1 Mo thruaighe mise! Oir dh’fhàs mi mar luchd-tionail a’ mheas-shamraidh; mar luchd-dìoghlaim an fhìon-fhogharaidh: chan eil aon bhagaid ra ithe: tha m’anam ag iarraidh a’ chiad-thoraidh.

2 Bhàsaich an t-ionracan as an fhearann, agus chan eil neach treibhdhireach am measg dhaoine: tha iad uile a’ gabhail fàth airson fala: tha iad, gach aon, a’ sealg a bhràthar le lìon.

3 A-chum gun dèan iad olc le uile dhìcheall an làmh; tha am prionnsa agus am breitheamh ag iarraidh duaise: agus tha an duine mòr a’ foillseachadh a dhroch thograidh: mar sin tha iad ga phasgadh suas.

4 Tha an tì as fheàrr dhiubh mar dhris: tha an tì as ionraice nam measg mar phris dhroighinn: is i seo là do luchd-faire; tha do smachdachadh air teachd; a-nis bidh iad ann an imcheist.

5 Na earbaibh à caraid; na cuiribh muinghinn ann am fear-iùil: on tè a laigheas ann ad uchd glèidh dorsan do bheòil.

6 Oir tha am mac a’ toirt eas-onoir don athair; tha an nighean ag èirigh suas an aghaidh a màthar, bean a’ mhic an aghaidh a màthar-chèile: is iad naimhdean duine muinntir a thaighe fhèin.

7 Ach seallaidh mise ris an Tighearna: bidh mo dhòchas ann an Dia mo shlàinte: èisdidh mo Dhia rium.

8 Na dèan gàirdeachas am aghaidh, O mo nàmhaid; ged thuit mi, èiridh mi; ged shuidheam ann an dorchadas, bidh an Tighearna na sholas dhomh.

9 Giùlainidh mi corraich an Tighearna, a chionn gun do pheacaich mi na aghaidh; gus an tagair e mo chùis, agus an toir e breith air mo shon: bheir e a-mach mi a-chum an t-solais; chì mi a fhìreantachd.

10 Agus chì mo nàmhaid sin, agus còmhdaichidh nàire ise a thubhairt rium, Càit a bheil an Tighearna do Dhia? Chì do shùilean am miann oirre; a-nis saltrar sìos i mar chlàbar nan sràidean.

11 Anns an là anns am bi do bhallachan air an togail, anns an là sin cuirear am fad uat an t-òrdagh.

12 Anns an là sin fòs thig iad ad ionnsaigh o Asiria, agus o na bailtean daingnichte, agus on daingneach eadhon gus an abhainn, agus o fhairge gu fairge, agus o shliabh gu sliabh.

13 Gidheadh bidh an talamh na fhàsach, airson a luchd-àiteachaidh, airson toradh an dèanadais.

14 Beathaich do shluagh led luirg, treud d’oighreachd, a tha a’ gabhail còmhnaidh gu h-uaigneach anns an fhrìth; ann am meadhon Charmeil ionaltradh iad, ann am Basan, agus an Gilead, mar anns na làithean o shean.

15 Mar anns na làithean anns an tàinig iad a-mach à tìr na h-Eiphit, nochdaidh mise dhaibh nithean mìorbhaileach.

16 Chì na cinnich, agus bidh iad fo amhluadh airson an uile chumhachd: cuiridh iad an làmh air am beul, bidh an cluasan bodhar.

17 Imlichidh iad an duslach mar nathair; gluaisidh iad a-mach as an tuill mar chnuimhean na talmhainn: bidh eagal orra ron Tighearna ar Dia-ne, agus bidh iad fo gheilt air do shon-sa.

18 Cò as Dia ann cosmhail riutsa, a mhaitheas aingidheachd, agus a ghabhas seachad air easaontas iarmad a oighreachd? Cha ghlèidh e a chorraich gu sìorraidh, a chionn gur toigh leis tròcair.

19 Tillidh e a-rìs, gabhaidh e truas dhinn; còmhdaichidh e ar n-easaontais: seadh, tilgidh tu an uile lochdan ann an doimhneachdan na fairge.

20 Coileanaidh tu an fhìrinn do Iàcob, agus an tròcair do Abrahàm, a mhionnaich thu dar n-athraichean o na làithean o shean.