25 Agus bha bean àraidh an sin, air an robh dòrtadh fala rè dà-bhliadhna-dheug.
26 Agus dh’fhulaing i mòran o iomadh lèigh, agus chaith i na bha aice, agus cha b’fheàirrd i a’ bheag e, ach gum bu mhisde;
27 Nuair a chuala i iomradh air Iosa, thàinig i am measg an t-sluaigh o chùlaibh, agus bhean i ra aodach:
28 Oir thubhairt i, Ma dh’fhaodas mi beantainn ach ra aodach, slànaichear mi.
29 Agus air ball thiormaicheadh tobar a fala; agus dh’aithnich i air a corp fhèin gun do lèighseadh i on phlàigh sin.
30 Agus dh’aithnich Iosa air ball ann fhèin gun deachaidh cumhachd a-mach as, agus air dha tionndadh anns an t-sluagh, thubhairt e, Cò a bhean rim aodach?
31 Agus thubhairt a dheisciobail ris, Tha thu a’ faicinn gu bheil an sluagh gad dhòmhlachadh, agus an abair thu, Cò a bhean rium?
32 Agus dh’amhairc e mun cuairt ga faicinn-se a rinn seo.
33 Ach air don mhnaoi a bhith fo eagal agus air chrith, air aithneachadh an nì a rinneadh innte, thàinig i, agus leig i i fhèin sìos na làthair, agus dh’innis i an fhìrinn uile dha.
34 Agus thubhairt e rithe, A nighean, shlànaich do chreideamh thu; imich ann an sìth, agus bi slàn od phlàigh.