1Sèidibh-se an trompaid ann an Sion, agus èighibh caismeachd catha ann am shliabh naomh-sa: criothnaicheadh uile luchd-àiteachaidh na tìre; oir tha là an Tighearna a’ teachd, oir tha e am fagas.
16Cruinnichibh an sluagh, naomhaichibh an coitheanal; gairmibh na seanairean; tionailibh a’ chlann, agus iadsan a tha a’ deoghail na cìche: rachadh am fear nuadh-pòsda a-mach as a sheòmar, agus a’ bhean nuadh-phòsda a-mach as a seòmar uaigneach.
31Iompaichear a’ ghrian gu dorchadas, agus a’ ghealach gu fuil, mun tig là mòr agus uamhasach an Tighearna.
10Ach air an t-seachdamh là tha sàbaid an Tighearna do Dhia: air an là sin na dèan obair sam bith, thu fhèin, no do mhac, no do nighean, d’òglach, no do bhanoglach, no d’ainmhidh, no do choigreach a tha an taobh a-staigh ded gheatachan:
12Tabhair onair dod athair, agus dod mhàthair; a-chum is gum bi do làithean buan air an fhearann a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut.
22Thigeamaid am fagas le cridhe fìor, ann an làn dearbhachd a’ chreidimh, le ar cridheachan air an crath-ghlanadh o dhroch cogais, agus le ar cuirp air an nighe le uisge glan.
29Cia mòr as mò na sin am peanas a shaoileas sibh air am measar esan toillteanach, a shaltair fo a chasan Mac Dhè, agus a mheas mar nì mì-naomh fuil a’ choicheangail, leis an do naomhaicheadh e, agus a rinn tarcais air Spiorad nan gràs?
31Is nì eagalach tuiteam ann an làmhan an Dè bheò.
1Fàistneachd facal an Tighearna. Air fearann Hadraich, agus air Damascas gabhaidh i làmh: (oir tha sùil gach duine, agus uile threubhan Israeil, air an Tighearna).
9Dèan gàirdeachas gu mòr, O nighean Shioin; tog iolach, O nighean Ierusaleim: feuch, tha do rìgh a’ teachd ad ionnsaigh; is Fìrean agus is Slànaighear e; iriosal, agus a’ marcachd air asail, agus air searrach, mac na h-asail.
17Oir cia mòr an soirbheachadh, agus cia mòr am maise! Nì an t-arbhar na h-òganaich, agus am fìon-nuadh na h-òighean, subhach.
7A-mhàin bi-sa làidir agus ro-mhisneachail, a-chum gun toir thu an aire gun dèan thu a rèir an lagha uile a dh’àithn m’òglach Maois dhut: na tionndaidh uaithe a dh’ionnsaigh na làimhe deise no a dh’ionnsaigh na làimhe clìthe, a-chum gun soirbhich leat anns gach àite don tèid thu.
9Nach d’àithn mise dhut? Bi làidir agus ro-mhisneachail; na bi fo eagal, agus na biodh faitcheas ort: oir tha an Tighearna do Dhia leat anns gach ionad don tèid thu.
15Gus an toir an Tighearna fois dur bràithrean, mar a thug e dhuibhse, agus gun sealbhaich iadsan mar an ceudna an tìr a tha an Tighearna ur Dia a’ tabhairt dhaibh: an sin tillidh sibh gu tìr ur seilbhe, agus sealbhaichidh sibh i, eadhon an tìr a thug Maois, òglach an Tighearna, dhuibh air an taobh seo de Iòrdan, leth ri èirigh na grèine.
4Agus airson do dhùthchais, anns an là anns an do rugadh thu, cha do ghearradh d’imleag, cha mhò a bha thu air do nighe ann an uisge, gud mhaothachadh: cha do chrathadh salann ort, cha mhò a bha thu air do spaoileadh.
23Agus thàrladh, an dèidh d’aingidheachd uile (Mo thruaighe, mo thruaighe thu! deir an Tighearna Dia),
57Mun robh d’aingidheachd air a leigeadh ris, agus àm do mhaslaidh, mar nigheanan Shiria, agus na h-uile a bha dlùth dhi, agus mar nigheanan nam Philisteach a bha mun cuairt dhut.