1 An dara litir seo, a mhuinntir mo ghràidh, tha mi a’ sgrìobhadh dur n-ionnsaigh a-nis; annta le chèile tha mi a’ brosnachadh ur n-inntinn fhìorghlain le ur cur an cuimhne:

2 A-chum gum bi sibh cuimhneachail air na briathran a labhradh roimhe leis na fàidhean naomha, agus air ar n-àithne-ne, abstoil an Tighearna agus an t-Slànaighir:

3 Air dhuibh fhios seo a bhith agaibh air tùs, gun tig anns na làithean deireannach luchd-fochaid, ag imeachd a rèir an ana-miann fhèin.

4 Agus ag ràdh, Càit a bheil gealladh a theachd? Oir o chaidil na h-athraichean, tha na h-uile nithean a’ fantainn mar a bha iad o thoiseach a’ chruthachaidh.

5 Oir tha iad aineolach air seo de an deòin, gu robh na nèamhan ann o chian, agus an talamh na sheasamh as an uisge, agus anns an uisge, tre fhacal Dhè:

6 Tre an deachaidh an saoghal a bha an sin ann a sgrios, air teachd don dìle air.

7 Ach tha na nèamhan agus an talamh a tha a-nis ann, leis an fhacal sin fhèin air an tasgadh suas, agus air an gleidheadh fa chomhair teine air cheann là a’ bhreitheanais, agus sgrios dhaoine an-diadhaidh.

8 Ach, a mhuinntir mo ghràidh, na bithibh-se aineolach air an aon nì seo, gu bheil aon là aig an Tighearna mar mhìle bliadhna, agus mìle bliadhna mar aon là.

9 Chan eil an Tighearna mall a-thaobh a gheallaidh (mar a mheasas dream àraidh moille), ach tha e fad-fhulangach dar taobh-ne, gun toil aige dream sam bith a bhith caillte, ach na h-uile dhaoine a theachd gu aithreachas.

10 Ach thig là an Tighearna mar ghadaiche anns an oidhche; anns an tèid na nèamhan thairis le toirm mhòir, agus anns an leagh na dùilean le dian-theas; agus bidh an talamh mar an ceudna, agus na h-obraichean a tha air, air an losgadh suas.

11 Uime sin do bhrìgh gum bi na nithean seo uile air an sgaoileadh as a chèile, ciod a’ ghnè dhaoine a bu chòir a bhith annaibh, ann an caitheamh-beatha naomh, agus diadhachd,

12 Le sùil a bhith agaibh ris, agus a’ luathachadh a-chum teachd là Dhè, anns am bi na nèamhan, air dhaibh a bhith ri theine, air an sgaoileadh as a chèile, agus anns an leaghar na dùilean le dian-theas?

13 Gidheadh tha dùil againne ri nèamhan nuadh agus talamh nuadh, a rèir a gheallaidh, anns an còmhnaich fìreantachd.

14 Uime sin, a mhuinntir ionmhainn, o tha dùil agaibh ris na nithean sin, dèanaibh ur dìcheall a-chum gum faighear leis-san ann an sìth sibh, gun smal agus neo-lochdach:

15 Agus measaibh gur slàinte fad-fhulangas ar Tighearna; amhail a sgrìobh ar bràthair gràdhach Pòl mar an ceudna dur n-ionnsaigh, a rèir a’ ghliocais a thugadh dha;

16 Eadhon mar na litrichean uile, a’ labhairt annta mu na nithean seo; anns a bheil cuid de nithean do-thuigsinn, a tha an dream a tha neo-fhòghlaimte, agus neo-sheasmhach, a’ fiaradh, mar na sgriobtairean eile, a-chum an sgrios fhèin.

17 Ach sibhse, a mhuinntir mo ghràidh, o is aithne dhuibh na nithean seo ro-làimh, thugaibh an aire air eagal air dhuibhse mar an ceudna a bhith air ur tarraing air falbh le seachran nan daoine an-diadhaidh, gun tuit sibh o ur seasmhachd fhèin:

18 Ach fàsaibh ann an gràs, agus ann an eòlas ar Tighearna agus ar Slànaighir, Iosa Crìosd. Dhàsan gu robh glòir a-nis agus gu sìorraidh. Amen.