येशु आंधया बार्तीमयले बरा करस
46 नंतर त्या यरीहो शहरमा वनात, येशु, त्याना शिष्य अनी लोकसनी मोठी गर्दी, हाई यरीहोतीन बाहेर जाई राहींती तीच वाटवर तीमयाना पोऱ्या बार्तीमय हाऊ आंधया भिकारी बशेल व्हता. 47 तवय हाऊ नासरेथ गावना येशु शे, हाई ऐकीन तो वरडीन बोलना, "हे येशु, दावीदना पोऱ्या, मनावर दया कर!"
48 तवय त्याले बराच जणसनी धमकाडीन सांगं, गप्प ऱ्हाय. पण तो जास्तच वरडाले लागणा, "हे दावीदना पोऱ्या, मनावर दया कर!"
49 तवय येशुनी थांबीसन सांगं, "त्याले बलावा"
मंग त्यासनी आंधयाले बलाईन सांगं, "हिम्मत धर ऊठ, येशु तुले बलाई ऱ्हायना."
50 तवय तो पांघरेल कपडा बाजुले फेकीसन, उडी मारीन ऊठना अनी लगेच येशुकडे वना.
51 येशुनी त्याले ईचारं, "मी तुनाकरता काय करू अशी तुनी ईच्छा शे?"
आंधया त्याले बोलना, "गुरजी, मनी ईच्छा शे माले परत दखता यावं."
52 येशुनी त्याले सांगं, जा, "तुना ईश्वासनी तुले बरं करेल शे."
अस बोलताच त्याले दखावु लागनं अनी तो वाट धरीन येशुना मांगे चालु लागना.