1Anns an toiseach bha am Facal, agus bha am Facal maille ri Dia, agus b’e am Facal Dia.
6Chuireadh duine o Dhia, dom b’ainm Eòin.
13A bha air an gineamhain, chan ann o fhuil, no o thoil na feòla, no o thoil duine, ach o Dhia.
50Fhreagair Iosa agus thubhairt e ris, A chionn gun dubhairt mi riut, chunnaic mi thu fon chrann-fhìge, a bheil thu a’ creidsinn? Chì thu nithean as mò na iad seo.
1Uime sin, mo bhràithrean gràdhach agus air a bheil mo dhèidh, m’aoibhneas agus mo chrùn, seasaibh mar seo gu daingeann anns an Tighearna, a mhuinntir mo ghràidh.
21Cuiribh fàilte air gach uile naomh ann an Iosa Crìosd. Tha na bràithrean a tha maille rium a’ cur fàilte oirbh.
1Uime sin a’ cur uaibh gach uile mhìoruin, agus gach uile mhealltaireachd, agus chealg, agus fharmad, agus gach uile ana-cainnt,
11A mhuinntir mo ghràidh, guidheam oirbh, mar choigrich agus luchd-cuairt, sibh a sheachnadh ana-miannan feòlmhor, a tha a’ cogadh an aghaidh an anama;
17Thugaibh urram do na h-uile dhaoine. Gràdhaichibh na bràithrean. Biodh eagal Dhè oirbh. Thugaibh urram don rìgh.
5A-nis an tì a dh’obraich sinn a-chum seo fhèin is e Dia e, a thug dhuinn mar an ceudna geall-daingnich an Spioraid.
7(Oir tha sinn a’ gluasad a rèir creidimh, agus chan ann a rèir seallaidh.)
13Oir ma tha sinn a dh’easbhaidh cèille, is ann do Dhia: agus ma tha ar ciall againn, is ann dhuibhse.
16Uime sin, chan aithne dhuinne à seo suas aon duine a rèir na feòla: seadh, ged a b’aithne dhuinn Crìosd a rèir na feòla, gidheadh a-nis chan aithne dhuinn e nas mò.
1Am facal a thàinig a dh’ionnsaigh Ieremiah on Tighearna, ag ràdh,
2Eirich, agus imich sìos gu taigh a’ chreadhadair, agus an sin bheir mise ort mo bhriathran a chluinntinn.
13Uime sin mar seo deir an Tighearna, Feòraichibh a-nis am measg nan cinneach, cò a chuala an samhail seo de nithean? Rinn òigh Israeil nì ro-ghràineil.
14An trèig duine mo mhagh-sa airson carraig, airson sneachd Lebanoin? An trèigear am fuar uisge-ruith airson uisgeachan eile?
6Nan diamhaireachd na tigeadh m’anam-sa: rin coitheanal na biodh m’onair-sa air a h-aonadh: oir nan corraich mharbh iad duine, agus nam fèin-thoil leag iad sìos balla.
8A Iùdah, molaidh do bhràithrean thusa; bidh do làmh ann am muineal do naimhdean: cromaidh clann d’athar iad fhèin sìos ad làthair.
18Rid shlàinte dh’fheith mise, O Thighearna.
23Chràidh na fir-bhogha gu geur e, agus thilg iad air, agus dh’fhuathaich iad e.
1Agus air dearcadh do Phòl air a’ chomhairle, thubhairt e, Fheara agus a bhràithrean, anns an uile dheagh chogais chaith mise mo bheatha a-thaobh Dhè gus an là-an-diugh.
25Agus sgrìobh e litir air a’ mhodh seo:
28Agus air dhomh a bhith toileach air fios an adhbhair fhaotainn airson an d’agair iad e, thug mi sìos e a-chum an comhairle-san:
4Agus thaitinn a’ chainnt ri Absalom, agus ri seanairean Israeil uile.
9Feuch, tha e a-nis am falach ann an sloc-eigin, no ann an àit-eigin eile: agus tachraidh, nuair a thuiteas cuid dhiubh an toiseach, ge bè neach a chluinneas e, gun abair e, Tha àr am measg an t-sluaigh a tha a’ leantainn Absaloim.
28Leapaichean, agus cuachan, agus soithichean creadha, agus cruithneachd, agus eòrna, agus min mhìn, agus gràn cruadhaichte, agus pònair, agus gall-pheasair, agus peasair chruadhaichte,
8Agus dh’èirich an sluagh uile mar aon duine, ag ràdh, Cha tèid neach air bith dhinn da bhùth, agus cha tionndaidh neach air bith dhinn a-steach da thaigh:
11Mar sin chruinnicheadh fir Israeil uile an aghaidh a’ bhaile, ceangailte ri chèile mar aon duine.
27Agus dh’fhiosraich clann Israeil den Tighearna, (oir bha àirc coicheangal Dhè an sin anns na làithean sin;
1Feuch, tha là an Tighearna a’ teachd, agus roinnear do chreach ann ad mheadhon.
3Agus thèid an Tighearna a-mach, agus cogaidh e an aghaidh nan cinneach sin, mar a chog e ann an là a’ chatha.
12Agus seo a’ phlàigh leis am buail an Tighearna na slòigh a chog an aghaidh Ierusaleim: leaghaidh am feòil air falbh am feadh a tha iad nan seasamh air an casan, agus leaghaidh an sùilean air falbh nan sluic, agus leaghaidh an teanga air falbh nam beul.
16… nan sluagh, agus a choimhead fèill nam pàillean.
18Agus mura tèid teaghlach na h-Èiphit suas, agus mura tig iad, orrasan bidh a’ phlàigh sin leis am buail an Tighearna na cinnich nach tèid suas a choimhead fèill nam pàillean.
19… nach tèid suas a choimhead fèill nam pàillean.
6Cha mhò a dh’iarr sinn urram o dhaoine, no uaibhse, no o dhaoine eile, ged dh’fhaodamaid ar trom a leagail oirbh, mar abstoil Chrìosd.
10Is fianaisean sibhse, agus Dia, cia naomh, agus cia cothromach, agus neo-lochdach a ghiùlain sinn sinn fhèin nur measg-se a tha a’ creidsinn:
15A chuir araon an Tighearna Iosa agus am fàidhean fhèin gu bàs, agus a rinn geur-leanmhainn oirnne; agus nach eil a’ toileachadh Dhè, agus a tha an aghaidh nan uile dhaoine:
1Agus their thu anns an là sin, Molaidh mi thu, O Thighearna; ged bha thu feargach rium, tha d’fhearg air a tilleadh air falbh, agus thug thu comhfhurtachd dhomh.
2Feuch, is e Dia mo shlàinte; earbaidh mi, agus cha bhi eagal orm; oir is e an Tighearna Iehòbhah mo neart agus mo cheòl; is e fòs as slàinte dhomh.
5Canaibh don Tighearna, oir rinn e gnìomh òirdheirc; tha seo aithnichte anns an talamh uile.
18Tha mi a’ toirt buidheachais dom Dhia gu bheil mi a’ labhairt le teangaidhean tuilleadh na sibh uile:
26Ciod e sin, matà, a bhràithrean? Nuair a tha sibh a’ teachd an ceann a chèile, tha salm, tha teagasg, tha teanga, tha foillseachadh, tha eadar-theangachadh, aig gach aon agaibh. Dèanar na h-uile nithean a-chum fòghlaim.
32Agus tha spioradan nam fàidhean umhail do na fàidhean.
35Agus mas miann leo nì sam bith fhòghlam, feòraicheadh iad dem fir fhèin aig an taigh e: oir is mì-chiatach do mhnathan labhairt anns an eaglais.