Números 5

1 Agus labhair an Tighearna ri Maois, ag ràdh,

2 Aithn do chloinn Israeil, iad a chur a-mach as a’ champ gach lobhar, agus gach neach air a bheil silteach, agus gach neach a tha air a shalachadh leis a’ mharbh:

3 Araon fireannach agus boireannach cuiridh sibh a-mach, an taobh a-muigh den champ cuiridh sibh iad; a-chum is nach truaill iad an campannan, anns a bheil mise a’ gabhail còmhnaidh.

4 Agus rinn clann Israeil mar seo, agus chuir iad a-mach iad an taobh a-muigh den champ: mar a labhair an Tighearna ri Maois, mar sin rinn clann Israeil.

5 Agus labhair an Tighearna ri Maois, ag ràdh,

6 Abair ri cloinn Israeil, Nuair a nì fear no bean peacadh air bith a nì daoine, a dhèanamh easaontais an aghaidh an Tighearna, agus gu bheil an t-anam sin ciontach;

7 An sin aidichidh iad am peacadh a rinn iad: agus nì e co-leasachadh airson a eucorach anns an iomlan, agus cuiridh e an còigeamh cuid dheth ris, agus bheir e sin dhàsan air an do rinn e an eucoir.

8 Ach mura bi aig an duine caraid sam bith gu co-leasachadh a thoirt dha anns an eucoir, thugar an co-leasachadh a nìthear don Tighearna airson na h-eucorach don t-sagart; a thuilleadh air reithe na rèite, leis an dèanar rèite air a shon.

9 Agus gach tabhartas de nithean naomha chloinn Israeil uile, a bheir iad a-chum an t-sagairt, is leis-san iad.

10 Agus nithean coisrigte gach duine, is leis-san iad: ge bè nì a bheir duine sam bith don t-sagart, is leis e.

11 Agus labhair an Tighearna ri Maois, ag ràdh,

12 Labhair ri cloinn Israeil, agus abair riu, Ma thèid bean fir sam bith a thaobh, agus gun ciontaich i na aghaidh,

13 Agus gun laigh fear gu collaidh leatha, agus gum bi sin falaichte o shùilean a fir-phòsda, agus gum bi e ceilte, agus gum bi i air a truailleadh, agus nach bi fianais sam bith na h-aghaidh, agus gun i air a glacadh anns a’ chùis,

14 Agus gun tig spiorad eud air, agus gu bheil e ag eudach air a mhnaoi, agus gun do thruailleadh i; no ma thàinig spiorad eud air, agus gu bheil e eudmhor ma mhnaoi, agus nach do thruailleadh i:

15 An sin bheir an duine a bhean a dh’ionnsaigh an t-sagairt, agus bheir e leis a tabhartas air a son, an deicheamh cuid de ephah de mhin eòrna; cha dòirt e ola air, cha mhò a chuireas e tùis air, oir is tabhartas eudaich a tha ann, tabhartas cuimhneachain, a’ toirt aingidheachd ann an cuimhne.

16 Agus bheir an sagart am fagas i, agus cuiridh e i an làthair an Tighearna.

17 Agus gabhaidh an sagart uisge naomh ann an soitheach creadha, agus gabhaidh an sagart cuid den duslach a bhios air ùrlar a’ phàillein, agus cuiridh e anns an uisge e.

18 Agus cuiridh an sagart a’ bhean ann an làthair an Tighearna, agus rùisgidh e ceann na mnà, agus cuiridh e an tabhartas cuimhneachain na làmhan, eadhon an tabhartas eudaich: agus bidh aig an t-sagart na làimh an t-uisge searbh a mhallaicheas.

19 Agus gabhaidh an sagart mionnan dhith, agus their e ris a’ mhnaoi, Mura do laigh fear sam bith leat, agus mura deachaidh tu a thaobh gu neòghlaine maille ri neach eile an àite d’fhir-phòsda, bi-sa saor on uisge shearbh seo a mhallaicheas:

20 Ach ma chaidh thu a thaobh gu neach eile an àite d’fhir-phòsda, agus gun do thruailleadh thu, agus gun do laigh fear eile leat a thuilleadh air d’fhear-pòsda;

21 An sin gabhaidh an sagart mionnan mallachaidh den mhnaoi, agus their an sagart ris a’ mhnaoi, Gun dèanadh an Tighearna ad mhallachadh agus ad mhionnan thu am measg do shluaigh, nuair a bheir an Tighearna air do shliasaid lobhadh, agus air do bhroinn at;

22 Agus thèid an t-uisge seo a mhallaicheas a-steach ad innibh, a thoirt air do bhroinn at, agus air do shliasaid lobhadh. Agus their a’ bhean, Amen, Amen.

23 Agus sgrìobhaidh an sagart na mallachdan sin ann an leabhar, agus dubhaidh e a-mach iad leis an uisge shearbh;

24 Agus bheir e air a’ mhnaoi an t-uisge searbh, a bheir am mallachadh, òl: agus thèid an t-uisge a mhallaicheas a-steach innte, agus fàsaidh e searbh.

25 An sin gabhaidh an sagart an tabhartas-eudaich à làimh na mnà, agus luaisgidh e an tabhartas an làthair an Tighearna, agus bheir e seachad e air an altair.

26 Agus gabhaidh an sagart làn glaice den tabhartas, eadhon a chuimhneachan, agus loisgidh e air an altair e, agus an dèidh sin bheir e air a’ mhnaoi an t-uisge òl.

27 Agus nuair a bheir e oirre an t-uisge òl, an sin tàrlaidh, ma thruailleadh i, agus ma rinn i coire an aghaidh a fir-phòsda, gun tèid an t-uisge a mhallaicheas a-steach innte, agus fàsaidh e searbh, agus ataidh a brù, agus lobhaidh a sliasaid: agus bidh a’ bhean na mallachadh am measg a sluaigh.

28 Agus mura do thruailleadh a’ bhean, ach gu bheil i glan; an sin bidh i saor, agus fàsaidh i torrach.

29 Is e seo lagh nan eud, nuair a thèid bean a thaobh gu fear eile an àit a fir-phòsda, agus a thruaillear i;

30 No nuair a thig spiorad eud air fear, agus a tha e eudmhor ma mhnaoi, agus a chuireas e a’ bhean an làthair an Tighearna, agus a chuireas an sagart an gnìomh oirre an lagh seo uile;

31 An sin bidh an duine saor on chionta, agus giùlainidh a’ bhean seo a cionta.