1 Then there come to Jesus from Jerusalem Pharisees and scribes, saying, 2 Why do thy disciples transgress the tradition of the elders? for they wash not their hands when they eat bread. 3 And he answered and said unto them, Why do ye also transgress the commandment of God because of your tradition? 4 For God said, Honor thy father and thy mother: and, He that speaketh evil of father or mother, let him die the death. 5 But ye say, Whosoever shall say to his father or his mother, That wherewith thou mightest have been profited by me is given to God; 6 he shall not honor his father. And ye have made void the word of God because of your tradition. 7 Ye hypocrites, well did Isaiah prophesy of you, saying,

8 This people honoreth me with their lips;

But their heart is far from me.

9 But in vain do they worship me,

Teaching as their doctrines the precepts of men.

10 And he called to him the multitude, and said unto them, Hear, and understand: 11 Not that which entereth into the mouth defileth the man; but that which proceedeth out of the mouth, this defileth the man. 12 Then came the disciples, and said unto him, Knowest thou that the Pharisees were offended, when they heard this saying? 13 But he answered and said, Every plant which my heavenly Father planted not, shall be rooted up. 14 Let them alone: they are blind guides. And if the blind guide the blind, both shall fall into a pit. 15 And Peter answered and said unto him, Declare unto us the parable. 16 And he said, Are ye also even yet without understanding? 17 Perceive ye not, that whatsoever goeth into the mouth passeth into the belly, and is cast out into the draught? 18 But the things which proceed out of the mouth come forth out of the heart; and they defile the man. 19 For out of the heart come forth evil thoughts, murders, adulteries, fornications, thefts, false witness, railings: 20 these are the things which defile the man; but to eat with unwashen hands defileth not the man.

21 And Jesus went out thence, and withdrew into the parts of Tyre and Sidon. 22 And behold, a Canaanitish woman came out from those borders, and cried, saying, Have mercy on me, O Lord, thou son of David; my daughter is grievously vexed with a demon. 23 But he answered her not a word. And his disciples came and besought him, saying, Send her away; for she crieth after us. 24 But he answered and said, I was not sent but unto the lost sheep of the house of Israel. 25 But she came and worshipped him, saying, Lord, help me. 26 And he answered and said, It is not meet to take the children’s bread and cast it to the dogs. 27 But she said, Yea, Lord: for even the dogs eat of the crumbs which fall from their masters’ table. 28 Then Jesus answered and said unto her, O woman, great is thy faith: be it done unto thee even as thou wilt. And her daughter was healed from that hour.

29 And Jesus departed thence, and came nigh unto the sea of Galilee; and he went up into the mountain, and sat there. 30 And there came unto him great multitudes, having with them the lame, blind, dumb, maimed, and many others, and they cast them down at his feet; and he healed them: 31 insomuch that the multitude wondered, when they saw the dumb speaking, the maimed whole, and the lame walking, and the blind seeing: and they glorified the God of Israel.

32 And Jesus called unto him his disciples, and said, I have compassion on the multitude, because they continue with me now three days and have nothing to eat: and I would not send them away fasting, lest haply they faint on the way. 33 And the disciples say unto him, Whence should we have so many loaves in a desert place as to fill so great a multitude? 34 And Jesus said unto them, How many loaves have ye? And they said, Seven, and a few small fishes. 35 And he commanded the multitude to sit down on the ground; 36 and he took the seven loaves and the fishes; and he gave thanks and brake, and gave to the disciples, and the disciples to the multitudes. 37 And they all ate, and were filled: and they took up that which remained over of the broken pieces, seven baskets full. 38 And they that did eat were four thousand men, besides women and children. 39 And he sent away the multitudes, and entered into the boat, and came into the borders of Magadan.

1 Daha sonra Yeruşalimʼden bazı Ferisiler ve Tevrat uzmanları İsaʼya geldiler ve şöyle dediler: 2 "Öğrencilerin neden atalarımızın adetlerini bozuyorlar? Yemekten önce ellerini din adetine göre yıkamıyorlar."

3 Ama İsa onlara şöyle cevap verdi: "Ya siz? Siz kendi adetleriniz uğruna niçin Allahʼın buyruğunu çiğniyorsunuz? 4 Çünkü Allah şöyle buyurdu: ‘Annenize babanıza saygı gösterin’*15:4 Çıkış 20:12; Yasanın Tekrarı 5:16 ve ‘Kim annesini ve babasını aşağılarsa, ölüm cezasını hak eder.’*15:4 Çıkış 21:17; Levililer 20:9 5 Sizler ise şöyle diyorsunuz: ‘Kim annesine ya da babasına "Sana yardım etmek için vereceğim şeyleri Allahʼa adadım" derse, 6 o kişi annesine ve babasına saygı göstermeye mecbur değildir.’ Böylece kendi adetleriniz yüzünden Allahʼın sözünü geçersiz kılıyorsunuz. 7 Sizi ikiyüzlüler sizi! Peygamber Yeşaya hakkınızda ne kadar doğru konuştu:

8 Allah diyor ki, ‘Bu halk beni dudaklarıyla sayıyor,

ama yürekleri benden uzaktır.

9 Boşuna bana tapıyorlar.

Vaaz ettikleri, insan buyruklarıdır.’ "*15:9 Yeşaya 29:13

10 İsa kalabalığı yanına çağırıp onlara şöyle dedi: "İşitin ve anlayın! 11 Ağza giren hiçbir şey insanı kirletmez. İnsanı kirleten şey ağızdan çıkandır."

12 O zaman öğrencileri İsaʼya gelip şöyle dediler: "Biliyor musun, Ferisiler bu sözü işitince darıldılar?"

13 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Gökteki Babamʼın dikmediği her fidan kökünden sökülecek. 14 Bırakın gitsinler. Onlar kör insanların kör rehberleridir. Kör adam başka bir kör adama yol gösterirse, ikisi de çukura düşer."

15 Petrus İsaʼya, "Bu benzetmeyi bize açıklar mısın?" dedi.

16 İsa şöyle konuştu: "Siz de mi hâlâ anlamıyorsunuz? 17 Aklınız ermiyor mu? Ağza giren her şey mideye iner, oradan da dışarı atılır? 18 Ama ağızdan çıkan şeyler yürekten gelir. İşte, insanı kirleten onlardır. 19 Çünkü kötü düşünceler insanın yüreğinden çıkar. Bunlar, adam öldürme, zina, evlilik dışı seksüel ilişkiler, hırsızlık, yalancı şahitlik ve iftiralara yol açar. 20 İnsanı kirleten şeyler bunlardır. Ama ellerini din adetine göre yıkamadan yemek yemek insanı kirletmez."

21 İsa oradan çekilip Sur ve Sayda taraflarına gitti. 22 Oralardan Kenanlı bir kadın gelip İsaʼya yüksek sesle yalvardı: "Efendimiz, ey Davud Oğlu, bana merhamet et! Kızım cine tutuldu, çok acı çekiyor."

23 Fakat İsa ona hiç cevap vermedi. Öğrencileri de İsaʼya gelip şöyle rica ettiler: "Kadını sal gitsin, çünkü arkamızdan bağırıp duruyor."

24 Ama İsa şöyle dedi: "Ben sadece İsrail halkına gönderildim. Onlar kaybolmuş koyunlar gibidir."

25 Kadın ise gelip İsaʼnın önünde yere kapandı ve "Efendimiz, bana yardım et!" dedi.

26 İsa ona şöyle cevap verdi: "Çocukların ekmeğini alıp köpeklerin önüne atmak doğru değil."

27 Kadın da, "Evet, Efendimiz, öyle. Ama köpekler bile, efendilerinin masasından düşen ekmek kırıntılarını yer" dedi.

28 O zaman İsa ona şöyle cevap verdi: "İmanı büyük bir kadınsın! İstediğin gibi olsun." O anda kadının kızı iyileşti.

29 İsa oradan ayrılıp Celile Gölüʼnün kenarına gitti. Sonra bir tepeye çıkıp oturdu. 30 Büyük kalabalıklar Oʼna geldi. Topal, sakat, kör, dilsiz olanları ve daha bir sürü hastayı getirdiler. Onları İsaʼnın ayaklarının dibine yatırdılar. İsa da onları iyileştirdi. 31 Dilsizler konuşmaya başladı, sakatlar iyileşti, topallar yürüdü ve körler gördü. İnsanlar bunu görünce, şaşırıp kaldılar ve İsrail halkının tapındığı Allahʼı övdüler.

32 İsa öğrencilerini yanına çağırıp şöyle dedi: "Halka acıyorum. Üç gündür, yanımdalar ve yiyecek bir şeyleri yok. Yolda bayılmasınlar diye onları aç karnına göndermek istemiyorum."

33 Öğrencileri Oʼna, "Böyle ıssız bir yerde bu kalabalığı doyuracak ekmeği nereden bulalım?" diye sordular.

34 İsa onlara, "Kaç ekmeğiniz var?" dedi.

"Yedi ekmekle birkaç küçük balık" dediler.

35 İsa kalabalığa yere oturmalarını emretti. 36 Yedi ekmeği ve balıkları alıp şükretti. Bunları bölüp öğrencilerine verdi. Öğrencileri de onları kalabalığa dağıttılar. 37 Herkes yiyip doydu. Yemek artıklarından yedi sepet dolusu toplandı. 38 Kadınlar ve çocuklar sayılmazsa yemek yiyenler aşağı yukarı dört bin kişiydi. 39 İsa halkı gönderdikten sonra bir tekneye binip Magadan topraklarına geçti.