Neemias 4

1 Agus nuair a chuala Sanbalat gu robh sinn a’ togail a’ bhalla, bha fearg air, agus bha e ann an corraich ro-mhòir, agus rinn e fanaid air na h-Iùdhaich.

2 Agus labhair e am fianais a bhràithrean agus armailt Shamaria, agus thubhairt e, Ciod a nì na h-Iùdhaich anfhann seo? An daingnich iad iad fhèin? An ìobair iad? An crìochnaich iad ann an là? An tog iad suas a-rìs na clachan as na dùin luaithre a chaidh a losgadh?

3 Agus bha Tobiah an t-Amonach làimh ris, agus thubhairt e, Eadhon an nì a tha iad a’ togail, ma thèid sionnach suas, brisidh e sìos am balla cloiche.

4 Eisd, O ar Dia, oir tha tàir air a dhèanamh oirnn, agus tionndaidh am masladh air an ceann fhèin, agus tabhair iad nan cobhartach ann an tìr a’ bhraighdeanais:

5 Agus na còmhdaich an euceart, agus na dubhar a-mach am peacadh as d’fhianais; oir bhrosnaich iad thu gu feirg an làthair an luchd-togail.

6 Agus thog sinn am balla; agus cheangladh am balla uile ri chèile gu ruig a leth: oir bha toil aig an t-sluagh obair a dhèanamh.