1 Ang humihiwalay ay humahanap ng sarili niyang nasa,

At nakikipagtalo laban sa lahat na magaling na karunungan.

2 Ang mangmang ay walang kaluguran sa paguunawa,

Kundi maihayag lamang *Kaw. 13:16;Ec. 10:3.ang kaniyang puso.

3 Pagka ang masama ay dumarating, dumarating din naman ang paghamak,

At kasama ng kutya ang pagkaduwahagi.

4 Ang mga salita ng bibig ng tao ay parang malalim na tubig; Ang bukal ng karunungan ay parang umaagos na batis.

5 *Lev. 19:15;Deut. 1:17;16:19;Kaw. 24:23.Igalang ang pagkatao ng masama ay hindi mabuti,

Ni iligaw man ang matuwid sa kahatulan.

6 Ang mga labi ng mangmang ay nanasok sa pagkakaalit,

At tinatawag ng kaniyang bibig ang mga hampas.

7 *Kaw. 10:14;Ec. 10:12.Ang bibig ng mangmang ay kaniyang kapahamakan,

At ang kaniyang mga labi ay silo ng kaniyang kaluluwa.

8 Ang mga salita ng mga mapaghatid-dumapit ay parang mga masarap na subo,

At nagsisibaba sa pinakaloob ng tiyan.

9 Siya mang walang bahala sa kaniyang gawain

Ay *Kaw. 28:24.kapatid siya ng maninira.

10 Ang pangalan ng Panginoon ay matibay na *2 Sam. 22:3;Awit 18:2;27:1;91:2;144:2.moog:

Tinatakbuhan ng matuwid at naliligtas.

11 *Kaw. 10:15.Ang yaman ng mayamang tao ay ang kaniyang matibay na bayan,

At gaya ng matayog na kuta sa kaniyang sariling isip,

12 *Kaw. 15:33;29:23.Bago ang pagkapahamak ay pagmamalaki ng puso ng tao,

At bago ang karangalan ang pagpapakumbaba.

13 Ang sumasagot *Juan 7:51.bago makinig,

Ay kamangmangan at kahihiyan sa kaniya.

14 Aalalayan ng diwa ng tao ang kaniyang sakit;

Nguni’t *Kaw. 15:13.ang bagbag na diwa sinong nakapagdadala?