10 Agus air tilleadh do na h-Abstoil, dh’innis iad dha gach nì a rinn iad. Agus thug e leis iad, agus chaidh e fa leth gu àite fàsail, a bhuineadh don bhaile den goirear Betsaida.
11 Agus nuair a fhuair an sluagh fios air, lean iad e: agus ghabh e da ionnsaigh iad, agus labhair e riu mu thimcheall rìoghachd Dhè, agus leighis e iadsan aig an robh feum air leigheas.
12 Agus nuair a thòisich an là air teireachdainn, thàinig an dà-fhear-dheug, agus thubhairt iad ris, Cuir air falbh an sluagh, a-chum gun tèid iad do na bailtean agus don tìr mun cuairt, agus gun gabh iad tàmh agus gum faigh iad biadh; oir tha sinn an seo ann an àite fàsail.
13 Ach thubhairt esan riu, Thugaibh-se dhaibh nì ri ithe. Agus thubhairt iadsan, Chan eil againn tuilleadh na còig buileannan agus dà iasg: mura tèid sinn agus biadh a cheannach don t-sluagh seo uile.
14 Oir bha iad mu thimcheall còig mìle fear. Agus thubhairt e ra dheisciobail, Cuiribh nan suidhe iad, leth-cheud anns gach cuideachd.
15 Agus rinn iad mar sin, agus chuir iad nan suidhe iad uile.
16 Agus ghabh e na còig buileannan agus an dà iasg, agus air dha amharc suas gu nèamh, bheannaich e iad, agus bhris e, agus thug e da dheisciobail iad gu an cur an làthair an t-sluaigh.
17 Agus dh’ith iad, agus shàsaicheadh iad uile: agus thogadh dà-chliabh-dheug de bhiadh briste, a bha a dh’fhuidheall aca.