Marcus 5

35 Am feadh a bha e fhathast a’ labhairt, thàinig dream o thaigh uachdaran an t-sionagoig, ag ràdh, Fhuair do nighean bàs; carson a chuireadh tu tuilleadh dragh air a’ Mhaighistir?

36 Cho luath is a chuala Iosa an còmhradh seo a labhradh, thubhairt e ri uachdaran an t-sionagoig, Na biodh eagal ort, a-mhàin creid.

37 Agus cha d’fhuiling e do neach air bith a leantainn, ach Peadar, agus Seumas, agus Eòin bràthair Sheumais.

38 Agus thàinig e gu taigh uachdaran an t-sionagoig, agus chunnaic e an iomairt agus iadsan a bha a’ gul, agus a’ caoineadh gu mòr.

39 Agus nuair a thàinig e a-steach, thubhairt e riu, Carson a tha sibh ris an iomairt seo, agus ri bròn? Chan eil an nìonag marbh, ach na cadal.

40 Agus rinn iadsan gàire fanaid ris: ach air dhàsan an cur uile a-mach, thug e leis athair agus màthair na nighinn, agus iadsan a bha maille ris, agus chaidh e a-steach far an robh an nìonag na laighe.

41 Agus rug e air an nìonaig air làimh, agus thubhairt e rithe, Talitha-cumi; is e sin, air eadar-mhìneachadh, A chailinn (tha mise ag ràdh riut), èirich.

42 Agus air ball dh’èirich an nìonag agus dh’imich i; oir bha i dà-bhliadhna-dheug a dh’aois: agus ghabh iad iongantas anabarrach.

43 Agus thug e òrdagh teann dhaibh nach faigheadh duine air bith fios air a seo; agus dh’àithn e càil-eigin a thoirt dhi ri ithe.