1 Pòl, abstol Iosa Crìosd tre thoil Dhè, agus Timòteus, ar bràthair, a-chum eaglais Dhè a tha ann an Corintus, maille ris na h-uile naoimh a tha ann an Achaia uile:

2 Gràs dhuibh, agus sìth o Dhia ar n-Athair, agus on Tighearna Iosa Crìosd.

3 Beannaichte gu robh Dia, eadhon Athair ar Tighearna Iosa Crìosd, Athair nan tròcair, agus Dia na h-uile chomhfhurtachd;

4 A tha a’ toirt comhfhurtachd dhuinne nar n-uile àmhghar, a-chum sinn a bhith comasach air comhfhurtachd a thoirt dhaibhsan a tha ann an àmhghar sam bith, leis a’ chomhfhurtachd leis a bheil sinn fhèin a’ faotainn comhfhurtachd o Dhia.

5 Oir mar a tha fulangasan Chrìosd pailt annainn, is amhail sin a tha ar comhfhurtachd mar an ceudna pailt tre Chrìosd.

6 Agus ma tha sinn fo àmhghar, is ann airson ur comhfhurtachd agus ur slàinte-se, a tha air a h-obrachadh le sibh a dh’fhulang nam fulangas ceudna, a tha sinne a’ fulang: no mas comhfhurtachd dhuinn is ann a-chum ur comhfhurtachd agus ur slàinte-se.

7 Agus tha ar dòchas daingeann dur taobh-se, do bhrìgh gu bheil fhios againn, mar a tha sibh nur luchd-compàirt de na fulangasan, gum bi sibh mar an ceudna den chomhfhurtachd.

8 Oir cha b’àill leinn, a bhràithrean, sibhse a bhith an-fhiosrach mu thimcheall ar n-àmhghair a thachair dhuinn anns an Asia, gun do bhruthadh sinn gu ro-mhòr thar ar neart ionnas gu robh sinn fo amharas eadhon mu ar beatha:

9 Ach bha againn binn ar bàis annainn fhèin a-chum nach biodh againn dòigh annainn fhèin, ach ann an Dia a dhùisgeas na mairbh:

10 Neach a shaor sinn o bhàs cho mòr, agus a tha gar saoradh: anns a bheil ar dòchas gun saor e sinn fhathast;

11 Air dhuibhse a bhith a’ co-obrachadh le chèile ann an ùrnaigh air ar son, a-chum gun tugar buidheachas le mòran air ar son, as leth an tìodhlaic a thugadh dhuinn, tre mhòran.

12 Oir is e seo ar gàirdeachas, fianais ar cogais, gur ann an aon-fhillteachd agus an treibhdhireas diadhaidh, agus chan ann an gliocas feòlmhor, ach ann an gràs Dhè, a chaith sinn ar beatha anns an t-saoghal, agus gu h-àraidh dur taobh-se.

13 Oir chan eil sinn a’ sgrìobhadh nithean sam bith eile dur n-ionnsaigh-se, ach nan nithean a tha sibh a’ leughadh, no a tha sibh ag aideachadh, agus a tha dùil agam a dh’aidicheas sibh gus a’ chrìoch;

14 Amhail a dh’aidich sibh an càil, gur sinne ur gàirdeachas, mar as sibhse mar an ceudna ar gàirdeachas-ne ann an là an Tighearna Iosa.

15 Agus anns a’ mhuinghinn seo b’àill leamsa teachd dur n-ionnsaigh air tùs, ionnas gum faigheadh sibhse ath-ghràs;

16 Agus gabhail uaibhse gu Macedònia, agus teachd o Mhacedònia a-rìs dur n-ionnsaigh-se, agus a bhith air mo thoirt air m’aghaidh leibh anns an t-slighe gu Iudèa.

17 Uime sin, nuair a chuir mi seo romham, an do ghnàthaich mi aotromachd? No an ann a rèir na feòla a tha mi a’ cur romham nan nithean a tha mi a’ cur romham, ionnas gum biodh agam seadh, seadh, agus chan eadh, chan eadh?

18 Ach mar a tha Dia fìrinneach, cha b’e ar còmhradh ribhse seadh agus chan eadh.

19 Oir Mac Dhè, Iosa Crìosd, a shearmonaicheadh nur measg-se leinne, eadhon leamsa, agus le Siluanus, agus le Timòteus, cha robh e na sheadh agus na chan eadh, ach annsan bha seadh.

20 Oir geallaidhean Dhè uile annsan is seadh iad, agus annsan is Amen iad, a-chum glòir Dhè dar taobh-ne.

21 A-nis an tì a dhaingnicheas sinne maille ribhse ann an Crìosd, agus a dh’ung sinn, is e Dia:

22 Neach mar an ceudna a chuir seula oirnn, agus a thug dhuinn geall-daingnich an Spioraid nar cridheachan.

23 Ach tha mi a’ gairm Dhè mar fhianais air m’anam, gur ann a-chum sibhse a chaomhnadh nach tàinig mi fhathast gu Corintus.

24 Chan e gu bheil againne tighearnas air ur creideamh-se, ach is luchd-cuideachaidh sinn dur n-aoibhneas: oir is ann tre chreideamh a sheas sibh.