11 Maria aba schtoht druße vor rem Grab un hiilt. Als sie etze hiilt, luegt sie ins Grab 12 un sieht zwei Engel in wieße Gwända hocke, eina am Kopf un d andere bi d Feß, wo sie d Leiche vu Jesus higlegt hän. 13 Un de sage zue nare: Wieb, was hiilsch dü? Sie sait zue nene: Sie hän mi Herr wäggnumme, un i(ich) weiß nit, wo sie nen higlegt hän. 14 Un als sie des gsait het, drillt sie sich um un sieht Jesus do schtoh un weiß nit, daß ses Jesus isch. 15 Do sait Jesus zue nare: Wieb, was hiilsch dü? Wen suechsch dü? Sie meint, s isch dr Gärtna, un sait zue nem: Herr, hesch dü nen wägtrage, so sag ma, wo dü nen higlegt hesch; dann(dnoh) will i(ich) nen holen. 16 Do sait Jesus zue nare: Maria! Do drillt sie sich um un sait zue nem uf hebräisch: Rabbuni!, des heißt: Meischta! 17 Do sait Jesus zue nare: Läng mi nit a! denn i(ich) bi noh nit ufgfahre zum Vada (Babbe). Gang aba hi zue minene Breda un sag nene: Ich fahr uf zue minem Vada (Babbe) un zue äirem Vada (Babbe), zue minem Gott un zue äirem Gott. 18 Maria vu Magdala goht un vukindigt d Jinger: Ich ha d Herr gsähne, un des het da zue ma(mir) gsait.