1 After this I saw four angels standing at the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that no wind should blow on the earth, or on the sea, or upon any tree. 2 And I saw another angel ascend from the sunrising, having the seal of the living God: and he cried with a great voice to the four angels to whom it was given to hurt the earth and the sea, 3 saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we shall have sealed the servants of our God on their foreheads. 4 And I heard the number of them that were sealed, a hundred and forty and four thousand, sealed out of every tribe of the children of Israel:

5 Of the tribe of Judah were sealed twelve thousand;

Of the tribe of Reuben twelve thousand;

Of the tribe of Gad twelve thousand;

6 Of the tribe of Asher twelve thousand;

Of the tribe of Naphtali twelve thousand;

Of the tribe of Manasseh twelve thousand;

7 Of the tribe of Simeon twelve thousand;

Of the tribe of Levi twelve thousand;

Of the tribe of Issachar twelve thousand;

8 Of the tribe of Zebulun twelve thousand;

Of the tribe of Joseph twelve thousand;

Of the tribe of Benjamin were sealed twelve thousand.

9 After these things I saw, and behold, a great multitude, which no man could number, out of every nation and of all tribes and peoples and tongues, standing before the throne and before the Lamb, arrayed in white robes, and palms in their hands; 10 and they cry with a great voice, saying,

Salvation unto our God who sitteth on the throne, and unto the Lamb.

11 And all the angels were standing round about the throne, and about the elders and the four living creatures; and they fell before the throne on their faces, and worshipped God, 12 saying,

Amen: Blessing, and glory, and wisdom, and thanksgiving, and honor, and power, and might, be unto our God for ever and ever. Amen.

13 And one of the elders answered, saying unto me, These that are arrayed in the white robes, who are they, and whence came they? 14 And I say unto him, My lord, thou knowest. And he said to me, These are they that come out of the great tribulation, and they washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb. 15 Therefore are they before the throne of God; and they serve him day and night in his temple: and he that sitteth on the throne shall spread his tabernacle over them. 16 They shall hunger no more, neither thirst any more; neither shall the sun strike upon them, nor any heat: 17 for the Lamb that is in the midst of the throne shall be their shepherd, and shall guide them unto fountains of waters of life: and God shall wipe away every tear from their eyes.

1 Bundan sonra yeryüzünün dört köşesinde duran dört melek gördüm. Rüzgar karaya, denize ya da herhangi bir ağaca esmesin diye, bu melekler yeryüzünün dört rüzgarını tutuyorlardı. 2 Sonra gün doğusundan yükselen başka bir melek gördüm. Bu melek diri olan Allahʼın mührünü taşıyordu. Allahʼtan karaya ve denize zarar verme yetkisini alan dört meleğe yüksek sesle şöyle emretti: 3 "Biz Allahımızʼın kullarının alınlarını mühürleyeceğiz" dedi. "O zamana kadar karaya, denize ya da ağaçlara zarar vermeyin!" 4 Mühürlenen kişilerin sayısını işittim. İsrailoğullarının bütün oymaklarından yüz kırk dört bin kişi mühürlenmişti:

5 Yahuda oymağından on iki bin,

Ruben oymağından on iki bin,

Gad oymağından on iki bin,

6 Aşer oymağından on iki bin,

Naftali oymağından on iki bin,

Manaşe oymağından on iki bin,

7 Şimon oymağından on iki bin,

Levi oymağından on iki bin,

İssakar oymağından on iki bin,

8 Zevulun oymağından on iki bin,

Yusuf oymağından on iki bin,

Benyamin oymağından on iki bin.

9 Bu olaylardan sonra baktım, kimsenin sayamayacağı kadar büyük bir kalabalık gördüm. Bu kalabalıkta her milletten, her oymaktan, her halktan ve her dilden insan vardı. Tahtın ve Kuzuʼnun önünde duruyorlardı. Beyaz kaftanlar giymişlerdi. Ellerinde hurma ağacından dallar vardı. 10 Yüksek sesle şöyle diyorlardı:

"Kurtarma gücüne

yalnız tahtta oturan Allahımız ve Kuzu sahiptir."

11 Bütün melekler tahtın, ihtiyarların ve dört yaratığın etrafında duruyordu. Tahtın önünde yüzüstü yere kapanıp Allahʼa tapındılar. 12 Şöyle dediler:

"Amin!

Övgü, yücelik, hikmet,

şükran, saygı, güç ve kudret

sonsuzlara kadar Allahımızʼa aittir.

Amin!"

13 İhtiyarların biri bana dönüp sordu: "Beyaz kaftanlar giymiş bu kişiler kim? Nereden geldiler?"

14 Ben de ona, "Efendim, bunu sen bilirsin" dedim.

O da bana şöyle dedi: "Bunlar, o büyük sıkıntı zamanından geçip gelmiş kişilerdir. Kaftanlarını Kuzuʼnun kanında yıkayarak*7:14 Kaftanlarını Kuzuʼnun kanında yıkayarak İsaʼya iman eden ve Oʼnun kanı sayesinde günahlarından temizlenen kişiler demektir. bembeyaz yapmışlar.

15 İşte, bunun için Allahʼın tahtının önündeler.

Oʼnun tapınağında gece gündüz Oʼna tapınıyorlar.

Tahtta Oturan onlara sığınak olacak.

16 Artık acıkmayacaklar,

artık susamayacaklar.

Güneş onları kavurucu sıcaklığıyla çarpmayacak.*7:16 Yeşaya 49:10

17 Çünkü tahtın ortasında olan Kuzu

onları güdecek.

Onları hayat veren su kaynaklarına götürecek.*7:17 Yeşaya 49:10

Allah da onların gözlerinden bütün yaşları silecek."*7:17 Yeşaya 25:8