Lucas 15

11 Agus thubhairt e, Bha aig duine àraidh dithis mhac:

12 Agus thubhairt am mac a b’òige dhiubh ra athair, Athair, thoir dhòmhsa a’ chuid-roinn a thig orm ded mhaoin. Agus roinn e eatorra a bheathachadh.

13 Agus an dèidh beagan làithean, chruinnich am mac a b’òige a chuid uile, agus ghabh e a thuras do dhùthaich fad air astar, agus an sin chaith e a mhaoin le beatha straoidheasaich.

14 Agus nuair a chaith e a chuid uile, dh’èirich gort ro-mhòr anns an tìr sin; agus thòisich e ri bhith ann an uireasbhaidh.

15 Agus chaidh e agus cheangail e e fhèin ri aon de shaor-dhaoine na dùthcha sin; agus chuir e da fhearann e, a bhiadhadh mhuc.

16 Agus bu mhiann leis a bhrù a lìonadh de na plaoisg a bha na mucan ag ithe; oir cha tug neach air bith dha.

17 Agus nuair a thàinig e da ionnsaigh fhèin, thubhairt e, Cia lìon de luchd-tuarasdail m’athar-sa aig a bheil aran gu leòr agus ra sheachnadh, nuair a tha mise a’ bàsachadh le gort?

18 Eiridh mi, agus thèid mi a dh’ionnsaigh m’athar, agus their mi ris, Athair, pheacaich mi an aghaidh fhlaitheanais, agus ann ad làthair-sa.

19 Agus chan airidh mi tuilleadh gun goirte do mhac-sa dhìom: dèan mi mar aon ded luchd-tuarasdail.

20 Agus dh’èirich e, agus chaidh e a dh’ionnsaigh a athar. Ach air dha a bhith fhathast fada uaithe, chunnaic a athair e, agus ghabh e truas mòr dheth, agus ruith e, agus thuit e air a mhuineal, agus phòg e e.

21 Agus thubhairt am mac ris, Athair, pheacaich mi an aghaidh fhlaitheanais, agus ann ad làthair-sa, agus chan airidh mi tuilleadh gun goirte do mhac dhìom.

22 Ach thubhairt an t-athair ra sheirbhisich, Thugaibh a-mach a’ chulaidh as fheàrr, agus cuiribh uime i; agus cuiribh fàinne air a làimh, agus brògan air a chasan:

23 Agus thugaibh an seo an laogh biadhte, agus marbhaibh e; agus itheamaid agus bitheamaid subhach:

24 Oir bha mo mhac seo marbh, agus tha e beò a-rìs; bha e caillte, agus fhuaireadh e. Agus thòisich iad air a bhith subhach.

25 A-nis bha a mhac a bu shine a-muigh anns an fhearann: agus nuair a thàinig e, agus a thàr e am fagas don taigh, chuala e an ceòl agus an dannsa.

26 Agus ghairm e da ionnsaigh aon de na h-òglaich, agus dh’fhiosraich e ciod a bu chiall do na nithean sin.

27 Agus thubhairt esan ris, Thàinig do bhràthair: agus mharbh d’athair an laogh biadhte, a chionn gun d’fhuair e a-rìs slàn fallain e.

28 Agus ghabh esan fearg, agus cha b’àill leis dol a-steach: air an adhbhar sin thàinig a athair a-mach, agus chuir e impidh air.

29 Ach fhreagair esan agus thubhairt e ra athair, Feuch, tha mise a’ dèanamh seirbhis dhut an uiread seo de bhliadhnachan, agus uair air bith cha do bhris mi d’àithne, gidheadh cha tug thu meann riamh dhomh, a-chum gum bithinn subhach maille rim chàirdean.

30 Ach nuair a thàinig do mhac seo, a dh’ith suas do bheathachadh maille ri strìopaichean, mharbh thu an laogh biadhte dha.

31 Agus thubhairt e ris, A mhic, tha thusa a-ghnàth maille rium, agus na h-uile nithean as leamsa, is leatsa iad.

32 Bu chòir dhuinn a bhith subhach, agus aoibhneach; oir bha do bhràthair seo marbh, agus tha e beò a-rìs; agus bha e caillte, agus fhuaireadh e.