1 Now before the feast of the passover, Jesus knowing that his hour was come that he should depart out of this world unto the Father, having loved his own that were in the world, he loved them unto the end. 2 And during supper, the devil having already put into the heart of Judas Iscariot, Simon’s son, to betray him, 3 Jesus, knowing that the Father had given all things into his hands, and that he came forth from God, and goeth unto God, 4 riseth from supper, and layeth aside his garments; and he took a towel, and girded himself. 5 Then he poureth water into the basin, and began to wash the disciples’ feet, and to wipe them with the towel wherewith he was girded. 6 So he cometh to Simon Peter. He saith unto him, Lord, dost thou wash my feet? 7 Jesus answered and said unto him, What I do thou knowest not now; but thou shalt understand hereafter. 8 Peter saith unto him, Thou shalt never wash my feet. Jesus answered him, If I wash thee not, thou hast no part with me. 9 Simon Peter saith unto him, Lord, not my feet only, but also my hands and my head. 10 Jesus saith to him, He that is bathed needeth not save to wash his feet, but is clean every whit: and ye are clean, but not all. 11 For he knew him that should betray him; therefore said he, Ye are not all clean.

12 So when he had washed their feet, and taken his garments, and sat down again, he said unto them, Know ye what I have done to you? 13 Ye call me, Teacher, and, Lord: and ye say well; for so I am. 14 If I then, the Lord and the Teacher, have washed your feet, ye also ought to wash one another’s feet. 15 For I have given you an example, that ye also should do as I have done to you. 16 Verily, verily, I say unto you, A servant is not greater than his lord; neither one that is sent greater than he that sent him. 17 If ye know these things, blessed are ye if ye do them. 18 I speak not of you all: I know whom I have chosen: but that the scripture may be fulfilled, He that eateth my bread lifted up his heel against me. 19 From henceforth I tell you before it come to pass, that, when it is come to pass, ye may believe that I am he. 20 Verily, verily, I say unto you, He that receiveth whomsoever I send receiveth me; and he that receiveth me receiveth him that sent me.

21 When Jesus had thus said, he was troubled in the spirit, and testified, and said, Verily, verily, I say unto you, that one of you shall betray me. 22 The disciples looked one on another, doubting of whom he spake. 23 There was at the table reclining in Jesus’ bosom one of his disciples, whom Jesus loved. 24 Simon Peter therefore beckoneth to him, and saith unto him, Tell us who it is of whom he speaketh. 25 He leaning back, as he was, on Jesus’ breast saith unto him, Lord, who is it? 26 Jesus therefore answereth, He it is, for whom I shall dip the sop, and give it him. So when he had dipped the sop, he taketh and giveth it to Judas, the son of Simon Iscariot. 27 And after the sop, then entered Satan into him. Jesus therefore saith unto him, What thou doest, do quickly. 28 Now no man at the table knew for what intent he spake this unto him. 29 For some thought, because Judas had the bag, that Jesus said unto him, Buy what things we have need of for the feast; or, that he should give something to the poor. 30 He then having received the sop went out straightway: and it was night.

31 When therefore he was gone out, Jesus saith, Now is the Son of man glorified, and God is glorified in him; 32 and God shall glorify him in himself, and straightway shall he glorify him. 33 Little children, yet a little while I am with you. Ye shall seek me: and as I said unto the Jews, Whither I go, ye cannot come; so now I say unto you. 34 A new commandment I give unto you, that ye love one another; even as I have loved you, that ye also love one another. 35 By this shall all men know that ye are my disciples, if ye have love one to another.

36 Simon Peter saith unto him, Lord, whither goest thou? Jesus answered, Whither I go, thou canst not follow me now; but thou shalt follow afterwards. 37 Peter saith unto him, Lord, why cannot I follow thee even now? I will lay down my life for thee. 38 Jesus answereth, Wilt thou lay down thy life for me? Verily, verily, I say unto thee, The cock shall not crow, till thou hast denied me thrice.

1 Özgürlük Bayramıʼndan önceydi. İsa bu dünyadan ayrılıp Babaʼya dönme saatinin geldiğini biliyordu. Bu dünyada kendisine ait olanları hep sevmişti. Şimdi sevgisini tam olarak gösteriyordu.

2 Akşam yemeği sırasıydı. Simun İskariyotʼun oğlu Yahuda İsaʼya ihanet etmek niyetindeydi. İblis bunu onun yüreğine çoktan koymuştu. 3 İsa Babaʼnın her şeyi Oʼnun eline teslim ettiğini biliyordu. Kendisinin Allahʼtan geldiğini ve yine Allahʼa döneceğini de biliyordu. 4 Böylece yemekten kalktı, üst elbisesini çıkarıp bir yana koydu. Ardından bir havlu alıp beline sardı. 5 Sonra bir leğene su doldurup öğrencilerinin ayaklarını yıkamaya başladı. Ardından sarınmış olduğu havluyla ayaklarını kuruladı.

6 Böylece İsa Simun Petrusʼa geldi. Petrus Oʼna, "Efendimiz, sen mi benim ayaklarımı yıkayacaksın?" dedi.

7 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ne yaptığımı şu anda anlayamazsın. Ama daha sonra farkına varacaksın."

8 Petrus Oʼna, "Benim ayaklarımı asla yıkamayacaksın!" dedi.

İsa şöyle cevap verdi: "Seni yıkamazsam, yanımda yerin olmaz."

9 Simun Petrus Oʼna, "Efendimiz, sadece ayaklarımı değil, ellerimi ve başımı da yıka!" dedi.

10 İsa Simun Petrusʼa şöyle dedi: "Boydan boya yıkanmış kişi tamamen temizdir. Onun sadece ayaklarının yıkanmasına ihtiyacı vardır. Siz temizsiniz, ama hepiniz değil!" 11 Çünkü İsa kendisine kimin ihanet edeceğini biliyordu. İşte bunun için "Hepiniz temiz değilsiniz" demişti.

12 İsa öğrencilerin ayaklarını yıkadıktan sonra üst elbisesini giydi. Tekrar yerine oturdu ve onlara şöyle dedi: "Size ne yaptığımı anladınız mı? 13 Siz bana ‘Öğretmenimiz’ veya ‘Efendimiz’ diyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz, çünkü öyleyim. 14 Eğer ben, Efendiniz ve Öğretmeniniz olarak ayaklarınızı yıkadıysam, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız. 15 Çünkü size bir örnek gösterdim: Benim size yaptığım gibi, siz de aynısını yapasınız. 16 Size doğrusunu söylüyorum: köle efendisinden büyük değildir. Elçi de kendisini gönderenden büyük değildir. 17 Eğer bu şeyleri bilip yerine getirirseniz, ne mutlu size!

18 Hepiniz hakkında konuşmuyorum. Seçtiğim kişileri tanıyorum. Ama bu, Kutsal Yazılarʼdaki şu söz yerine gelsin diye oldu: ‘Ekmeğimi yiyen bana düşman oldu.*13:18 Mezmur 41:9’

19 Size şimdiden, bunlar olmadan önce söylüyorum*13:19 Bunlar olmadan önce söylüyorum İsa gelecek olayları önceden bildirirken kendisinin öncesizlikten beri var olduğunu kanıtlar. Allah da buna benzer bir şey yapar. Yeşaya 43:10 ki, bunlar olunca, benim O olduğuma*13:19 Benim O olduğuma Ben Mesihʼim demektir. Grekçesi "Ben benim" anlamındaki ego eimi. Allah kendini "Ben benim" adıyla Musaʼya tanıtmıştı. İsa da bu adı kullanarak kendisinin Allah gibi öncesizlikten sonsuza dek var olduğunu bildirir. inanasınız. 20 Size doğrusunu söylüyorum, kim benim gönderdiğim kişiyi kabul ederse, beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de, beni Gönderenʼi kabul etmiş olur."

21 İsa bu sözleri söyledikten sonra ruhu derinden etkilendi. Şunu açıkça söyledi: "Size doğrusunu söylüyorum, sizden biri bana ihanet edecek."

22 Öğrenciler birbirlerine bakıp, acaba kimin hakkında konuşuyor diye merak etmeye başladılar. 23 Öğrencilerden biri*13:23 Öğrencilerden biri Bu kitabın yazarı Yuhanna alçakgönüllülükten dolayı kendi adını anmaz. sofrada İsaʼnın yanı başındaydı. İsa onu severdi. 24 Simun Petrus İsaʼnın kimden söz ettiğini sorması için o öğrenciye işaret etti.

25 O da İsaʼnın göğsüne iyice yaslanarak Oʼna sordu: "Efendimiz, kimdir o?"

26 İsa şöyle cevap verdi: "Lokmayı yemeğe bandırıp kime verirsem odur". Hemen lokmayı bandırıp Simun İskariyotʼun oğlu Yahudaʼya verdi.

27 O lokmayı aldıktan sonra Şeytan onun içine girdi. Bunun üzerine İsa Yahudaʼya, "Yapacağını çabuk yap!" dedi. 28 Ama sofradakilerden hiçbiri İsaʼnın ona neden böyle dediğini anlamadı. 29 Para kutusu Yahudaʼdaydı. Bunun için bazıları sandı ki: İsa ona "Bayram için bize lazım olan şeyleri satın al" ya da "Fakirlere bir şey ver" diye emretmişti. 30 Yahuda lokmayı yedi. Sonra hemen dışarı çıktı. Karanlık çökmüştü.

31 Yahuda çıktıktan sonra İsa şöyle dedi: "Şimdi İnsan Oğlu yüceltildi. Allah da Oʼnda yüceltildi. 32 Eğer Allah Oʼnda yüceltildiyse, Allah da Oʼnu kendinde yüceltecek. Hem de Oʼnu hemen yüceltecek.

33 Ey evlatlar, kısa bir süre daha sizinle beraberim. Beni arayacaksınız. Yahudi liderlere söylediğim gibi, şimdi size de söylüyorum: Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz.*13:33 Yuhanna 7:34

34 Size yeni bir buyruk veriyorum: birbirinizi sevin. Ben sizi nasıl sevdiysem, siz de birbirinizi sevin. 35 Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu bilecek."

36 Simun Petrus Oʼna, "Efendimiz, nereye gidiyorsun?" diye sordu.

İsa şöyle cevap verdi: "Gideceğim yere şimdi peşimden gelemezsin, ama daha sonra geleceksin."

37 Petrus Oʼna sordu: "Efendimiz, neden şimdi peşinden gelemezmişim? Senin için canımı veririm!"

38 İsa ona şöyle cevap verdi: "Benim için canını mı vereceksin? Sana doğrusunu söylüyorum, horoz ötmeden beni tanıdığını üç defa inkâr edeceksin."