28 Is amhlaidh sin is còir do na fir am mnathan fhèin a ghràdhachadh, mar an cuirp fhèin: an tì a ghràdhaicheas a bhean, tha e ga ghràdhachadh fhèin.
29 Oir cha tug duine air bith riamh fuath da fheòil fhèin; ach altramaidh agus eiridnidh e i, eadhon mar a tha an Tighearna a’ dèanamh don eaglais:
30 Oir is buill sinn de a chorp, de a fheòil, agus de a chnàmhan-san.
31 Air an adhbhar seo fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi, agus bidh an dithis nan aon fheòil.
32 Is diamhaireachd mhòr seo: ach tha mi a’ labhairt mu Chrìosd agus an eaglais.
33 Gidheadh, thugadh gach aon agaibhse fa leth gràdh da mhnaoi, amhail mar dha fhèin; agus feuchadh a’ bhean gun toir i urram da fear.