Jeremias 6

1 Teichibh gu h-iomlan, O mhaca Bheniàmin, a-mach à meadhon Ierusaleim, agus ann an Tecòa sèidibh an trompaid; air Betacerem fòs cuiribh suas comharradh teine: oir dh’fhoillsicheadh olc on àird a tuath, agus dòrainn mhòr.

2 Cosmhail ri àite-ionaltraidh taitneach rinn mise nighean Shion.

3 Da h-ionnsaigh thig na buachaillean len treudan: suidhichidh iad am pàilleanan na h-aghaidh air gach taobh; ionaltraidh iad gach aon na àite fhèin.

4 Deasaichibh cogadh na h-aghaidh. Eiribh, agus rachamaid suas mu mheadhon là. Mo thruaighe sinne! Oir tha an là air dol seachad; oir tha dubharan an anmoich air an sìneadh a-mach.

5 Eiribh, agus rachamaid suas anns an oidhche, agus milleamaid a lùchairtean.

6 Oir mar seo labhair Tighearna nan sluagh, Gearraibh sìos craobhan, agus tilgibh tòrr an aghaidh Ierusaleim: is i seo a’ chathair a tha gu bhith air a smachdachadh; is fòirneart i gu h-iomlan an taobh a-staigh dhith.

7 Amhail a chuireas tobar a-mach uisgeachan, mar sin tha ise a’ cur a-mach a droch-bheairt: tha ainneart agus creach ri chluinntinn innte: am làthair-sa a-ghnàth tha bròn agus lotadh.

8 Gabh fòghlam, O Ierusaleim, air eagal gun dealaich m’anam riut; air eagal gun dèan mi fàsach dhìot, fearann neo-àitichte.

9 Mar seo deir Tighearna nan sluagh, Dìoghlamaidh iad gu buileach mar fhìonain iarmad Israeil: till air a h-ais do làmh, mar fhear-tionail nam fìondhearcan gus na cliabhan.

10 Cò ris an labhair mi, agus don toir mi rabhadh, air chor is gun cluinn iad? Feuch, tha an cluas gun timcheall-ghearradh, agus chan urrainn iad èisdeachd: feuch, tha facal Iehòbhah dhaibhsan na mhasladh; chan eil tlachd aca ann.

11 Air an adhbhar sin tha mise làn de chorraich an Tighearna: tha mi sgìth ga cumail a-steach: dòirtidh mi a-mach i air a’ chloinn anns na sràidean, agus air an òigridh a tha cruinn le chèile: seadh, glacar am fear, agus fòs a’ bhean, an t-aosda, maille ris an tì bhios làn de làithean.

12 Agus bheirear thairis an taighean do dhaoine eile, am fearann agus na mnathan mar an ceudna; oir sìnidh mise mo làmh a-mach an aghaidh luchd-àiteachaidh na tìre, deir an Tighearna.

13 Oir on aon as lugha gus an aon as mò dhiubh, tha gach neach ga thoirt fhèin suas da ana-miannan; agus on fhàidh fòs gus an sagart, tha gach aon a’ gnàthachadh ceilge.

14 Leighis iad mar an ceudna lot nighean mo shluaigh-sa gu faoin, ag ràdh, Sìth, sìth; agus gun sìth ann.

15 An robh nàire orra a chionn gun do chuir iad gràinealachd an gnìomh? Chan eadh, cha do ghabh iad nàire air aon chor; cha mhò a bha rudhadh air an gruaidh; uime sin tuitidh iad am measg na muinntir a thuiteas; anns an àm anns an tig mise gan amharc, tilgear sìos iad, deir an Tighearna.

16 Mar seo thubhairt an Tighearna; Seasaibh anns na ròidean agus faicibh, agus feòraichibh airson nan seann cheuman, Càit a bheil an t-slighe mhath, agus gluaisibh innte; mar sin gheibh sibh fois dur n-anaman. Ach thubhairt iadsan, Cha ghluais sinn innte.

17 Chuir mi mar an ceudna luchd-faire os ur cionn, ag ràdh, Eisdibh ri fuam na trompaid. Ach thubhairt iadsan, Chan èisd sinn.

18 Uime sin cluinnibh, O fhineachan, is biodh fhios agaibh, O choitheanail; an nì sin a tha nam measg cluinn, O thalamh!

19 Feuch, bheir mise dòrainn air an t-sluagh seo, toradh an smuaintean fhèin; a chionn nach tug iad èisdeachd dom bhriathran; agus a-thaobh mo reachd, chuir iad eadhon cùl ris.

20 Cuime an tig thugamsa tùis o Shèba, agus a’ chuilc chùbhraidh o dhùthaich fad as? Chan eil ur tabhartasan-loisgte taitneach, cha mhò a tha tlachd agamsa nur n-ìobairtean.

21 Air an adhbhar sin mar seo deir an Tighearna, Feuch, leagaidh mi ceapan-tuislidh an rathad an t-sluaigh seo, agus tuitidh na h-athraichean agus na mic orra; an coimhearsnach agus a charaid bàsaichidh le chèile.

22 Mar seo deir an Tighearna, Feuch, tha sluagh a’ teachd o fhearann na h-àird a tuath, agus dùisgear cinneach mòr o chrìochan na talmhainn.

23 Glacaidh iad am bogha agus an t-sleagh: tha iad an-iochdmhor, agus cha ghabh iad truas; beucaidh an guth mar an fhairge agus marcaichidh iad air eich, air an tarraing an òrdagh mar dhaoine gu cogadh ann ad aghaidh-sa, O nighean Shioin.

24 Chuala sinn iomradh air seo: dh’fhàs ar làmhan lag: tha goimh air dèanamh greim oirnn; pian, amhail mnà ri saothair chloinne.

25 Na rachaibh a-mach don mhachair, na siùbhlaibh anns an t-slighe; oir an sin tha claidheamh an nàmhaid, uamhas air gach taobh.

26 O nighean mo shluaigh, èid thu fhèin le aodach-saic, agus aornagain thu fhèin ann an luaithre: dèan caoidh mar airson aon mhic, cumha ro-gheur: oir gu h-obann thig an creachadair oirnn.

27 Shònraich mi thusa gu bhith ad bhaideal, ad dhaingneach am measg mo shluaigh; agus aithnichidh tu, agus dearbhaidh tu an slighe.

28 Tha iad uile nan daoine a thug barrachd ann an ceannairc, a’ gluasad gu cealgach: is umha agus iarann iad; an t-iomlan dhiubh nan innealan truaillidheachd.

29 Loisgeadh na builg leis an teine, chaitheadh an luaithe; leagh am fear-leaghaidh gu dìomhain; oir chan eil iadsan a tha olc air an sgaradh air falbh:

30 Airgead nach fiù theirear riu, a chionn gun do chuir an Tighearna cùl riu.