-fòirneirt, no luchd-iodhal-adhraidh; oir an sin b’èiginn dhuibh dol a-mach as an t-saoghal.

11 Ach a-nis sgrìobh mi dur n-ionnsaigh gun choluadar a ghleidheadh, ma tha neach air bith ris an abrar bràthair na fhear-neòghlaine, no sanntach, no na fhear-iodhal-adhraidh, no na fhear-ana-cainnt, no na mhisgeir, no na fhear-fòirneirt, maille ra leithid seo de dhuine gun uiread is biadh ithe.

12 Oir ciod e mo ghnothach-sa breith a thoirt orrasan a tha a-muigh? Nach eil sibhse a’ toirt breith air an dream a tha a-staigh?

13 Ach tha Dia a’ toirt breith orra-san a tha an leth a-muigh. Uime sin cuiribh air falbh an droch dhuine sin as ur meadhon fhèin.