1 Measadh a mheud is a tha fon chuing, nan seirbhisich, gur airidh am maighistirean fhèin air an uile urram; a-chum nach faigh ainm Dhè, agus a theagasg, toibheum.

2 Agus iadsan aig a bheil maighistirean creidmheach, na dèanadh iad tarcais orra, airson gur bràithrean iad: ach gum b’fheàrr leo seirbhis a dhèanamh dhaibh, do bhrìgh gu bheil iad creidmheach agus ionmhainn, nan luchd-compàirt de thìodhlac a’ ghràis. Na nithean seo teagaisg agus earailich.

3 Ma bheir aon neach atharrachadh teagaisg uaithe, agus nach aontaich e do bhriathran fallain, eadhon do bhriathran ar Tighearna Iosa Crìosd, agus don teagasg, a tha a rèir na diadhachd:

4 Tha e uaibhreach, gun eòlas aige air nì sam bith, ach tha e as a chèill mu thimcheall cheistean, agus bhriathar-connsachaidh, on tig farmad, còmhstri, ana-cainnt, droch amharasan.

5 Fiar-dheasbaireachd dhaoine aig a bheil inntinn thruaillidh, agus as eugmhais na fìrinn, a’ meas gur buannachd an diadhachd: dealaich ri an leithidean sin.

6 Ach is buannachd mhòr an diadhachd maille ri inntinn thoilichte.

7 Oir cha tug sinn nì air bith leinn don t-saoghal seo, agus is soilleir nach urrainn sinn nì sam bith a thoirt as.

8 Uime sin air dhuinn biadh agus aodach a bhith againn, bitheamaid toilichte leo sin.

9 Ach an dream len àill a bhith beartach, tuitidh iad ann am buaireadh, agus ann an ribe, agus ann an iomadh ana-miann amaideach agus ciùrrail, a bhàthas daoine ann am milleadh agus ann an sgrios.

10 Oir is e gaol an airgid freumh gach uilc: nì am feadh a mhiannaich dream àraidh, chaidh iad air seachran on chreideamh, agus thro-lot iad iad fhèin le iomadh cràdh.

11 Ach thusa, O òglaich Dhè, teich o na nithean sin: agus lean fìreantachd, diadhachd, creideamh, gràdh, foighidinn, ceannsachd.

12 Còmhraig deagh chòmhrag a’ chreidimh, gabh greim den bheatha mhaireannaich, a-chum mar an ceudna an do ghairmeadh thu, agus dh’aidich thu deagh aidmheil an làthair mòran fhianaisean.

13 Tha mi a’ sparradh ort ann am fianais Dhè, a bheothaicheas na h-uile nithean, agus ann am fianais Iosa Crìosd, a rinn fianais air deagh aidmheil an làthair Phontiuis Philait,

14 Thu a choimhead na h-àithne seo gun smal, gun lochd, gu teachd ar Tighearna Iosa Crìosd:

15 Nì, na àmannan fhèin, a dh’fhoillsicheas an Tì a tha beannaichte, agus a-mhàin cumhachdach, Rìgh nan rìgh, agus Tighearna nan tighearnan;

16 Neach na aonar aig a bheil neo-bhàsmhorachd, a tha na chòmhnaidh anns an t-solas a dh’ionnsaigh nach faodar teachd; neach nach faca duine sam bith, agus nach mò a dh’fhaodas e fhaicinn: dhàsan gu robh urram agus cumhachd sìorraidh. Amen.

17 Thoir àithne do na daoine a tha saoibhir anns an t-saoghal seo gun iad a bhith àrd-inntinneach, agus gun dòchas a chur ann an saoibhreas neo-chinnteach, ach anns an Dia bheò, a tha a’ toirt dhuinn nan uile nithean gu saoibhir rim mealtainn:

18 Iad a dhèanamh maith, iad a bhith saoibhir ann an deagh obraichean, ullamh gu roinn, compàirteach;

19 A’ tasgadh suas dhaibh fhèin deagh bhunait fa chomhair an àm ri teachd, a-chum gun dèan iad greim air a’ bheatha mhaireannaich.

20 O Thimòteuis, coimhead an nì sin a dh’earbadh riut, a’ seachnadh faoin-chòmhraidh mhì-naomha, agus co-chogadh eòlais don toirear gu breugach an t-ainm sin:

21 Nì air a bhith do dhream àraidh ag aidmheil, chaidh iad air seachran a-thaobh a’ chreidimh. Gràs gu robh maille riut. Amen.