Jonas 2

1 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

2 Do fundo das entranhas do peixe, Jonas fez esta prece ao Senhor, seu Deus:

3 Em minha aflição, invoquei o Senhor, e ele ouviu-me. Do meio da morada dos mortos, clamei a vós, e ouvistes minha voz.

4 Lançastes-me no abismo, no meio das águas e as ondas me envolviam. Todas as vossas vagas e todas as vossas ondas passavam sobre mim.

5 E eu já dizia: fui rejeitado de diante de vossos olhos. Acaso me será dado ainda rever vosso santo templo?!

6 As águas envolviam-me até a garganta, o abismo me cercava. As algas envolviam-me a cabeça.

7 Eu tinha descido até as raízes das montanhas, até a terra cujos ferrolhos eternos se fecharam sobre mim.

8 Quando desfalecia a minha vida, pensei no Senhor; minha oração chegou a vós, no vosso santo templo.

9 Os que servem a ídolos vãos abandonam a fonte das graças.

10 Eu, porém, oferecerei um sacrifício com cânticos de louvor, e cumprirei o voto que fiz. Do Senhor vem a salvação.

11 Então, o Senhor ordenou ao peixe, e este vomitou Jonas na praia.

Η προσευχή του Ιωνά στη μεγάλη του θλίψη

1 Στο μεταξύ ο Κύριος πρόσταξε ένα μεγάλο ψάρι και κατάπιε τον Ιωνά. Κι έμεινε ο Ιωνάς μες στην κοιλιά του ψαριού τρία μερόνυχτα. 2 Από ’κει προσευχήθηκε στον Κύριο το Θεό του 3 μ’ αυτά τα λόγια:*Το κείμενο που ακολουθεί είναι ευχαριστήρια προσευχή μετά τη σωτηρία του Ιωνά, με πολλές αναφορές στους Ψαλμούς.

«Μέσα στη θλίψη μου σ’ εσένα Κύριε, φώναξα

κι εσύ μου αποκρίθηκες.

Απ’ την κοιλιά του άδη

φώναξα για βοήθεια,

κι άκουσες τη φωνή μου.

4 Στα βάθη μ’ έριξες, μες στην καρδιά

της θάλασσας,

τα ρεύματα με περικύκλωσαν.

Όλα τα κύματά σου κι οι φουρτούνες σου

περάσαν από πάνω μου.

5 Σκεφτόμουν: "μ’ έδιωξε απ’ τη φροντίδα του.

Πώς θ’ αντικρύσω πάλι τον άγιο του ναό;"

6 Τα νερά με σκέπασαν ως το λαιμό.

Η θάλασσα η απύθμενη με περικύκλωσε,

φύκια δεθήκαν στο κεφάλι μου τριγύρω.

7 Κατέβηκα ως τα θεμέλια των βουνών,

στη χώρα που οι αμπάρες της

είναι κλεισμένες πάνω μου για πάντα.

Εσύ όμως, Κύριε, Θεέ μου,

ζωντανό μ’ έβγαλες απ’ το λάκκο.

8 Την ώρα που ένιωσα να σβήνω,

θυμήθηκα εσένα, Κύριε·

σ’ έφτασε τότε η προσευχή μου

στον άγιο σου ναό.

9 Εκείνοι που λατρεύουν ψεύτικους θεούς

θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους σ’ αυτούς.

10 Εγώ όμως θα σου ψέλνω προσευχές,

θυσίες θα σου προσφέρω.

Θα εκπληρώσω ό,τι σου ’ταξα,

γιατί ο σωτήρας μου είσαι Κύριε εσύ».

11 Τότε ο Κύριος πρόσταξε το ψάρι να ξεράσει τον Ιωνά στη στεριά.