1 Coríntios 9

1 Nach abstol mise? Nach eil mi saor? Nach fhaca mi Iosa Crìosd ar Tighearna? Nach sibhse m’obair anns an Tighearna?

2 Mura eil mi am abstol do dhaoine eile, gidheadh gu cinnteach tha mi dhuibhse; oir is sibhse seula m’abstolachd anns an Tighearna.

3 Is e seo mo fhreagradh don dream a chuireas ceist orm:

4 Nach eil againne comas ithe agus òl?

5 Nach eil againne comas piuthar, bean-phòsda, a thoirt leinn mun cuairt, amhail mar na h-abstoil eile, agus bràithrean an Tighearna, agus Cèphas?

6 No a bheil mise agus Barnabas a-mhàin gun chomas againn a bhith saor o obair?

7 Cò a thèid a-chum cogaidh uair air bith air a chosdas fhèin? Cò a shuidhicheas fìonlios, agus nach ith de a thoradh? No cò a bheathaicheas treud, agus nach blais de bhainne an treud?

8 An ann mar dhuine a tha mi a’ labhairt nan nithean seo? No nach abair an lagh na nithean seo mar an ceudna?

9 Oir tha e sgrìobhte ann an lagh Mhaois, Na cuir ceangal air beul an daimh a tha a’ saltairt an arbhair. A bheil Dia a’ gabhail cùraim de dhaimh?

10 No nach ann gu h-àraidh air ar son-ne a tha e ag ràdh seo? Gu deimhinn is ann air ar son-ne tha e sgrìobhte: do bhrìgh gur ann an dòchas as còir don treabhaiche treabhadh; agus a-chum an neach a bhuaileas ann an dòchas, gum bi e na fhear-compàirt de a dhòchas.

11 Ma chuir sinne nithean spioradail dhuibhse, an nì mòr e ma bhuaineas sinn ur nithean feòlmhor-se?

12 Ma tha muinntir eile nan luchd-compàirt den chumhachd seo thairis oirbh, nach mò as còir dhuinne a bhith? Gidheadh, cha do chuir sinn an cumhachd seo an cleachdadh; ach tha sinn a’ fulang nan uile nithean, a-chum nach cuireamaid bacadh air soisgeul Chrìosd.

13 Nach eil fhios agaibh gu bheil iadsan a tha a’ saothrachadh mu thimcheall nithean naomha air am beathachadh on teampall? Agus iadsan a tha a’ frithealadh don altair, gu bheil co-roinn aca ris an altair?

14 Agus mar sin dh’òrdaich an Tighearna mar an ceudna dhaibhsan a tha a’ searmonachadh an t-soisgeil, an teachd-an-tìr fhaotainn on t-soisgeul.

15 Ach cha do ghnàthaich mise a h-aon dhiubh seo, agus cha do sgrìobh mi na nithean seo, a-chum gun dèante mar sin dhomh: oir b’fheàrr dhomh am bàs fhaghail, na gun cuireadh neach air bith m’uaill ann an neo-bhrìgh.

16 Oir ged shearmonaich mi an soisgeul, chan eil adhbhar uaill agam: oir tha èiginn air a cur orm; seadh, is an-aoibhinn dhomh, mura searmonaich mi an soisgeul.

17 Oir mas ann gu toileach a tha mi a’ dèanamh seo, tha duais agam: ach mas ann an aghaidh mo thoile, tha ministrealachd air a h-earbsa rium.

18 Ciod i mo dhuais, mas eadh? Eadhon seo, a-chum nuair a tha mi a’ searmonachadh an t-soisgeil, gun suidhichinn soisgeul Chrìosd gun chosdas, a-chum nach mì-ghnàthaichinn mo chumhachd anns an t-soisgeul.

19 Oir ged tha mi saor o na h-uile dhaoine, gidheadh rinn mi mi fhèin am sheirbhiseach do na h-uile, a-chum gun cosnainn an tuilleadh.

20 Agus rinneadh mi do na h-Iùdhaich mar Iùdhach, a-chum gun cosnainn na h-Iùdhaich; dhaibhsan a tha fon lagh, mar dhuine fon lagh, a-chum gun cosnainn iadsan a tha fon lagh;

21 Dhaibhsan a tha gun lagh, mar dhuine gun lagh (ged nach eil mi gun lagh do Dhia, ach fo lagh do Chrìosd), a-chum gun cosnainn iadsan a tha gun lagh.

22 Rinneadh mi dhaibhsan a tha anfhann mar dhuine anfhann, a-chum gun cosnainn an dream a tha anfhann: bha mi anns an uile chruth do na h-uile dhaoine, a-chum air gach uile dhòigh gun saorainn cuideigin.

23 Agus seo tha mi a’ dèanamh airson an t-soisgeil, a-chum gum bi mi am fhear co-roinne dheth.

24 Nach eil fhios agaibh iadsan a tha a’ ruith anns a’ bhlàr-rèise, gun ruith iad uile, ach is aon duine a gheibh an duais? Guma h-amhail a ruitheas sibhse, ionnas gun glac sibh an duais.

25 Agus tha gach uile ghleacair measarra anns na h-uile nithean: a-nis tha iadsan a’ dèanamh sin a-chum gum faigh iad crùn truaillidh; ach sinne airson crùin neo-thruaillidh.

26 Uime sin is amhail a tha mise a’ ruith, chan ann mar gu neo-chinnteach: is amhail a tha mi a’ cur catha, chan ann mar neach a bhuaileas an t-adhar:

27 Ach tha mi a’ trom-bhualadh mo chuirp, agus ga chur fo smachd: air eagal air chor sam bith an dèidh dhomh searmonachadh do dhream eile, gun cuirear mi fhèin air cùl.