22 Agus nuair a chaidh nighean Heròdiais seo a-steach, agus a rinn i dannsa, thaitinn i ri Herod agus riùsan a shuidh maille ris, agus thubhairt an rìgh ris a’ chailinn, Iarr ormsa ge bè nì as àill leat, agus bheir mi dhut e.
23 Agus thug e mionnan dhi, Ge bè nì a dh’iarras tu orm, bheir mi dhut e, gu leth mo rìoghachd.
24 Agus nuair a chaidh i a-mach thubhairt i ra màthair, Ciod a dh’iarras mi? Agus thubhairt ise, Ceann Eòin Baistidh.
25 Agus chaidh i air ball le cabhaig a-steach a dh’ionnsaigh an rìgh, agus dh’iarr i, ag ràdh, Is àill leam gun tugadh tu dhomh gun dàil ceann Eòin Baistidh air mèis.
26 Agus bha an rìgh ro-dhuilich; gidheadh airson a mhionnan, agus an dream a bha nan suidhe maille ris, cha robh toil aige a diùltadh.
27 Agus air ball, chuir an rìgh a-mach fear-millidh, agus dh’àithn e a cheann a thoirt a-steach: agus dh’imich esan agus thug e an ceann dheth anns a’ phrìosan;
28 Agus thug e a cheann leis air mèis, agus thug e don chailinn e: agus thug a’ chailinn da màthair e.