1 Dann(Dnoh) wird des Himmelrich gliche zehn Jungfraue, de ihri Lampe (Funzle) nähmä un gehn üsä, däm Bräutigam entgegä. 2 Aba fünf vu nene ware dumm, un fünf ware schlau. 3 Di dumme nähmä ihri Lampe (Funzle), aba sie nähmä kei El mit. 4 Di schlaue aba nähmä El mit in ihre Kanne, samt ihre Lampe (Funzle). 5 Als drno dr Bräutigam lang usbliebt, wäre sie alli med un schlofe i. 6 Um midde in d Nacht aba hert ma lutes Ruefe: lueg (gib obacht), dr Bräutigam kummt! Gehn üsä, nem entgegä! 7 Do sin de Jungfraue ufgschtande un mache ihri Lampe (Funzle) parat. 8 Di dumme aba sage zue d schlaue: Gen uns(us) vu äirem El, denn unsri Lampe (Funzle) gen üs. 9 Do antworte di schlaue un hän gsait: Nei, sunscht doet s fir uns(us) un äich nit gnoe si; gehn aba zum Kaufma (Händla) un kaufe fir äich selba El. 10 Un als sie higehn z kaufe, kummt dr Bräutigam; un de parat ware, gehn mit nem inä zue d Hochziit, un Dire isch vuschlosse. 11 Schpäta kumme au di andere Jungfraue un hän gsait: Herr, Herr, doe uns(us) uf! 12 Er git zantwort aba un het gsait: Gwiß, i(ich) sag äich: Ich kenn äich nit. 13 Drum wachet! Denn ihr wißt nit Dag noh Schtund.