1 Agus thàrladh, nuair a bha am poball a’ dlùth-theannadh air a-chum facal Dhè èisdeachd, gun do sheas e làimh ri loch Ghenesaret,

2 Agus chunnaic e dà luing nan seasamh ri taobh an loch: ach bha na h-iasgairean air dol a-mach asda, agus a’ nighe an lìon.

3 Agus chaidh e a-steach do aon de na bàtaichean a bu le Sìmon, agus dh’iarr e air dol a-mach beagan o thìr: agus air suidhe dha, theagaisg e an sluagh as a’ bhàta.

4 A-nis nuair a sguir e de labhairt, thubhairt e ri Sìmon, Cuir a-mach a-chum na doimhne, agus leigibh sìos ur lìn a-chum tarraing.

5 Agus fhreagair Sìmon, agus thubhairt e ris, A Mhaighistir, shaothraich sinn feadh na h-oidhche uile, agus cha do ghlac sinn nì sam bith: ach air d’fhacal-sa leigidh mi sìos an lìon.

6 Agus nuair a rinn iad seo, chuartaich iad tacar mòr èisg, ionnas gun do bhriseadh an lìon.

7 Agus smèid iad air an companaich, a bha anns an luing eile, teachd agus còmhnadh a dhèanamh leo. Agus thàinig iad, agus lìon iad an dà luing, ionnas gu robh iad an inbhe dol fodha.

8 Nuair a chunnaic Sìmon Peadar seo thuit e sìos aig glùinean Iosa, ag ràdh, Imich uamsa, a Thighearna, oir is duine peacach mi.

9 Oir ghlac uamhas e fhèin agus iadsan uile a bha maille ris, airson an tarraing èisg a ghlac iad:

10 Agus mar an ceudna Seumas agus Eòin, mic Shebede, a bha nan companaich aig Sìmon. Agus thubhairt Iosa ri Sìmon, Na biodh eagal ort; à seo suas glacaidh tu daoine.

11 Agus nuair a thug iad am bàtaichean gu tìr, dh’fhàg iad na h-uile nithean, agus lean iad esan.

12 Agus nuair a bha esan ann am baile àraidh, feuch duine làn de luibhre: agus air dha Iosa fhaicinn, thuit e sìos air a aghaidh, agus ghuidh e air, ag ràdh, A Thighearna, mas toil leat, tha thu comasach air mise a ghlanadh.

13 Agus shìn e a làmh, agus bhean e ris, ag ràdh, Is toil leam; bi glan. Agus air ball dh’fhàg an luibhre e.

14 Agus dh’àithn e dha gun innse do neach air bith: Ach imich, agus nochd thu fhèin don t-sagart, agus thoir seachad airson do ghlanaidh, mar a dh’àithn Maois mar fhianais dhaibh.

15 Ach bu mhò a sgaoileadh a iomradh-san: agus thàinig sluagh mòr an ceann a chèile a-chum èisdeachd, agus a bhith air an slànachadh leis on eucailean.

16 Agus chaidh e air leth a-chum an fhàsaich, agus rinn e ùrnaigh.

17 Agus thàrladh air là àraidh, nuair a bha e a’ teagasg, gu robh nan suidhe an sin Pharasaich agus luchd-teagaisg an lagha, a thàinig as gach uile bhaile de Ghalile, agus de Iudèa, agus o Ierusalem: agus bha cumhachd an Tighearna an làthair a-chum an slànachadh.

18 Agus, feuch, ghiùlain daoine air leabaidh duine air an robh a’ phairilis: agus dh’iarr iad a thoirt a-steach, agus a chur na làthair-san.

19 Agus nuair nach d’fhuair iad seòl air am faodadh iad a thoirt a-steach, le meud na cuideachd, chaidh iad suas air an taigh, agus leig iad sìos tro mhullach an taighe e fhèin agus a leabaidh, anns a’ mheadhon an làthair Iosa.

20 Agus nuair a chunnaic e an creideamh, thubhairt e ris, A dhuine, tha do pheacaidhean air am maitheadh dhut.

21 Agus thòisich na sgrìobhaichean agus na Pharasaich air reusonachadh, ag ràdh, Cò e seo a tha a’ labhairt toibheim? Cò a dh’fhaodas peacaidhean a mhaitheadh ach Dia a-mhàin?

22 Ach air aithneachadh an smuaintean do Iosa, fhreagair e agus thubhairt e riu, Ciod a tha sibh a’ reusonachadh nur cridheachan?

23 Cia aca as fhasa a ràdh, Tha do pheacaidhean air am maitheadh dhut, no a ràdh, Èirich agus imich?

24 Ach a-chum gum bi fhios agaibh gu bheil cumhachd aig Mac an Duine peacaidhean a mhaitheadh air thalamh (thubhairt e ri fear na pairilis), tha mi ag ràdh riut, Eirich, agus tog do leabaidh, agus imich dod thaigh.

25 Agus dh’èirich e air ball nan làthair, agus thog e an leabaidh air an robh e na laighe, agus chaidh e da thaigh fhèin a’ toirt glòire do Dhia.

26 Agus ghlac uamhas iad uile, agus thug iad glòir do Dhia, agus lìonadh le eagal iad, ag ràdh, Chunnaic sinne nithean do-chreidsinn an-diugh.

27 Agus an dèidh nan nithean sin, chaidh e a-mach, agus chunnaic e cìs-mhaor dom b’ainm Lèbhi na shuidhe aig àite-togail na cìse; agus thubhairt e ris, Lean mise.

28 Agus air fàgail nan uile nithean dha, dh’èirich e, agus lean e e.

29 Agus rinn Lèbhi fèisd mhòr dha na thaigh fhèin: agus bha cuideachd mhòr de chìs-mhaoir, agus de mhuinntir eile a shuidh maille riu.

30 Agus rinn an sgrìobhaichean agus am Pharasaich gearan an aghaidh a dheisciobal-san, ag ràdh, Carson a tha sibh ag ithe agus ag òl maille ri cìs-mhaoir agus ri peacaich?

31 Agus fhreagair Iosa agus thubhairt e riu, Chan eil feum acasan a tha slàn air an lèigh, ach acasan a tha tinn.

32 Cha tàinig mise a ghairm nam fìrean, ach nam peacach a-chum aithreachais.

33 Agus thubhairt iadsan ris, Carson a tha deisciobail Eòin gu tric ri trasgadh, agus a’ dèanamh ùrnaigh, agus mar an ceudna deisciobail nam Pharasach; ach tha do dheisciobail-sa ag ithe agus ag òl?

34 Agus thubhairt esan riu, Am faod sibh a thoirt air cloinn seòmar an fhir nuadh-phòsda trasg a dhèanamh, am feadh a tha am fear nuadh-pòsda maille riu?

35 Ach thig na làithean nuair a bheirear am fear nuadh-pòsda uapa; an sin nì iad trasg anns na làithean sin.

36 Agus labhair e mar an ceudna cosamhlachd riu: Cha chuir neach air bith mìr de aodach nuadh air seann aodach, no reubaidh an t-aodach nuadh e, agus cha tig am mìr den aodach nuadh ris an t-seann aodach.

37 Agus cha chuir duine sam bith fìon nuadh ann an seann searragan; no brisidh am fìon nuadh na searragan, agus dòirtear e fhèin, agus caillear na searragan.

38 Ach is còir fìon nuadh a chur ann an searragan nuadha; agus bidh iad le chèile tèarainte.

39 Agus chan eil duine sam bith, air dha seann fhìon òl, a dh’iarras air ball fìon nuadh; oir their e, Is e an seann fhìon as fèarr.