Marcus 5

21 Agus nuair a chaidh Iosa a-rìs thairis anns an luing gus an taobh eile, chruinnicheadh sluagh mòr da ionnsaigh; agus bha e làimh ris a’ mhuir.

22 Agus, feuch, thàinig aon de uachdarain nan sionagog, dom b’ainm Iàirus; agus nuair a chunnaic e esan, leig e e fhèin sìos aig a chasan,

23 Agus ghuidh e gu dùrachdach air, ag ràdh, Tha mo nighean bheag ann an cunnart grad-bhàis; thig, tha mi a’ guidhe ort, agus leag do làmhan oirre a-chum gun slànaichear i, agus mairidh i beò.

24 Agus dh’imich Iosa maille ris; agus lean sluagh mòr e, agus dhòmhlaich iad e.

25 Agus bha bean àraidh an sin, air an robh dòrtadh fala rè dà-bhliadhna-dheug.

26 Agus dh’fhulaing i mòran o iomadh lèigh, agus chaith i na bha aice, agus cha b’fheàirrd i a’ bheag e, ach gum bu mhisde;

27 Nuair a chuala i iomradh air Iosa, thàinig i am measg an t-sluaigh o chùlaibh, agus bhean i ra aodach:

28 Oir thubhairt i, Ma dh’fhaodas mi beantainn ach ra aodach, slànaichear mi.

29 Agus air ball thiormaicheadh tobar a fala; agus dh’aithnich i air a corp fhèin gun do lèighseadh i on phlàigh sin.

30 Agus dh’aithnich Iosa air ball ann fhèin gun deachaidh cumhachd a-mach as, agus air dha tionndadh anns an t-sluagh, thubhairt e, Cò a bhean rim aodach?

31 Agus thubhairt a dheisciobail ris, Tha thu a’ faicinn gu bheil an sluagh gad dhòmhlachadh, agus an abair thu, Cò a bhean rium?

32 Agus dh’amhairc e mun cuairt ga faicinn-se a rinn seo.

33 Ach air don mhnaoi a bhith fo eagal agus air chrith, air aithneachadh an nì a rinneadh innte, thàinig i, agus leig i i fhèin sìos na làthair, agus dh’innis i an fhìrinn uile dha.

34 Agus thubhairt e rithe, A nighean, shlànaich do chreideamh thu; imich ann an sìth, agus bi slàn od phlàigh.

35 Am feadh a bha e fhathast a’ labhairt, thàinig dream o thaigh uachdaran an t-sionagoig, ag ràdh, Fhuair do nighean bàs; carson a chuireadh tu tuilleadh dragh air a’ Mhaighistir?

36 Cho luath is a chuala Iosa an còmhradh seo a labhradh, thubhairt e ri uachdaran an t-sionagoig, Na biodh eagal ort, a-mhàin creid.

37 Agus cha d’fhuiling e do neach air bith a leantainn, ach Peadar, agus Seumas, agus Eòin bràthair Sheumais.

38 Agus thàinig e gu taigh uachdaran an t-sionagoig, agus chunnaic e an iomairt agus iadsan a bha a’ gul, agus a’ caoineadh gu mòr.

39 Agus nuair a thàinig e a-steach, thubhairt e riu, Carson a tha sibh ris an iomairt seo, agus ri bròn? Chan eil an nìonag marbh, ach na cadal.

40 Agus rinn iadsan gàire fanaid ris: ach air dhàsan an cur uile a-mach, thug e leis athair agus màthair na nighinn, agus iadsan a bha maille ris, agus chaidh e a-steach far an robh an nìonag na laighe.

41 Agus rug e air an nìonaig air làimh, agus thubhairt e rithe, Talitha-cumi; is e sin, air eadar-mhìneachadh, A chailinn (tha mise ag ràdh riut), èirich.

42 Agus air ball dh’èirich an nìonag agus dh’imich i; oir bha i dà-bhliadhna-dheug a dh’aois: agus ghabh iad iongantas anabarrach.

43 Agus thug e òrdagh teann dhaibh nach faigheadh duine air bith fios air a seo; agus dh’àithn e càil-eigin a thoirt dhi ri ithe.