Lucas 24

13 Agus, feuch, bha dithis dhiubh a’ dol air an là sin fhèin gu baile dom b’ainm Emàus, a bha trì-fichead stàid o Ierusalem.

14 Agus bha iad a’ labhairt eatorra fhèin mu thimcheall nan nithean ud uile a thachair.

15 Agus nuair a bha iad a’ còmhradh, agus a’ co-reusonachadh, thàinig Iosa e fhèin am fagas, agus dh’imich e maille riu.

16 Ach bha an sùilean air an cumail, air chor is nach d’aithnich iad e.

17 Agus thubhairt e riu, Ciod e an còmhradh seo air a bheil sibh a’ teachd eadaraibh fhèin, ag imeachd dhuibh, agus sibh dubhach?

18 Agus fhreagair fear dhiubh dom b’ainm Cleopas, agus thubhairt e ris, A bheil thusa a-mhàin ad choigreach ann an Ierusalem, agus gun fhios agad air na nithean a rinneadh innte anns na làithean seo?

19 Agus thubhairt e riu, Ciod na nithean? Agus thubhairt iadsan ris, Na nithean a-thaobh Iosa o Nàsaret, a bha na fhàidh cumhachdach ann an gnìomh agus ann am facal am fianais Dhè, agus an t-sluaigh uile:

20 Agus cionnas a thug na h-àrd-shagartan agus ar n-uachdarain thairis a-chum dìteadh bàis e, agus a cheus iad e.

21 Ach bha dùil againne gum b’esan an tì a bha gu Israel a shaoradh; agus a thuilleadh air seo uile, is e an-diugh an treas là o rinneadh na nithean seo.

22 Agus mar an ceudna, chuir mnathan àraidh dhinn fhèin, a chaidh gu moch a dh’ionnsaigh na h-uaighe, mòr-ioghnadh oirnn:

23 Agus nuair nach d’fhuair iad a chorp, thàinig iad, ag ràdh gum faca iad sealladh de ainglean, a thubhairt gu bheil e beò.

24 Agus chaidh dream àraidh dhiubhsan, a bha maille rinn fhèin, a-chum na h-uaighe, agus fhuair iad eadhon mar a thubhairt na mnathan; ach chan fhaca iad esan.

25 An sin thubhairt e riu, O dhaoine amaideach, agus mall-chridheach a chreidsinn nan nithean sin uile a labhair na fàidhean!

26 Nach b’èiginn do Chrìosd na nithean seo fhulang, agus dol a-steach da ghlòir?

27 Agus air dha tòiseachadh o Mhaois, agus o na fàidhean uile, dh’eadar-mhìnich e dhaibh anns na sgriobtairean uile na nithean ma thimcheall fhèin.

28 Agus dhruid iad ris a’ bhaile, don robh iad a’ dol: agus leig esan air gun rachadh e na b’fhaide.

29 Ach cho-èignich iadsan e, ag ràdh, Fan maille rinne, oir tha e dlùth don fheasgar, agus tha deireadh an là ann. Agus chaidh e a-steach a dh’fhuireach maille riu.

30 Agus nuair a shuidh e gu biadh maille riu, air dha aran a ghlacadh, bheannaich e e, agus bhris e e, agus thug e dhaibh e.

31 Agus dh’fhosgladh an sùilean, agus dh’aithnich iad e; agus chaidh e as an t-sealladh.

32 Agus thubhairt iad ri chèile, Nach robh ar cridhe a’ lasadh annainn, am feadh a bha e a’ labhairt rinn air an t-slighe, agus nuair a dh’fhosgail e dhuinn na sgriobtairean?

33 Agus dh’èirich iad air an uair sin fhèin, agus thill iad gu Ierusalem, agus fhuair iad an t-aon-fhear-deug cruinn an ceann a chèile, agus an dream a bha maille riu,

34 Ag ràdh, Dh’èirich an Tighearna da-rìribh, agus chunnacas le Sìmon e.

35 Agus dh’innis iad na nithean a rinneadh air an t-slighe, agus mar a dh’aithnicheadh leo e ann am briseadh an arain.