1 Mo chlann bheag, na nithean seo tha mi a’ sgrìobhadh dur n-ionnsaigh, a-chum nach peacaich sibh. Agus ma pheacaicheas neach air bith, tha fear-tagraidh againn maille ris an Athair, Iosa Crìosd am fìrean:

2 Agus is esan an ìobairt-rèitich airson ar peacaidhean, agus chan ann airson ar peacaidhean-ne a-mhàin, ach mar an ceudna airson peacaidhean an t-saoghail uile.

3 Agus le seo tha fhios againn gur aithne dhuinne e, ma choimheadas sinn a àitheantan.

4 An tì a their, Is aithne dhomh e, agus nach eil a’ coimhead a àitheantan, is breugaire e, agus chan eil an fhìrinn ann.

5 Ach ge bè a choimheadas a fhacal, annsan gu deimhinn tha gràdh Dhè air a choileanadh: le seo is aithne dhuinn gu bheil sinn annsan.

6 An tì a their gu bheil e a’ fantainn annsan, is còir dha mar an ceudna gluasad, eadhon mar a ghluais esan.

7 A bhràithrean, chan eil mi a’ sgrìobhadh àithne nuaidh dur n-ionnsaigh, ach seann àithne, a bha agaibh o thùs: is i an t-seann àithne am facal a chuala sibh o thùs.

8 A-rìs, tha mi a’ sgrìobhadh àithne nuaidh dur n-ionnsaigh, nì a tha fìor annsan agus annaibhse: do bhrìgh gun d’imich an dorchadas thairis, agus gu bheil a-nis an solas fìor a’ dealrachadh.

9 An tì a their gu bheil e anns an t-solas, agus a tha a’ fuathachadh a bhràthar, tha e anns an dorchadas gus a-nis.

10 An tì aig a bheil gràdh da bhràthair, tha e na chòmhnaidh anns an t-solas, agus chan eil adhbhar oilbheim air bith ann:

11 Ach an tì a tha a’ fuathachadh a bhràthar, tha e anns an dorchadas, agus ag imeachd anns an dorchadas, agus chan aithne dha càit a bheil e a’ dol, do bhrìgh gun do dhall an dorchadas a shùilean.

12 Tha mi a’ sgrìobhadh dur n-ionnsaigh, a chlann bheag, do bhrìgh gu bheil ur peacaidhean air am maitheadh dhuibh, air sgàth a ainme-san.

13 Tha mi a’ sgrìobhadh dur n-ionnsaigh, athraichean, do bhrìgh gum b’aithne dhuibh esan a tha o thùs. Tha mi a’ sgrìobhadh dur n-ionnsaigh, òganacha, do bhrìgh gun tug sibh buaidh air an droch aon. Tha mi a’ sgrìobhadh dur n-ionnsaigh, a chlann bheag, do bhrìgh gum b’aithne dhuibh an t-Athair.

14 Sgrìobh mi dur n-ionnsaigh, athraichean, do bhrìgh gum b’aithne dhuibh an tì a tha ann o thùs. Sgrìobh mi dur n-ionnsaigh, òganacha, do bhrìgh gu bheil sibh làidir, agus gu bheil facal Dhè na chòmhnaidh annaibh, agus gun tug sibh buaidh air an droch aon.

15 Na gràdhaichibh an saoghal, no na nithean a tha anns an t-saoghal. Ma ghràdhaicheas neach air bith an saoghal, chan eil gràdh an Athar ann.

16 Oir na h-uile a tha anns an t-saoghal, ana-miann na feòla, agus ana-miann nan sùl, agus uabhar na beatha, chan ann on Athair a tha iad, ach on t-saoghal.

17 Agus siùbhlaidh an saoghal seachad, agus ana-miann: ach an tì a nì toil Dhè mairidh e a-chaoidh.

18 A chlann bheag, is i an aimsir dheireannach a tha ann: agus mar a chuala sibh gun tig an t-ana-crìosd, is ann mar sin a tha a-nis iomadh ana-crìosd ann; om bheil sinn a’ tuigsinn gur i an aimsir dheireannach a tha ann.

19 Chaidh iad a-mach uainn, ach cha robh iad dhinn: oir nam biodh iad dhinn, gu deimhinn dh’fhanadh iad maille rinn: ach chaidh iad a-mach, a-chum gun dèante follaiseach iad, nach robh iad uile dhinn.

20 Ach tha agaibhse ungadh on Tì Naomh, agus is aithne dhuibh na h-uile nithean.

21 Cha do sgrìobh mi dur n-ionnsaigh, do bhrìgh nach aithne dhuibh an fhìrinn; ach do bhrìgh gur aithne dhuibh i, agus nach eil breug air bith on fhìrinn.

22 Cò tha na bhreugaire, ach esan a dh’àicheas gur e Iosa an Crìosd? Is e seo an t-ana-crìosd, a tha ag àicheadh an Athar agus a’ Mhic.

23 Ge bè neach a dh’àicheas am Mac, chan eil an t-Athair aige: (ach an tì a dh’aidicheas am Mac, tha an t-Athair aige mar an ceudna).

24 Uime sin fanadh an nì sin annaibhse a chuala sibh o thùs. Ma dh’fhanas an nì a chuala sibh o thùs annaibh, fanaidh sibhse mar an ceudna anns a’ Mhac, agus anns an Athair.

25 Agus is e seo an gealladh a gheall e dhuinn, eadhon a’ bheatha mhaireannach.

26 Sgrìobh mi na nithean seo dur n-ionnsaigh, mu thimcheall an dream a tha gur mealladh.

27 Ach tha an t-ungadh a fhuair sibh uaithesan a’ fantainn annaibh: agus chan eil feum agaibh gun teagaisgeadh aon neach air bith sibh: ach, mar a tha an t-ungadh seo fhèin gur teagasg mu thimcheall nan uile nithean, agus a tha e fìor, agus nach breug e, eadhon mar a theagaisg e sibh, fanaibh ann.

28 Agus a-nis, a chlann bheag, fanaibh annsan; a-chum nuair a dh’fhoillsichear e, gum bi dànachd againn, agus nach bi nàire oirnn na làthair aig a theachd.

29 Ma tha fhios agaibh gu bheil esan fìreanta, tha fhios agaibh gu bheil gach neach a nì fìreantachd air a bhreith uaithesan.