1 Mar an ceudna, a mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, a-chum ma tha dream air bith eas-umhail don fhacal, gum bi iadsan mar an ceudna, as eugmhais an fhacail, air an cosnadh le deagh chaitheamh-beatha nam ban;

2 Nuair a bheachdaicheas iad air ur caitheamh-beatha geamnaidh maille ri eagal.

3 Na b’i ur brèaghachd fighe an fhuilt agus a’ cur òir oirbh, agus dheagh thrusgan umaibh, a’ bhrèaghachd sin on leth a-muigh:

4 Ach duine falaichte a’ chridhe, ann an neo-thruaillidheachd spioraid mhacanta agus chiùin, nì a tha ro-luachmhor ann an sealladh Dhè.

5 Oir b’ann mar seo a rinn na mnathan naomha o shean, aig an robh am muinghinn ann an Dia, iad fhèin brèagha, air dhaibh a bhith umhail dam fir fhèin;

6 Amhail a thug Sàrah ùmhlachd do Abrahàm, a’ gairm tighearna dheth: don nigheanan sibhse am feadh a nì sibh gu math, agus gun gheilt oirbh le uamhas sam bith,

7 Mar an ceudna, fheara, gabhaibh-se còmhnaidh maille riu a rèir eòlais, a’ tabhairt urraim don mhnaoi mar an soitheach as anfhainne, agus mar mhuinntir a tha nan co-oighreachan air gràs na beatha; a-chum nach cuirear bacadh air ur n-ùrnaighean.

8 Fa-dheòidh, bithibh uile de aon inntinn, biodh co-fhulangas agaibh ri chèile, gràdhaichibh a chèile mar bhràithrean, bithibh truacanta, càirdeil:

9 Na h-ìocaibh olc airson uilc, no càineadh airson càinidh: ach na aghaidh sin, beannaichibh; air dhuibh fios a bhith agaibh gur ann a dh’ionnsaigh seo a ghairmeadh sibh, a-chum gun sealbhaicheadh sibh beannachadh mar oighreachd:

10 Oir ge bè lem b’àill beatha a ghràdhachadh, agus làithean matha fhaicinn, cumadh e a theanga o olc, agus a bhilean o labhairt ceilg;

11 Seachnadh e olc, agus dèanadh e math; iarradh e sìth, agus leanadh e i.

12 Oir tha sùilean an Tighearna air na fìreanan, agus a chluasan fosgailte rin ùrnaigh: ach tha gnùis an Tighearna an aghaidh na muinntir a nì olc.

13 Agus cò e a nì olc oirbh, ma bhios sibh nur luchd-leanmhainn air an nì sin a tha math?

14 Ach eadhon ma dh’fhuilingeas sibh air sgàth fìreantachd, is sona sibh: agus na biodh fiamh an eagail-san oirbh, agus na bithibh mì-shuaimhneach;

15 Ach naomhaichibh an Tighearna Dia nur cridheachan: agus bithibh ullamh a-ghnàth a-chum freagradh a thoirt, maille ri ceannsachd agus eagal, do gach uile dhuine a dh’iarras oirbh reuson an dòchais a tha annaibh:

16 Air dhuibh deagh chogais a bhith agaibh: a-chum, nuair a tha iad a’ labhairt uilc umaibh mar luchd mì-ghnìomh, gun gabh iad nàire, a tha a’ toirt toibheim dur deagh chaitheamh-beatha ann an Crìosd.

17 Oir is fheàrr, mas e sin toil Dhè, sibh a dh’fhulang airson math a dhèanamh, na airson olc a dhèanamh.

18 Oir dh’fhuiling Crìosd fhèin aon uair airson pheacaidhean, am fìrean airson nan neo-fhìrean (a-chum gun tugadh e sinne gu Dia), air dha a bhith air a chur gu bàs anns an fheòil, ach air a bheothachadh tre an Spiorad.

19 Leis an deachaidh e mar an ceudna, agus an do shearmonaich e do na spioradan ann am prìosan;

20 A bha o shean eas-umhail, nuair a dh’fheith fad-fhulangas Dhè aon uair ann an làithean Nòah, am feadh a bha àirc ga h-ullachadh, anns an robh beagan, sin ri ràdh, ochd anaman, air an tèarnadh tre uisge.

21 Tha am baisteadh, mar shamhlachas a tha a’ co-fhreagradh dha seo (chan e cur dhinn sal na feòla, ach freagradh deagh chogais a-thaobh Dhè), a-nis gar tèarnadh-ne, tre aiseirigh Iosa Crìosd:

22 Neach air dha dol do nèamh, a tha air deaslàimh Dhè, air do ainglean, agus do uachdaranachdan, agus do chumhachdan a bhith air an cur fo a cheannsal.