1 Whence come wars and whence come fightings among you? come they not hence, even of your pleasures that war in your members? 2 Ye lust, and have not: ye kill, and covet, and cannot obtain: ye fight and war; ye have not, because ye ask not. 3 Ye ask, and receive not, because ye ask amiss, that ye may spend it in your pleasures. 4 Ye adulteresses, know ye not that the friendship of the world is enmity with God? Whosoever therefore would be a friend of the world maketh himself an enemy of God. 5 Or think ye that the scripture speaketh in vain? Doth the spirit which he made to dwell in us long unto envying? 6 But he giveth more grace. Wherefore the scripture saith, God resisteth the proud, but giveth grace to the humble. 7 Be subject therefore unto God; but resist the devil, and he will flee from you. 8 Draw nigh to God, and he will draw nigh to you. Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye doubleminded. 9 Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. 10 Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall exalt you.

11 Speak not one against another, brethren. He that speaketh against a brother, or judgeth his brother, speaketh against the law, and judgeth the law: but if thou judgest the law, thou art not a doer of the law, but a judge. 12 One only is the lawgiver and judge, even he who is able to save and to destroy: but who art thou that judgest thy neighbor?

13 Come now, ye that say, To-day or to-morrow we will go into this city, and spend a year there, and trade, and get gain: 14 whereas ye know not what shall be on the morrow. What is your life? For ye are a vapor that appeareth for a little time, and then vanisheth away. 15 For that ye ought to say, If the Lord will, we shall both live, and do this or that. 16 But now ye glory in your vauntings: all such glorying is evil. 17 To him therefore that knoweth to do good, and doeth it not, to him it is sin.

1 Aranızdaki kavgalar ve çekişmeler nereden gelir? İçinizde çarpışan tutkularınızdan gelir, öyle değil mi? 2 Bir şeye hevesleniyorsunuz. Onu alamayınca adam bile öldürüyorsunuz. Başkalarını kıskanıyorsunuz, istediğinize kavuşamayınca da çekişiyorsunuz ve kavga ediyorsunuz. İstediğinizi alamıyorsunuz, çünkü Allahʼtan dilemiyorsunuz 3 Dileseniz bile alamıyorsunuz. Çünkü kötü niyetle diliyorsunuz. Dilediğiniz şeyleri sadece zevklerinize harcamak istiyorsunuz.

4 Sizi Allahʼa sadık olmayanlar!*4:4 Sizi Allahʼa sadık olmayanlar! Harfi harfine "Sizi zina edenler". Allahʼa sadık kalmamak ruhsal zinaya benzetilir; bakınız Hoşeya 3:1 ayetine. Dünyaya arkadaşlık, Allahʼa düşmanlıktır. Bunu bilmiyor musunuz? Böylece dünyaya arkadaş olmak isteyen kişi kendini Allahʼa düşman yapar. 5 "Allahʼın içimize koyduğu ruhun hevesleri kolayca kıskançlığa döner."*4:5 Allahʼın içimize koyduğu ruhun hevesleri kolayca kıskançlığa döner. Bu ayetin şöyle tercüme edilmesi de mümkündür: Allah içimize koyduğu ruhu kıskançlık derecesinde özler. Sizce Kutsal Yazı bize bunu boşuna mı diyor? 6 Ama Allah bize daha büyük lütufla davranır. Bunun için şöyle denir:

"Allah gururlu insanlara karşıdır,

ama alçakgönüllülere lütufla davranır."*4:6 Özdeyişler 3:34

7 Bu sebeple Allahʼa teslim olun. İblisʼe karşı direnin, o da sizden kaçacak. 8 Allahʼa yaklaşın, O da size yaklaşacak. Ey günahkârlar, ellerinizi günahtan temizleyin. Kime hizmet edeceğinize karar veremeyenler,*4:8 Kime hizmet edeceğinize karar veremeyenler Allahʼa mı dünyaya mı arkadaş olmaya karar veremeyenler. yüreklerinizi paklayın. 9 Halinize kahırlanın, yas tutun ve ağlayın. Gülüşünüz yas tutmaya, sevinciniz de üzüntüye dönüşsün. 10 Kendinizi Rabbin önünde alçaltın, O da sizi yüceltecek.

11 Kardeşler, birbirinizi kötülemeyin. İmanlı kardeşini kötüleyen, ya da yargılayan, Tevrat kanunlarını kötülemiş ve yargılamış olur. Ama kanunu yargılarsan, sen artık kanunu yerine getiren değil, yargılayan biri olursun! 12 Kanun koyan ve insanı yargılayan sadece Allahʼtır. Oʼnun hem kurtarma hem de yok etme gücü var. Sen kim oluyorsun da başkasını yargılıyorsun?

13 Şimdi dikkat edin, siz, şöyle diyenler: "Bugün veya yarın filanca şehre gideceğiz. Orada bir yıl kalacağız, ticaret yapıp para kazanacağız." 14 Siz yarın ne olacağını bilmiyorsunuz. Hayatınız nedir ki? Kısa bir zaman için görünen, sonra yok olan duman gibisiniz. 15 Böyle konuşacağınıza, şöyle demelisiniz: "Rab dilerse yaşayacağız, onu bunu yapacağız." 16 Ama şimdi gururlanıp övünüyorsunuz. Böyle övünmeler hep kötüdür. 17 Bunun için, kim iyilik yapmayı bilir ama yapmazsa, günah işlemiş sayılır.